Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie
wyrok z dnia 2014-06-12
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoSygn. akt I C 606/14
Dnia 12 czerwca 2014 roku
Sąd Rejonowy dla Warszawy Śródmieścia w Warszawie I Wydział Cywilny
w składzie następującym:
Przewodniczący SSR Joanna Radzyńska-Głowacka
Protokolant Alicja Kicka
po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 roku w Warszawie
sprawy z powództwa (...) S.A. z siedzibą w W.
przeciwko M. I.
o zapłatę
powództwo oddala w całości.
Sygn. akt IC 606/14
Powód (...) S.A. z siedzibą w W.(poprzednio (...) S.A. Centrum (...) Teleinformatycznych (...) z siedzibą w W.) pozwem złożonym w dniu 28.04.2003 r. wniósł o zasądzenie od strony pozwanej P. T. oraz M. I. kwoty 5.134,21 zł z ustawowymi odsetkami od kwot:
od kwoty 151, 61 zł od dnia 1.07.2000 r. do dnia zapłaty,
od kwoty 16598, 20 zł od dnia 1.08.2000 r. do dnia zapłaty,
od kwoty 16598, 20 zł od dnia 1.10.2000 r. do dnia zapłaty,
od kwoty 16598, 20 zł od dnia 1.11.2000 r. do dnia zapłaty,
oraz kosztami procesu.
Uzasadniając żądanie pozwu powód wskazał, iż świadczył na rzecz strony pozwanej usługi polegające na szybkiej transmisji danych (...). Strona pozwana nie uiszczała jednak wynagrodzenia z tytułu tych usług, co skutkowało powstaniem należności. (pozew wraz z załącznikami, k.1-21)
Sąd Rejonowy dla Warszawy-Śródmieścia w Warszawie nakazem zapłaty z dnia 3.07.2003 r. wydanym w postępowaniu upominawczym powództwo uwzględnił w całości (nakaz, k. 26).
W sprawie niniejszej tut. Sąd nadał klauzulę wykonalności nakazowi zapłaty wydanemu w postępowaniu upominawczym z dnia 3.07.2003 r., sygn. akt I Nc 3155/03.Nakaz został wysłany i wobec niepodjęcia przesyłki w terminie przez stronę pozwanych, uznany za doręczony w trybie art. 139 § 1 k.p.c. w zw. z art. 136 § 2 k.p.c. na adres wskazany przez powoda jako adres zamieszkania pozwanych. (przesyłka, k.29; wniosek o nadanie klauzuli, k.30)
Pismami złożonymi w dniu 4.06.2013 r. pozwany M. I. wniósł o doręczenie ww. nakazu zapłaty oraz o zabezpieczenie roszczenia poprzez zawieszenie postępowania komorniczego. Nadto pozwany wniósł zażalenie na postanowienie z dnia 11.04.2013 r. o nadaniu klauzuli wykonalności.
W uzasadnieniu swojego stanowisk pozwany podniósł, iż przedmiotowy nakaz nie został mu skutecznie doręczony, a tym samym pozwanemu nie otworzył się termin do wniesienia sprzeciwu. (pismo pozwanego, k.39-43, k.48-53; pismo z dnia 29.08.2013 r., k.72-77)
Postanowieniem z dnia 17.12.2013 r. Sąd Okręgowy w Warszawie postanowił zmienić postanowienie i oddalić wniosek o nadanie klauzuli wykonalności w stosunku do M. I. (postanowienie SO, k.87-89).
Sprzeciw od w/w nakazu zapłaty złożył w dniu 20.02.2014 r. pozwany M. I., zaskarżając nakaz w całości oraz wnosząc o zasądzenie kosztów procesu na jego rzecz, podniósł zarzut przedawnienia na podstawie art. 751 pkt. 1 k.c. oraz nieistnienia zobowiązania. Ponadto powód zgłosił zarzut niewłaściwości miejscowej sądu, wnosząc jednocześnie o przekazanie sprawy do sądu właściwego miejscowo tj. we W..
W uzasadnieniu pozwany wskazał, iż przedmiotowe roszczenie z tytułu sprzedaży usługi w zakresie prowadzonej przez strony działalności gospodarczej przedawniły się z upływem dwóch lat, zaś roszczenie w niniejszej sprawie zostało skierowane na drogę sądową po upływie dwuletniego okresu tj. w dniu 28.04.2003 r. Ponadto w ocenie pozwanego powód nie wykazał, iż przedmiotowa usługa była świadczona po kwietniu 2000 r. tj. w miesiącach maj-październik 2000 r., w których pozwany zaprzestał zamawiania usługi. (sprzeciw od nakazu, k.97-102)
W toku postępowania strony podtrzymywały reprezentowane stanowiska w sprawie. (odpowiedź na sprzeciw, k. 109-113; wniosek o przekazanie sprawy do sądu właściwości pozwanego, k.115, protokół rozprawy, k. 122, k.129)
Sąd ustalił następujący stan faktyczny:
W 2000 r. (...) S.A. Centrum (...) Teleinformatycznych (...) z siedzibą w W.(dalej (...) S.A.) zawarła z M. I. oraz P. T. prowadzącymi działalność gospodarczą pod nazwą ”Generacja Twój Dostęp Do Internetu” S.C. z siedzibą we W. umowę o świadczenie usług polegających na szybkiej transmisji danych (...).
Dowód: okoliczność bezsporna.
W dniu 10.03.2003 (...) S.A. wobec braku zapłaty przez M. I. oraz P. T. za korzystanie z sieci (...) w okresie maj-październik 2000 r. wezwał ich do zapłaty. Przedmiotowa kwota nie została do dnia dzisiejszego uregulowana.
Dowód: polecenie przelewu, k. 3; faktury VAT, k.4-7; wezwanie do zapłaty, k. 8.
M. I. oraz P. T. zaprzestali prowadzenia działalności w dniu 1.04.2003 r.
Dowód: wypis z ewidencji działalności gospodarczej, k.10; zaświadczenie, k.50.
Sąd dał wiarę złożonym dokumentom, gdyż ich prawdziwość i wiarygodność w świetle wszechstronnego rozważenia zebranego materiału nie nasuwała żadnych wątpliwości i nie była kwestionowana przez żadną ze stron.
Sąd zważył co następuje :
Powództwo nie zasługiwało a uwzględnienie.
Podstawowym zagadnieniem, którego rozstrzygnięcie decyduje o terminie przedawnienia dochodzonego roszczenia jest określenie charakteru prawnego umowy zawartej w 2000 r. łączącej strony. W szczególności, czy do tej umowy mają zastosowanie przepisy o zleceniu (art. 750 k.c.). Bezspornym było, iż strony łączyła umowa o wykonywaniu usług telekomunikacyjnych, w związku z czym powinna być analizowana pod kątem regulacji ustawy o łączności z dnia 23 listopada 1990 r.(t. jedn. Dz. U. 1995.117.564 ze zm.).W/w ustawa utraciła moc z dniem 24.08.2003 r.
Nie sposób również nie podzielić przez tut. Sąd stanowiska pozwanego co do zastosowania do przedmiotowej umowy o wykonywaniu usług telekomunikacyjnych przepisów o zleceniu z uwagi na pogląd Sądu Najwyższego wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego, wydanego w sprawie o sygn. III CKN 450/98. Orzeczenie to zostało wydane bowiem na gruncie obowiązującego w dacie zawarcia przez stronę pozwaną umowy.
W rozpoznawanej sprawie Sąd uznał za uzasadniony podniesiony przez pozwanego zarzut przedawnienia. Na wstępie wskazać należy, iż przedmiotowa umowę z pewnością można zakwalifikować jako umowę pozakodeksowa, która została przewidziana w ustawie o łączności w kontekście wykonywania przez operatora usług telekomunikacyjnych (art. 2 ust. 1 pkt 14 i 20 oraz art. 37 pkt 1). Nie powinno być wątpliwości co do tego, że umową, o której wspomina art. 37 pkt 1 ustawy o łączności, jest umowa o świadczenie usług telekomunikacyjnych przez operatora. Z mocy delegacji ustawowej zostały wydane też ogólne warunki wykonywania usług telekomunikacyjnych (zob. rozporządzenie Ministra Łączności z dnia 8 lutego
1996 r. w sprawie ogólnych warunków świadczenia usług telekomunikacyjnych w sieci telekomunikacyjnej użytku publicznego, Dz. U. Nr 20, poz. 93 ze zm.). Jako cywilnoprawna umowa o świadczenie usług da się powyższą umowę zakwalifikować do grupy umów, do których - z mocy art. 750 k.c. - mają odpowiednio zastosowanie przepisy o zleceniu.
Wobec powyższego w ocenie Sądu za uzasadnione należy uznać było obliczenie biegu przedawnienia roszczeń wg przepisu art. 751 pkt 1 k.c. Zdaniem Sądu przepis ten znajduje zastosowanie do takich umów, która łączyła strony niniejszego procesu. W rozpoznawanej sprawie z samego pozwu wynikało, iż roszczenie o zapłatę łącznej kwoty 5.134,21 zł stało się najpóźniej wymagalne z dniem 31.10.2000 r. Wobec tego mając na uwadze 2 letni termin przedawnienia (art. 751 pkt 1 k.c.) w tym zakresie ulegało już niewątpliwe przedawnieniu przed wytoczenie powództwa tj. 28.04.2003 r.
Mając na uwadze powyższe Sąd, orzekł jak w sentencji wyroku.
Zarządzenie: Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczyć pełnomocnikom powoda.
