Sąd Najwyższy

WO 14/13

postanowienie z dnia 2013-08-27

  • Streszczenie
  • Pełna treść
  • 2 powołanych przepisów

Streszczenie

Sąd Najwyższy uznał, że w sprawie istnieją szczególne relacje między prezesem sądu a sędziami, które mogłyby podważać obiektywizm rozpoznania zażalenia. Dlatego na podstawie art. 37 k.p.k. przekazał sprawę do innego sądu równorzędnego. To ważny przykład zastosowania instytucji przekazania sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości.

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaWO 14/13
Data orzeczenia2013-08-27
Rodzaj orzeczeniapostanowienie
SądSąd Najwyższy
WydziałWydział Odwoławczo-Kasacyjny
SędziowieJan Bogdan Rychlicki, Jerzy Steckiewicz, Wiesław Błuś (autor uzasadnienia)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt: WO 14/13 POSTANOWIENIE Dnia 27 sierpnia 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wiesław Błuś (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Jan Bogdan Rychlicki SSN Jerzy Steckiewicz w przedmiocie inicjatywy Wojskowego Sądu Okręgowego w P. dotyczącej przekazania zażalenia J. K. na postanowienie prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej w P. z dnia 20 czerwca 2013 r., do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości, na podstawie art. 37 k.p.k. postanowił: przekazać sprawę do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. UZASADNIENIE Postanowieniem prokuratora Wojskowej Prokuratury Okręgowej z dnia 20 czerwca 2013 r., odmówiono wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków służbowych przez Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P., polegających na pisemnym poinformowaniu w dniu 8 kwietnia 2013 r. J. K., że w związku ze złożonym przez niego „zażaleniem” na postanowienie Wojskowego Sądu Okręgowego w P. z dnia 15 marca 2013 r. w sprawie o sygnaturze: […], nie nadano mu biegu procesowego i załączono do akt wskazanej sprawy, bowiem zażalenie na to postanowienie nie przysługiwało, gdyż – w myśl art. 426 § 1 k.p.k. – na 2 postanowienie sądu odwoławczego odnoszące się do zaskarżonego orzeczenia zażalenie nie przysługiwało, podczas gdy stan faktyczny wymagał wydania zarządzenia z mocy art. 429 § 2 k.p.k. o niedopuszczalności środka zaskarżenia, tj. o przestępstwo z art. 231 § 1 k.k., z uwagi na niepopełnienie czynu zabronionego. Na to postanowienie w dniu 8 lipca 2013 r. zażalenie złożył J. K., wnosząc o jego uchylenie. W odpowiedzi na powyższe zażalenie prokurator Wojskowej Prokuratury Okręgowej w P. pismem z dnia 10 lipca 2013 r. wniósł o jego nieuwzględnienie i utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia. W dniu 17 lipca 2013 r. Wojskowy Sąd Okręgowy w P. postanowił wystąpić do Sądu Najwyższego – Izby Wojskowej z inicjatywą przekazania sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W., z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. Sąd Najwyższy zważył, co następuje. Bezsprzecznie za zasadną należy uznać tezę wysnutą przez Wojskowy Sąd Okręgowy w P. o istnieniu szczególnych uwarunkowań i zależności między Prezesem Wojskowego Sądu Okręgowego w P. a sędziami pełniącymi obowiązki w tym Sądzie, którzy mogliby zostać wyznaczeni do rozpoznania zażalenia na odmowę wszczęcia śledztwa w sprawie niedopełnienia obowiązków służbowych przez Prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w P. Orzekanie w takich okolicznościach w przedmiocie zażalenia, mogłoby stwarzać przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny, co uzasadnia przekazanie sprawy w trybie art. 37 k.p.k. Z tych względów należało się przychylić do inicjatywy Wojskowego Sądu Okręgowego w P. i przekazać zażalenie do rozpoznania Wojskowemu Sądowi Okręgowemu w W. Pouczenie: Na niniejsze postanowienie zażalenie nie przysługuje. 3

Powiązane przepisy

Podobne orzeczenia

Zapytaj AI o to orzeczenie