I CSK 101/16

Sygn. akt I CSK 101/16

POSTANOWIENIE

Dnia 24 listopada 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Karol Weitz

w sprawie z wniosku M. B.
‎przy uczestnictwie K. W.
‎o rozgraniczenie nieruchomości,
‎na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 24 listopada 2016 r.,
‎na skutek skargi kasacyjnej uczestniczki
‎od postanowienia Sądu Okręgowego w R.
‎z dnia 28 lipca 2015 r., sygn. akt […],

odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Cel wymagania przewidzianego w art. 398⁴ § 2 k.p.c. może być wobec tego osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia do rozpoznania skargi kasacyjnej od postanowienia Sądu Okręgowego w R. z dnia 28 lipca 2015 r. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania powołano się na oczywistą zasadność wniesionej skargi.

Jak zostało wyjaśnione w judykaturze Sądu Najwyższego - oczywista zasadność skargi kasacyjnej oznacza, że dla przeciętnego prawnika podstawy wskazane w skardze prima facie zasługują na uwzględnienie. Sytuacja taka w szczególności istnieje wtedy, gdy bez wątpienia wystąpiły uchybienia, na które powołuje się skarżący, lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia albo podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesiony środek zaskarżenia. Pamiętać przy tym trzeba, że oczywiste jest to, co   jest widoczne bez potrzeby głębszej analizy, czy przeprowadzenia dłuższych  badań lub dociekań. Skarżący musi zatem wykazać, że wyrok zapadł  z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad  obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na pierwszy rzut  oka, bez  konieczności przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy (por.  postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 czerwca 2008 r., III CSK 110/08, nie  publ.). Bliższa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie do rozpoznania skargi  kasacyjnej nie pozwala przyjąć, by była ona - w powyższym rozumieniu - oczywiście uzasadniona.

Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398⁹ § 2 w zw. z art. 13 § 2 k.p.c.).

jw