I CSK 2108/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Agnieszka Jurkowska-Chocyk
30 kwietnia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 30 kwietnia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa Banku spółki akcyjnej w W.
przeciwko O.G.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej O.G.
od wyroku Sądu Okręgowego w Gdańsku
z 18 lutego 2025 r., III Ca 53/24,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Wyrokiem z 21 listopada 2023 roku Sąd Rejonowy Gdańsk Południe
w Gdańsku zasądził od pozwanego O.G. na rzecz Banku spółki akcyjnej w W.
53 269,50 zł wraz z odsetkami za opóźnienie w wysokości czterokrotnej stopy
procentowej kredytu lombardowego Narodowego Banku Polskiego, z
ograniczeniem do odsetek maksymalnych za opóźnienie od 16 marca 2023 roku do
dnia zapłaty (pkt 1) i orzekł o kosztach postępowania (pkt 2).
Wyrokiem z 18 lutego 2025 r. Sąd Okręgowy w Gdańsku oddalił apelację
pozwanego i orzekł o kosztach postępowania odwoławczego.
Pozwany wniósł skargę kasacyjną, w której zaskarżył wyrok Sądu
Okręgowego w całości. We wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania
skarżący powołał się na istotne zagadnienie prawne, jakim jest ważność umów
I CSK 2108/25
2
zawieranych na odległość poprzez elektroniczne kanały dostępowe bez dalszej
prawidłowej weryfikacji podmiotów składających oświadczenia woli poza kodami
dostępowymi.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną
do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości
lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Nakładając
na skarżących obowiązek wskazania i uzasadnienia oznaczonej przesłanki
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, ustawodawca zmierzał do
zagwarantowania, że skarga kasacyjna, nadzwyczajny środek zaskarżenia
prawomocnych orzeczeń, będzie pełnić przypisane jej funkcje publicznoprawne.
Ograniczenie przesłanek do czterech ma więc zapewnić, że przyjęcie skargi
kasacyjnej do rozpoznania ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych
sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne, a skarga
kasacyjna nie stanie się instrumentem wykorzystywanym w każdej sprawie.
Powołanie się na istotne zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.)
wymaga sformułowania problemu prawnego i uzasadnienia, że ma on
precedensowy (nowy) charakter lub znaczenie dla rozwoju prawa. Problem ten
powinien odnosić się do konkretnych przepisów prawa i zostać ujęty w sposób
abstrakcyjny, a zarazem wiązać się z rozpoznawaną sprawą; konieczne jest przy
tym wskazanie argumentów, które prowadzą do jego rozbieżnych ocen
(por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01,
OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002,
nr 12, poz. 151, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 10 kwietnia 2014 r.,
IV CSK 623/13, z dnia 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, z dnia 9 kwietnia 2015 r.,
V CSK 547/14).
Bliższa analiza skargi kasacyjnej wykazała, że w sprawie nie występuje
istotne zagadnienie prawne w przyjętym wyżej rozumieniu.
I CSK 2108/25
3
Wywody wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania,
w zestawieniu z zarzutami skargi i przedmiotem postępowania przed Sądami meriti,
dotykały konsekwencji zawarcia umowy pożyczki w formie elektronicznej, przy
czym skarżący nie skonkretyzował przepisu prawnego, z którym łączy
przedstawione na wstępie zagadnienie prawne. Powołał się jedynie na publikację
Rzecznika Praw Obywatelskich i dwa orzeczenia sądów powszechnych, nie
przedstawiając ich szerszej analizy. Skarżący nie przeprowadził wywodu
jurydycznego, który świadczyłyby o nieważności lub abuzywności postanowień
umowy zawartej przez strony. Pozwany pominął zarazem, że w świetle dokonanych
w sprawie ustaleń faktycznych, które wiążą Sąd Najwyższy w postępowaniu
kasacyjnym, dobrowolnie udzielił osobom trzecim nieograniczonego dostępu do
swojego rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego, co skutkowało powstaniem
zobowiązania względem powodowego banku.
W tym stanie rzeczy nie można przyjąć, że skarżący skutecznie powołał się
na istotne zagadnienie prawne w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej
do rozpoznania (art. 3989 § 2 k.p.c.).
Agnieszka Jurkowska-Chocyk
A.G.
[SOP]
