VIII SA/Wa 498/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Fularski po rozpoznaniu w dniu 22 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Radomiu sprawy ze skargi M. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 maja 2023 r. znak [...] w przedmiocie zawieszenia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pismem z 27 czerwca 2023 r. M. W. (dalej: "strona", "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 maja 2023 r. znak [...] w przedmiocie zawieszenia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika. Jednocześnie strona wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 t.j., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być wykazana przez stronę skarżącą, gdy weźmie się pod uwagę fakt, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pozostawione jest uznaniu sądu i może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego. Pozostawienie przez ustawodawcę zasadności wstrzymania aktu uznaniu sądu wiąże się w związku z tym z koniecznością szczególnie wnikliwego i przekonującego uzasadnienia wniosku w tej sprawie (wyrok WSA

w Szczecinie z 16.06.2021 r., I SA/Sz 256/21, LEX nr 3189478).

Sąd zauważa, że NSA w postanowieniu z dnia 14 maja 2014 r., I OZ 363/14, LEX nr 1464732) wyraził pogląd, iż z przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że wstrzymanie przez sąd wykonania zaskarżonego aktu lub czynności ma charakter wyjątkowy. Strona skarżąca, dążąc do wstrzymania wykonania decyzji, musi uprawdopodobnić, że istnieją przesłanki uzasadniające odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych i wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Podobnie przyjął NSA w postanowieniu z dnia 13 listopada 2014 r., II FZ 1504/14, LEX nr 1538986. Wnioskodawca jest zatem zobowiązany "do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej" (zob. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., I FSK 983/08, LEX nr 468877). Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń lub okoliczności, jednakże w taki sposób, aby Sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie – Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (zob. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, LEX nr 564208).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt omawianej sprawy należy stwierdzić, że skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia w czasie trwania postępowania sądowoadministracyjnego znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ograniczył się do sprecyzowania żądania, nie podając jego uzasadnienia. W zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wskazał na żadne okoliczności, które mogłyby spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Poza złożeniem stosownego wniosku, nie przedstawił odpowiednich dokumentów mogących uprawdopodobnić wystąpienie okoliczności, które przemawiałyby za wstrzymaniem wykonania decyzji. Trzeba zatem stwierdzić, że ogólnikowy wniosek, pozbawiony uzasadnienia i stosownych dowodów, nie może stanowić podstawy do orzeczenia

o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie NSA z dnia 16 października 2014 r., II OZ 1099/14, LEX nr 1550923). W konsekwencji stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał występowania w sprawie realnych i rzeczywistych przesłanek skutkujących uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.