Sygn. akt I CSK 17/15
POSTANOWIENIE
Dnia 15 października 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Zawada
w sprawie z powództwa R. C.
przeciwko […] Towarzystwu Ubezpieczeń S.A. […] w W.
o odszkodowanie,
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 15 października 2015 r.,
na skutek skargi kasacyjnej powoda
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 28 marca 2014 r., sygn. akt I ACa […],
1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,
2) nie obciąża powoda kosztami zastępstwa procesowego
w postępowaniu kasacyjnym,
3) przyznaje radcy prawnej J.K. od Skarbu
Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] kwotę 5400
(pięć tysięcy czterysta) zł, powiększoną o należny podatek
od towarów i usług, tytułem zwrotu kosztów postępowania
kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Według art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.
Powód zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie art. 100, 193 § 3 i art. 322 k.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadnił występowaniem w sprawie trzech istotnych zagadnień prawnych:
1) konieczności wyjaśnienia zakresu zastosowania art. 100 k.p.c.,
2) wpływu mylnego oznaczenia pisma na zakres obowiązków sądu dotyczących badania dopuszczalności zmiany powództwa,
3) zastosowania w okolicznościach sprawy art. 322 k.p.c.,
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 §1 pkt 1 k.p.c. jest objęte podstawami kasacyjnymi, doniosłe z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy zagadnienie nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może się przyczynić do rozwoju prawa. Wskazane przez powoda kwestie nie są niewątpliwie zagadnieniami tego rodzaju.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powoda do rozpoznania, a o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął zgodnie z art. 102 k.p.c.; podstawę rozstrzygnięcia o kosztach pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu kasacyjnym stanowiły przepisy § 2 ust. 3, § 6 pkt 7 oraz § 15 i 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowione z urzędu (Dz. U. 2013.490).
aw