Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2014-02-25
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt I CO 7/14
POSTANOWIENIE
Dnia 25 lutego 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Tadeusz Wiśniewski
w sprawie ze skargi L. C. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 2011 r.,
sygn. akt I CSK 575/10, wydanym w sprawie
z powództwa Skarbu Państwa - Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji
przeciwko L. C. i A. C.
o ustalenie,
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 25 lutego 2014 r.,
odrzuca skargę.
UZASADNIENIE
Skarżąca L. C. jako pozwana w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Najwyższego z dnia 21 czerwca 2011 r., I CSK 575/10, o ustalenie, wniosła o wznowienie tego postępowania.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Przepis art. 871 § 1 k.p.c. przewiduje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Wymaganie to obowiązuje w każdym postępowaniu, w tym również w postępowaniu wywołanym skargą o wznowienie, do której rozpoznania właściwy jest Sąd Najwyższy. Przedmiotowa skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez skarżącą. Z tego względu, na podstawie art. 410 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
db
