I CSK 126/19

Sygn. akt I CSK 126/19

POSTANOWIENIE

Dnia 4 września 2019 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Krzysztof Strzelczyk

w sprawie z powództwa K. J.
‎przeciwko E. S.A. w W.
‎o zapłatę,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 września 2019 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej powódki

od wyroku Sądu Okręgowego w W.
‎z dnia 9 października 2018 r., sygn. akt XXVII Ca (…),

1) odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania,

2) zasądza od powódki na rzecz pozwanego kwotę 1800
‎ (tysiąc osiemset) złotych tytułem zwrotu kosztów
‎ postępowania kasacyjnego.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

W sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek uzasadniających przyjęcie wniesionej skargi kasacyjnej do rozpoznania. Skarżąca opiera wniosek o przyjęcie skargi na jej oczywistej zasadności. Wedle skarżącej oczywista zasadność dotyczy wszystkich podniesionych podstaw kasacyjnych.

Stanowiska tego nie sposób jednak podzielić. Skarga powódki zawiera ponad dwadzieścia podstaw kasacyjnych dotyczących zarówno naruszenia prawa procesowego jak i materialnego. Nie można jednak uznać, że w odniesieniu do którejkolwiek z nich można mówić o oczywistej zasadności. Kluczowe zarzuty skarżąca kieruje co do wykładni przez Sądy oświadczeń zmarłego, które zostały złożone w deklaracji na potrzeby umowy ubezpieczenia na życie. Na podstawie poczynionych w sprawie ustaleń faktycznych nie sposób jednak przyjąć, że zarzuty naruszenia art. 65 § 1 i 2 k.c. są oczywiście zasadne. Sądy meriti w sposób jednoznaczny ustaliły, że zmarły maż powódki nie poinformował, mimo takiego obowiązku, o tym, że od wielu lat leczy się w związku z chorobami
‎przewlekłymi. W tym stanie rzeczy trudno uznać za oczywiście zasadne zarzuty dotyczące niewłaściwego zastosowania przepisów kodeksu cywilnego o umowie ubezpieczenia. Także zarzuty naruszenia prawa procesowego nie wskazują na oczywistą ich zasadność, w szczególności zarzuty naruszenia art. 299 k.p.c. dotyczą postępowania pierwszoinstancyjnego, nie wskazując, w jaki sposób uchybienia temu przepisowi dopuścił się Sąd Okręgowy.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 1 k.p.c. a contrario).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398²¹ k.p.c.