I CSK 174/15
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2015-12-10
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt I CSK 174/15
POSTANOWIENIE
Dnia 10 grudnia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z powództwa Miasta Stołecznego Warszawy
przeciwko K. K.
o zapłatę,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 10 grudnia 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie
z dnia 4 września 2014 r., sygn. akt I ACa 241/14,
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2) zasądza od pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.
Pozwana zarzuciła zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego naruszenie art. 386 § 4 w związku z art. 227 k.p.c., naruszenie art. 232 i 227 k.p.c. w związku z art. 217 § 1 k.p.c. i art. 5 k.c., naruszenie art. 68 ust. 2b w związku z art. 68 ust. 2 u.g.n. oraz naruszenie art. 5 k.c. w związku z art. 68 ust. 2b u.g.n.
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniła:
- występowaniem w sprawie istotnego zagadnienia prawnego: czy obowiązek zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacie przez osobę bliską pierwotnemu nabywcy powstaje na podstawie art. 68 ust. 2b u.g.n. w okolicznościach objętych działaniem art. 68 ust. 2a u.g.n.,
- potrzebą wykładni art. 68 ust. 2b w związku z art. 68 ust. 2 i ust. 2a u.g.n.,
- koniecznością rozważenia zastosowania w sprawie art. 5 k.c.
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Kwestia zaś, czy obowiązek zwrotu kwoty równej udzielonej bonifikacie przez osobę bliską pierwotnemu nabywcy powstaje na podstawie art. 68 ust. 2b u.g.n. w okolicznościach objętych działaniem art. 68 ust. 2a u.g.n., była już - co przyznaje sama skarżąca - przedmiotem rozstrzygnięć Sądu Najwyższego. Zaskarżony wyrok jest zgodny z tymi rozstrzygnięciami. Tym samym nie ma potrzeby, aby Sąd Najwyższy ponownie odnosił się do wskazanej kwestii oraz ponownie podejmował wykładnię art. 68 ust. 2b w związku z art. 68 ust. 2 i 2a u.g.n.
Podniesiona przez skarżącą konieczność rozważenia zastosowania w sprawie art. 5 k.c. nie odpowiada żadnej z wymienionych w art. 3989 § 1 k.p.c. przyczyn przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej pozwanej do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 98 w związku z art. 108 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz § 6 pkt 7 i § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione z urzędu (Dz. U. 2013.490).
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)