I CSK 1341/24
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Mariusz Łodko
21 stycznia 2026 r.
na posiedzeniu niejawnym 21 stycznia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa B. O.
przeciwko W. G.
o zachowek,
na skutek skargi kasacyjnej W. G.
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Rzeszowie
z 20 grudnia 2023 r., I ACa 769/22,
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. zasądza od W. G. na rzecz B. O. 2 700 złotych tytułem
zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego wraz z odsetkami w
wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie za czas po
upływie tygodnia od dnia doręczenia pozwanemu odpisu
niniejszego postanowienia.
UZASADNIENIE
Pozwany W. G. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w
Rzeszowie z 20 grudnia 2023 r. Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do
rozpoznania uzasadnił jej oczywistą zasadnością (art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c.).
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
I CSK 1341/24
2
Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, gdy dla przeciętnego
prawnika z samej treści skargi – bez pogłębionej analizy i jurydycznych dociekań –
w sposób jednoznaczny wynika, że wskazane w niej podstawy zasługują na
uwzględnienie z uwagi na kwalifikowany charakter naruszenia przepisów prawa.
Zasadność skargi kasacyjnej jest oczywista, gdy dostrzegalny prima vista i bez
przeprowadzania wnikliwej analizy uzasadniony jest wniosek, że zaskarżone
orzeczenie jest jaskrawo nieprawidłowe (zob. postanowienie SN z 15 lipca 2015 r.,
IV CSK 17/15). Powołując się na oczywistą zasadność skargi kasacyjnej należy
wykazać, że popełnione przy ferowaniu zaskarżonego orzeczenia uchybienia
w zakresie stosowania prawa miały charakter kwalifikowany i nie podlegały różnym
ocenom (zob. postanowienia SN: z 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00; z 22 marca
2001 r., V CZ 131/00, i z 10 kwietnia 2018 r., I CSK 730/17). Przy czym, o ile dla
uwzględnienia skargi kasacyjnej wystarczy, że jej podstawa jest usprawiedliwiona,
to dla jej przyjęcia do rozpoznania konieczne jest wykazanie kwalifikowanego
naruszenia prawa przez sąd drugiej instancji, dostrzegalnego w sposób oczywisty
dla każdego prawnika (zob. postanowienie SN z 28 stycznia 2022 r., I CSK 947/22).
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie spełnia
powyższych wymogów. Należy zauważyć, że odwołanie się do przyczyny
kasacyjnej z art. 3989 § 1 pkt 4 k.p.c. wymaga od skarżącego wykazania oczywistej
zasadności skargi i nie może sprowadzać się do odwołania do uzasadnienia
podstaw kasacyjnych (zob. postanowienia SN: z 28 stycznia 2022 r., I CSK 947/22,
i z 19 grudnia 2024 r., I CSK 1891/24). Wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania i
jego uzasadnienie podlegają analizie na etapie przedsądu, a przytoczone podstawy
kasacyjne i ich uzasadnienie oceniane są dopiero po przyjęciu skargi do
rozpoznania, w trakcie jej merytorycznego rozpoznawania, zatem oba te elementy
muszą być przez skarżącą stronę wyodrębnione, oddzielnie przedstawione i
uzasadnione. Stanowią one oddzielne wymagania skargi, które spełniają różne
funkcje i muszą być spełnione odrębnie (zob. postanowienie SN z 27 listopada
2020 r., I CSK 403/20). Skarżący powinien zatem przedstawić wyodrębniony,
samodzielny wywód prawny, odnoszący się do wskazanych przesłanek przyjęcia
skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarga kasacyjna pozwanego nie spełnia tych
wymogów, gdyż uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania ogranicza
I CSK 1341/24
3
się do odwołania do powołanych w podstawach zarzutów naruszenia prawa
procesowego.
Zwrócić uwagę również należy, że skargę kasacyjną można oprzeć na
naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli takie uchybienie mogło mieć istotny
wpływ na wynik sprawy, który ocenia się przez odniesienie konkretnego
rozstrzygnięcia do podstawy materialnoprawnej orzeczenia co do istoty sprawy
(zob. postanowienia SN: z 16 kwietnia 2019 r., I PK 115/18; z 21 grudnia 2021 r., IV
CSK 615/21; z 14 czerwca 2023 r., I CSK 1041/23, i z 8 sierpnia 2023 r., I PSK
26/23). Oczywista zasadność skargi kasacyjnej determinuje więc konieczność
uchylenia zaskarżonego orzeczenia, wynikającą z naruszenia przepisów prawa
materialnego. Oparcie przez skarżącego skargi kasacyjnej wyłącznie na zarzutach
naruszenia przepisów postępowania, nie pozwala na uznanie, że skarga kasacyjna
jest oczywiście uzasadniona (zob. postanowienie SN z 7 czerwca 2023 r., I CSK
742/23). Podkreślić należy, że zasadnicza argumentacja skarżącego zmierza do
zakwestionowania dokonanej przez Sąd meriti oceny dowodów oraz dokonanych
na tej podstawie ustaleń faktycznych. Zakaz oparcia skargi kasacyjnej na zarzutach
dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów (art. 3983 § 3 k.p.c.) oraz
związanie Sądu Najwyższego ustaleniami faktycznymi stanowiącymi podstawę
zaskarżonego orzeczenia (art. 39813 § 2 k.p.c.) oznacza niedopuszczalność
powoływania się przez skarżącego na wadliwość wyroku sądu drugiej instancji,
polegającą na ustaleniu faktów lub niewłaściwie przeprowadzonej ocenie dowodów,
również we wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania (zob.
postanowienie SN z 15 października 2020 r., IV CSK 136/20).
Z powyższych względów, Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 2 k.p.c.
odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie znajdując również
okoliczności, które w ramach przedsądu jest obowiązany brać pod uwagę z urzędu,
w szczególności nieważności postępowania (art. 3989 § 1 pkt 3 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie
art. 98 § 1, 11 i 3 w zw. z art. 108 § 1 k.p.c. oraz § 2 pkt 6 w zw. z § 10 ust. 4 pkt
2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie
opłat za czynności adwokackie.
I CSK 1341/24
4
Mariusz Łodko
[wr]
[a.ł]
