I CSK 249/15

Sygn. akt I CSK 249/15

POSTANOWIENIE

Dnia 8 stycznia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Józef Frąckowiak

w sprawie z powództwa […] S. […] w R.
‎przeciwko Skarbowi Państwa - Ministrowi Zdrowia
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 stycznia 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎z dnia 31 października 2014 r., sygn. akt I ACa […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
‎ i zasądza od strony powodowej na rzecz Skarbu Państwa
‎ Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa kwotę 3600 (trzy
‎ tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania
‎ kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Określone w art. 398⁴ § 2 k.p.c. wymaganie uzasadnienia w skardze kasacyjnej wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania zostaje spełnione, jeśli skarżący wykaże, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być zatem osiągnięty jedynie przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Powódka […] S. […] w R. we wniesionej skardze kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 31 października 2014 r. wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparła na przesłance wskazanej w art. 398 § 1 pkt 1 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne. Pojęcie szkody i adekwatnego związku przyczynowego w kontekście sfery motywacyjnej decyzji poszkodowanego, która jest bezpośrednia przyczyną szkody, jak to wynika nawet z uzasadnienia skargi kasacyjnej, a także z odpowiedzi na tę skargę, było przedmiotem wielu wypowiedzi Sądu Najwyższego i doktryny. Sąd Apelacyjny, odwołując się do tego dorobku, przyjął na potrzeby rozstrzygnięcia rozpoznawanej sprawy dobrze uzasadnione stanowisko. W tej sytuacji brak podstaw do uznania, że przedstawione zagadnienie prawne jest nowe oraz kolejna wypowiedź Sądu Najwyższego jest  potrzebna. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398 § 1 k.p.c.).

Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 k.p.c.).

Na wniosek pozwanego - zastępowanego przez Prokuratorię Generalną Skarbu Państwa zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną Sąd Najwyższy orzekł o kosztach postępowania kasacyjnego na podstawie art. 98 § 1 i 3, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.

aw