Sąd Najwyższy

I CSK 195/18

postanowienie SN z dnia 2018-05-22

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaI CSK 195/18
Data orzeczenia2018-05-22
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Cywilna Wydział I
SędziowieSSN Bogumiła Ustjanicz, SSN Bogumiła Ustjanicz (przewodniczący), SSN Bogumiła Ustjanicz (sprawozdawca)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt I CSK 195/18

POSTANOWIENIE

Dnia 22 maja 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Bogumiła Ustjanicz

w sprawie z wniosku M.L.
‎
przy uczestnictwie B.L., M.L., D.W. i M.W.
‎
o zniesienie współwłasności,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 22 maja 2018 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej uczestników M.L. i M.W. od postanowienia Sądu Okręgowego w T.
‎
z dnia 4 maja 2017 r., sygn. akt I Ca […]/16,

1) odrzuca skargę kasacyjną;

2) nie obciąża uczestników M.L. i M.K.
‎
kosztami postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w T. oddalił apelację uczestników M.L. i M.W. od postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia 21 czerwca 2016 r., którym zostało dokonane zniesienie współwłasności opisanej nieruchomości przez przyznanie wnioskodawcy i uczestniczce D.W. współwłasności działki  nr […] i uczestnikom M.L. i M.K. współwłasności działki nr […] oraz zasądzono na rzecz M.L. i M.W. kwoty po 2 750 zł od M.L. i D.W. tytułem dopłat.

W skardze kasacyjnej uczestnicy M.L. i M.L.  zakwestionowali przyjęty sposób zniesienia współwłasności, wskazując, że wartością przedmiotu zaskarżenia jest kwota 282 400 zł, która ustalona została przez Sąd pierwszej instancji jako wartość nieruchomości będącej przedmiotem zniesienia współwłasności.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Bezsporne było, że uczestnicy M.L., D.W., M.L. i M.L. byli współwłaścicielami nieruchomości położonej w S. obręb […], objętej opisaną księgą wieczystą w udziałach po 1/4 każdy z nich. Wartość udziału każdego współwłaściciela w nieruchomości obejmowała kwotę 70 600 zł.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego został utrwalony pogląd przyjmujący, że  w sprawach działowych, do których zaliczane są sprawy o zniesienie współwłasności, dział spadku i podział majątku wspólnego po ustaniu wspólności  majątkowej małżeńskiej, nawet w razie zaskarżenia postanowienia w  całości, interesy poszczególnych uczestników ograniczają się, w wymiarze majątkowym, do  wysokości udziałów w poddawanym podziałowi majątku. Oznacza  to, że  wartością przedmiotu zaskarżenia jest wartość udziału skarżącego uczestnika (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02; z dnia 26 lipca 2007 r., V CZ 66/07; z dnia 24 kwietnia 2013 r., IV CZ 36/13; z dnia 23 marca 2018 r., I CZ 33/18, niepublikowane), jeżeli zaskarżenie nie  dotyczy wartości konkretnego składnika wchodzącego do dzielonej masy majątkowej.

W sprawach tego rodzaju podana przez skarżących wartość przedmiotu zaskarżenia nie jest wiążąca dla sądu drugiej instancji, ani dla Sądu Najwyższego, ponieważ Sądy te mogą poddać ją kontroli na podstawie akt sprawy, z pominięciem zasad określonych w art. 25 i art. 26 k.p.c. Ma to istotne znaczenie w przypadkach oczywiście nieprawidłowego wskazania tej wartości w skardze kasacyjnej, od której zależy jej dopuszczalność. Zgodnie z art. 5191 § 4 k.p.c. w sprawach dotyczących zniesienia współwłasności skarga kasacyjna nie przysługuje, jeżeli wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 150 000 zł.

W niniejszej sprawie uczestnicy wartość przedmiotu zaskarżenia określili niewłaściwie, skoro wartość udziału każdego z nich jest niższa od 150 000 zł. Nie ma znaczenia dla określenia dopuszczalności skargi kasacyjnej łączne jej złożenie, ponieważ każdy uczestnik ma w tym postępowaniu samodzielną pozycję  procesową.

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 2 i 3 k.p.c. odrzucił skargę kasacyjną. Na podstawie art. 102 w związku z art. 13 § 2 i art. 391 § 1 oraz art. 39821 k.p.c. odstąpił od obciążenia skarżących kosztami postępowania, z uwagi na to, że uczestnicy M.L. i D.W. nie podnieśli w odpowiedzi na skargę kwestii dopuszczalności wniesionego środka zaskarżenia.

jw

ał

Zapytaj AI o to orzeczenie