POSTANOWIENIE

3 października 2023 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Jacek Widło

na posiedzeniu niejawnym 3 października 2023 r. w Warszawie
‎w sprawie z powództwa E.K.
‎przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W.
‎o zapłatę,
‎na skutek skargi kasacyjnej Banku spółki akcyjnej w W.
‎od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie
‎z 17 stycznia 2023 r., V Ca 382/22,

1. umarza postępowanie kasacyjne;

2. zasądza od pozwanego Banku spółki akcyjnej w W. na rzecz powódki E.K. kwotę 2700 (dwa tysiące siedemset) złotych z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia pozwanemu niniejszego orzeczenia, tytułem kosztów postępowania kasacyjnego;

3. przekazuje wniosek pozwanej o zwrot uiszczonej opłaty sądowej do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w Warszawie.

UZASADNIENIE

Pozwana Bank spółka akcyjna w W. wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego w Warszawie z 17 stycznia 2023r., w sprawie o zapłatę z powództwa E.K..

Pismem z dnia 17 sierpnia 2023r., (złożonym 18 sierpnia 2023r.) pozwana cofnęła w całości skargę kasacyjną i wniosła o umorzenie postępowania, wniosła o zwrot połowy opłaty od skargi kasacyjnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalną czynnością procesową, przy czym, zgodnie z zasadą dyspozycyjności, wiąże ona sąd i nie podlega jego następczej kontroli. Cofnięcie skargi kasacyjnej jest ujemną przesłanką procesową uzasadniającą umorzenie postępowania kasacyjnego.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 398²¹ k.p.c. w zw. z art. 391 § 2 k.p.c. orzeczono jak w sentencji.

W przedmiocie rozstrzygnięcia o przekazaniu Sądowi Okręgowemu w Warszawie do rozpoznania wniosku pozwanego o zwrot uiszczonej opłaty sądowej uiszczonej na rachunek tego sądu orzeczono na podstawie art. 200 § 14 w zw. z art. 391 § 1, 398²¹ i 13 § 2 k.p.c. oraz art. 80a w zw. z art. 79 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 1125 z późn. zm.). Do rozpoznania tego wniosku właściwy jest bowiem sąd, który pobrał daną opłatę.

(A.G.)

[ms]