I CSK 2092/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Paweł Grzegorczyk
27 czerwca 2025 r.
na posiedzeniu niejawnym 27 czerwca 2025 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku M.W.
z udziałem W.B., B.B., M.M. i K.B.
o stwierdzenie nabycia spadku po S.B.,
na skutek skargi kasacyjnej W.B.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu
z 16 listopada 2023 r., I Ca 192/23,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. oddala wniosek M.W. o zasądzenie na jego rzecz kosztów
postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do
rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje
potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub
wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność
postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten
odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem
zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od
orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania
sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w
zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 3984 § 2 k.p.c. oznacza to, że w
I CSK 2092/24
2
skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o
charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod
kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych).
Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uczestnik W.B.
powołał się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej, wynikającą z naruszenia
przez Sąd Okręgowy przepisów postępowania, które legły u podstaw zaskarżonego
postanowienia. Naruszenie to, zdaniem skarżącego, skutkowało rozstrzygnięciem
niezgodnym z prawem i poczuciem sprawiedliwości.
Wykazanie oczywistej zasadności skargi kasacyjnej stawia skarżącemu
szczególnie wysokie wymagania. Jak przyjmuje się w utrwalonej judykaturze Sądu
Najwyższego, oczywista zasadność skargi kasacyjnej oznacza, że dla przeciętnego
prawnika podstawy wskazane w skardze prima facie zasługują na uwzględnienie.
Oczywiste jest przy tym tylko to, co można dostrzec bez potrzeby głębszej analizy,
czy przeprowadzenia dłuższych badań lub dociekań. Zarzucane uchybienia muszą
zatem mieć kwalifikowany charakter, odnosić się do konkretnych, powołanych
przez skarżącego przepisów prawa i być dostrzegalne na pierwszy rzut oka (por.
m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00,
OSNC 2001, nr 3, poz. 52, z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, nr
10, poz. 156 i z dnia 15 czerwca 2018 r., III CSK 38/18).
Bliższa analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie
pozwalała przyjąć, iżby skarga kasacyjna była – w przyjętym rozumieniu –
oczywiście uzasadniona.
Skarżący – zarówno w podstawach skargi, powielających zarzuty
apelacyjne, jak i w motywach wniosku – zmierzał w istocie do zakwestionowania
ustaleń faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonego postanowienia,
narzucając Sądowi Najwyższemu rolę sądu faktu, sprzeczną z jego ustrojową i
procesową rolą. Postępowanie kasacyjne nie stanowi kolejnej odsłony sporu w
zakresie oceny dowodów i prawidłowości ustaleń faktycznych, służy natomiast
kontroli legalności zaskarżonego orzeczenia, przy związaniu Sądu Najwyższego
jego podstawą faktyczną (art. 39813 § 1 k.p.c.). Czyni to niedopuszczalną polemikę
z ustaleniami, które stanowiły podłoże zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. art. 3983
I CSK 2092/24
3
§ 3 k.p.c.), do czego w istocie sprowadzał się wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej
do rozpoznania, jak również jej podstawy.
Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2 i art. 13 § 2 k.p.c., Sąd
Najwyższy orzekł, jak w sentencji.
Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego na rzecz M.W.
oddalono, albowiem został powiązany wyłącznie z wnioskiem o oddalenie skargi
kasacyjnej, co in casu nie miało miejsca.
(K.G.)
[a.ł]
