I CSK 150/16

Sygn. akt I CSK 150/16

POSTANOWIENIE

Dnia 24 listopada 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Zawada

w sprawie z powództwa S. M. i D. B.
‎przeciwko Towarzystwu [x] w W.
‎o wynagrodzenie za bezumowne korzystanie z nieruchomości,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 listopada 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powódek
‎od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎z dnia 5 listopada 2015 r., sygn. akt I ACa (…),

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Według art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten pozostaje w zgodzie z zaleceniami Rady Europy, dopuszczającymi wprowadzanie środków ograniczających dostęp do sądu najwyższego szczebla.

Powódki zarzuciły zaskarżonemu wyrokowi Sądu Apelacyjnego z dnia 5 listopada 2015 r. naruszenie - zestawionych w różnych układach - przepisów art. 45 Konstytucji, art. 328 § 2, art. 379 pkt 5, art. 382, 386 § 2 i 4 i art. 391 k.p.c. oraz art. 5, 65, 117 § 2, art. 118, 123 § 1 pkt 2, art. 498 § 1, art. 499 k.c., a wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania uzasadniły oczywistą jej zasadnością w zakresie przytoczonych podstaw kasacyjnych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

W art. 398⁹ §1 pkt 4 k.p.c., dotyczącym przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, chodzi o łatwo dostrzegalne, mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy uchybienia przepisom prawa. Według utrwalonej linii orzecznictwa Sądu Najwyższego, skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 398⁹ § 1 pkt 4 k.p.c. tylko wtedy, gdy wskazana w niej wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest dostrzegalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy (zob.  np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 lutego 2011 r., I PK 237/10, 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, 24 lutego 2012 r., V CSK 225/11, 13 kwietnia 2016 r., V CSK 622/15). Przytoczone w skardze kasacyjnej okoliczności powinny jednoznacznie wskazywać na to, że w zasadniczym postępowaniu skarga kasacyjna zostanie rozstrzygnięta na korzyść strony, która ją wniosła (por.  T. Wiśniewski, w: H. Dolecki, T. Wiśniewsku, red., Kodeksu postępowania cywilnego. Komentarz, t. II, Warszawa 2010, s. 233 i 234). W sprawie nie ma podstaw do stwierdzenia takiego naruszenia żadnego z przepisów powołanych w skardze kasacyjnej powódek.

Mając to na względzie, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej powódek.

jw