Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2013-12-06
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt I CSK 177/13
POSTANOWIENIE
Dnia 6 grudnia 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z powództwa H. […] z siedzibą w H. (Niemcy)
przeciwko Syndykowi Masy Upadłości G. […] S.A. w W.
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 grudnia 2013 r.,
na skutek skargi kasacyjnej strony powodowej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt I ACa […],
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.
Strona powodowa uzasadniła wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego „stosowania przepisu art. 365 k.p.c. w sytuacji „kiedy poprzednie orzeczenie jest wzajemnie sprzeczne i to do tego stopnia, że wzajemnie się wykluczające”.
Tak umotywowany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa, a wskazana we wniosku kwestia nie może być uznana za zagadnienia tego rodzaju. Jak wynika z obszernego, zamieszczonego w skardze zestawienia orzeczeń, wykładnia art. 365 k.c. jest w judykaturze ustalona i nie ma potrzeby ponownego jej dokonywania na potrzeby rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Skarżący w istocie nawet nie sformułował w wymagany przez art. 3989 §1 pkt 1 k.p.c. sposób (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 11 czerwca 2013 r., II UK 71/13) problemu, który miałby być przedmiotem rozważań Sądu Najwyższego.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
aw
es
