POSTANOWIENIE

20 października 2023 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Maciej Kowalski

na posiedzeniu niejawnym 20 października 2023 r. w Warszawie
‎w sprawie ze skargi J. W. o stwierdzenie niezgodności z prawem
‎prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego Warszawa - Praga w Warszawie
‎z 14 września 2021 r., IV Cz 954/21,
‎wydanego w sprawie z wniosku J. W.
‎z udziałem M. W.
‎o częściowy podział majątku wspólnego oraz zniesienie współwłasności,

odrzuca skargę.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z 13 lutego 2020 r. Sąd Rejonowy w Wołominie, ze względu na zawarcie przez strony ugody, umorzył postępowanie i orzekł o kosztach postępowania. Zażalenie wnioskodawcy na to orzeczenie zostało odrzucone przez Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie postanowieniem z 14 września 2021 r. Pełnomocnik wnioskodawcy - na podstawie art. 424¹ § 1 k.p.c. wniósł skargę, w której żądał stwierdzenia niezgodności z prawem tego orzeczenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z aktualnym stanem prawnym, skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem orzeczenia przysługuje od prawomocnych wyroków sądu drugiej instancji kończących postępowanie w sprawie oraz od postanowień, co do istoty sprawy kończących postępowanie, wydanych przez sąd drugiej instancji w postępowaniu nieprocesowym, w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności orzeczeń sądów państw obcych oraz w postępowaniu o uznanie i stwierdzenie wykonalności wyroku sądu polubownego wydanego za granicą lub ugody zawartej przed sądem polubownym za granicą (zob. art. 424¹, art. 519², art. 1148¹ § 3, art. 1151¹ § 3 i art. 1215 § 3 k.p.c.).

A contrario od innych orzeczeń – w tym od postanowienia zaskarżonego przez wnioskodawcę, skarga o stwierdzenie prawomocnego orzeczenia z prawem nie przysługuje.

Przywołany przez wnioskodawcę jako podstawę skargi art. 424¹ § 1 k.p.c., wyraźnie stanowi, że można żądać stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego wyroku sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, jeżeli przez jego wydanie stronie została wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze innych środków prawnych przysługujących stronie na podstawie kodeksu nie było i nie jest możliwe.

Skarga wnioskodawcy jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu a limine.

Z tych względów, na podstawie art. 424⁸ § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

[SOP]

[ał]