I CSK 24/15

Sygn. akt I CSK 24/15

POSTANOWIENIE

Dnia 15 października 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa J. Ł.
‎przeciwko […] Spółdzielni "E.” w W.
‎o uchylenie uchwał,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 października 2015 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powódki
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
‎z dnia 3 lipca 2014 r., sygn. akt VI ACa 1611/13,

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) zasądza od powódki na rzecz strony pozwanej kwotę 120
‎ (sto dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania
‎ kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Według art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Powódka zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 42 § 6 i 7 ustawy z dnia 16 października 1982 r. - Prawo spółdzielcze w związku z § 76 ust. 3 statutu pozwanej Spółdzielni, art. 58 § 3 k.c. oraz art. 202 zdanie drugie w związku z art. 391 § 1 k.p.c. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła występowaniem w sprawie dwóch istotnych zagadnień prawnych:

1)ocenie dopuszczalności wprowadzenia w statucie spółdzielni niemieszczącego się w granicach możliwości przewidzianej w art. 42 § 7 Prawa spółdzielczego odstępstwa od zasadniczego określonego w art. 42 § 6 Prawa spółdzielczego sposobu liczenia terminu zawitego do zaskarżenia uchwały,

2)ocenie dopuszczalności uwzględnienia przez sąd odwoławczy z urzędu upływu określonego w art. 42 § 6 Prawa spółdzielczego terminu zawitego do zaskarżenia uchwały.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398⁹ §1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Wskazane przez powódkę kwestie nie są zagadnieniami tego rodzaju. Wpływ na długość i bieg ustawowych terminów zawitych w drodze czynności prawnej, a więc także statutu spółdzielni, jest możliwy tylko w przypadkach i granicach określonych w ustawie (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 20 czerwca 2013 r., III CZP 2/13), zaś sąd rozpoznający apelację jako sąd merytoryczny jest z urzędu zobowiązany do uwzględnienia upływu terminu zawitego (por. powołana wyżej uchwała oraz uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2008 r., III CZP 49/07).

Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powódki do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 398²¹ k.p.c. oraz § 10 ust. 1 pkt 1 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione z urzędu (Dz. U. 2013.490).