VIII SA/Wa 220/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Iwona Owsińska – Gwiazda (sprawozdawca), , Protokolant starszy specjalista Ilona Obara, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 sierpnia 2023 r. w Radomiu sprawy ze skargi A. [...] L. na czynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. w przedmiocie wpisania punktów karnych do ewidencji kierowców 1) umorzyć postępowania sądowe w części dotyczącej uznania punktów za ostateczne; 2) oddala skargę w pozostałym zakresie; 3) zasądza od Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. na rzecz skarżącego A. [...] L. kwotę 350 (trzysta pięćdziesiąt) złotych tytułem częściowego zwrotu kosztów postępowania.

Pismami z dnia 16.01.2023 r. Komendant Wojewódzki Policji w R. wystąpił do Starostwa Powiatowego w P. z wnioskami o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy i o poinformowanie o badaniu psychologicznym A. L. (dalej: Skarżący), który otrzymał łącznie 28 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W uzasadnieniu wniosków wskazano w szczególności, że Skarżący w okresie od 19.10.2021 r. do 29.09.2022 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego tj.: 19.10.2021 r. O., niezatrzymanie pojazdu w związku ze znakiem B-20 "stop", punkty: 2; 5.06.2022 r., O., przekroczenie prędkości od 11 do 20 km/h, punkty: 2; 29.09.2022 r., R. – obszar Wiejski, R. [...], samochód osobowy E05, przekroczenie dopuszczalnej prędkości od 31 do 40 km/h; F08, niestosowanie się do znaku B-25 lub B-26 "zakaz wyprzedzania", punkty: 24.

Pismem z 10.02.2023 r. Skarżący wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargę na czynność materialno-techniczną Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. polegającą na wpisaniu 24 punktów ostatecznych Skarżącemu do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego bez podstawy faktycznej i prawnej. Zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego tj.:

a/ § 4 ust.2 Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 15 września 2022 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy

ruchu drogowego (Dz. U. poz. 1951) przez jego nieprawidłowe zastosowanie i wpisanie 24 punktów ostatecznych za wykroczenia, które nie zostały stwierdzone prawomocnym rozstrzygnięciem sądu lub mandatem karnym,

b) art. 98 ust. 3 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tj. Dz. U z 2021 r. poz. 1212 ze zm.) w zw. z §4 ust. 3 cyt. rozporządzenia poprzez ich niezastosowanie i nie dokonanie wpisu tymczasowego 15 punktów z uwagi na zarzut w sprawie o wykroczenia jednoczesnego popełnienia dwóch naruszeń.

W uzasadnieniu autor skargi podniósł m. in., iż Skarżący zawiadomiony został o wystąpieniu z w/w wnioskami, a dokonanie wpisu do ewidencji 28 ostatecznych punktów karnych nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach prawa oraz stanie faktycznym, który uzasadniał co najwyżej wpis 4 punktów ostatecznych i 15 punktów tymczasowych. Wskazał, iż poza sporem jest, że Skarżący ma naliczone 4 punkty ostateczne za naruszenia przepisów ruchu drogowego 19.10.2021 r. i 5.06.2022 r. Natomiast, zdaniem Skarżącego, brak jest podstawy wpisu ostatecznego 24 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego 29.09.2022 r. Wskazał, że 29.09.2022 r. Skarżący został zatrzymany w miejscowości R. – poza terenem zabudowanym – do kontroli przez Patrol Policji. Został poinformowany, że dopuścił się naruszenia przepisów ruchu drogowego przekraczając dopuszczalną prędkość od 31 do 40 km/h oraz nie stosując się do znaku B-25 lub B-26 "zakaz wyprzedzania", za co zostaną mu naliczone 24 punkty. Ponieważ informacja ta budziła wątpliwości co do stanu faktycznego i prawnego, odmówił przyjęcia mandatu karnego w łącznej kwocie 1800 zł. i 24 punktów karnych. W związku z odmową przyjęcia mandatu Komendant Powiatowy Policji w S. 5 stycznia 2023 r. złożył w Sądzie Rejonowym w S. wniosek o ukaranie A. L. za w/w naruszenia prawa ruchu drogowego. Sąd Rejonowy w S. nieprawomocnym wyrokiem nakazowym z 10 stycznia 2023 r. sygn. akt [...] uznał A. L. za winnego popełnienia zarzuconych mu wykroczeń i wymierzył mu karę 1000 zł grzywny. Wyrok doręczono Skarżącemu 30 stycznia 2023 r. W dniu 6 lutego 2023 r. Skarżący wniósł sprzeciw od wyroku. W świetle powyższego naliczone 24 punkty karne nie mogą być uznane za ostateczne. Nie ma bowiem prawomocnego mandatu ani prawomocnego wyroku. Powyższe punkty są punktami tymczasowymi, nie stanowiącymi podstawy prawnej o wystąpienie z przytoczonymi na wstępie wnioskami. Skarżący wskazał, że zgodnie z przepisem § 4 ust. 1 i ust. 2 cyt. wyżej Rozporządzenia z 15 września 2022 r. w ewidencji dokonuje się wpisu ostatecznego lub wpisu tymczasowego. Wpisu ostatecznego dokonuje się jeżeli naruszenie zostało stwierdzone prawomocnym rozstrzygnięciem Sądu lub mandatem karnym, a skoro nie ma ani mandatu karnego ani prawomocnego rozstrzygnięcia Sądu, przedmiotowe 24 pkt nie mogą być uznane za ostateczne.

Ponadto Skarżący podniósł, że 24 punkty za naruszenia przepisów w ruchu drogowym zostały naliczone niezgodnie z przepisem art. 98 ust. 3 ustawy z 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami, bowiem zgodnie z art. 98 ust. 3 cyt. ustawy "W przypadku jednoczesnego popełnienia kilku naruszeń przez osobę, o której mowa w ust. 1, punkty im odpowiadające sumuje się. Jeżeli suma punktów odpowiadających naruszeniom przekracza 15, osoba ta otrzymuje 15 punktów." Ponieważ Skarżący zarzuconych mu naruszeń dopuścił się o godz. 17,13 w dniu 29 września 2022 r. w miejscowości R., to nie ulega wątpliwości, że naruszenia nastąpiły jednocześnie, a ponieważ suma punktów przekraczała 15, można ustalić wyłącznie 15 punktów, niezależnie od prawomocnego ustalenia czy zarzucone mu wykroczenia faktycznie popełnił. Z uwagi na fakt, iż nie został wydany prawomocny wyrok a przedstawione zarzuty dotyczą popełnienia dwóch naruszeń jednocześnie - zgodnym z obowiązującymi przepisami jest dokonanie wpisu do ewidencji 15 punktów tymczasowych do czasu wydania prawomocnego wyroku przez sąd powszechny dotyczącego naruszeń z dnia 29.09.2022r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podniósł, że zgodnie z przepisami obowiązującymi na dzień wystawienia wniosku nr [...] Policja prowadzi ewidencje kierujących pojazdami silnikowymi oraz motorowerami naruszających przepisy ruchu drogowego. Określonemu naruszeniu popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym lub motorowerem przypisuje się odpowiednią liczbę punktów w skali od 1 do 15 i wpisuje

się ją do tej ewidencji. W odniesieniu do zarzutów naruszenia § 4 ust.2 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 15 września 2022 r. w sprawie ewidencji kierujących pojazdami naruszających przepisy ruchu drogowego organ wskazał, że w związku z nieprzyjęciem mandatu karnego przez Skarżącego za wykroczenia z 29 września 2022 roku został przez KPP S. sporządzony wniosek o ukaranie do Sądu Rejonowego w S. 10 stycznia 2023 roku Sąd Rejonowy w S. sygn. akt. [...] uznał A. L. za winnego zarzucanych mu wykroczeń z art. 92b kw i art. 92a § 2 kw. Przedmiotowy wyrok został przesłany do KPP w S. i wprowadzony do bazy KSIP, a punkty karne uznane za ostateczne. Na skutek powyższego Skarżący przekroczył liczbę 24 punktów i został wyselekcjonowany do wniosku o sprawdzenie kwalifikacji, posiadając 28 punktów. 16.01.2023 r. został sporządzony wniosek i przesłany do Starostwa Powiatowego w P. 2.03.2023 r. do Wydziału Ruchu Drogowego KWP w R. wpłynęła z SR w S. informacja, że wyrok w sprawie [...] nie jest prawomocny, a kolejny termin rozprawy nie jest wyznaczony. W związku z powyższym, po dokonaniu stosownej korekty w bazie KSIP Skarżący nie kwalifikuje się na sporządzenie wniosku o sprawdzenie kwalifikacji, a przedmiotowy wniosek nr [...] w dniu 6.03.2023 r. został anulowany. Informację o powyższym przesłano do Starostwa w P. Reasumując, w ocenie organu, zarzut skarżącego co do uznania 24 punktów karnych za wykroczenia z 29 września 2022 r. za ostateczne został uznany za słuszny ponieważ do chwili obecnej wyrok Sądu Rejonowego w S. sygn. akt [...] nie jest prawomocny. Na podstawie powyższego została sporządzona stosowna korekta w bazie KSIP i wniosek [...] został anulowany.

W odniesieniu się do zarzutu nałożenia jednorazowo więcej niż 15 pkt. za naruszenia przepisów ruchu drogowego w odniesieniu do cyt. art. 98 ust. 3 Ustawy o kierujących pojazdami z 5 stycznia 2011 r. "W przypadku jednoczesnego popełnienia kilku naruszeń przez osobę, o której mowa w ust. 1, punkty im odpowiadające sumuje się. Jeżeli suma punktów odpowiadających naruszeniom przekracza 15, osoba ta otrzymuje 15 punktów"', organ zauważył, iż art. 98 posiada odnośnik do przypisu 2 zgodnie z którym "Na podstawie art. 14 ust. 1 ustawy z 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957), przepisu nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 450, 463, 694 i 720). Na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w zdaniu pierwszym, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym". Jak stanowi art. 14. 1. "Do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przepisów art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 43 ust. 2 pkt 4, art. 44 ust. 3 pkt 2, art. 67 ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. c, art. 98, art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. c i pkt 4 oraz ust. 2 pkt 1 lit. b i ust. 3, art. 102 ust. 1b, art. 103 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 124 ust. 7, oraz przepisów rozdziału 14 ustawy zmienianej w art. 2 nie stosuje się". W ocenie organu skarga w tej części nie ma podstaw prawnych bowiem art. 98 ust. 3 ustawy o kierujących pojazdami nie ma zastosowania, ponieważ nie jest w obrocie prawnym do czasu ogłoszenia komunikatu przez ministra właściwego do spraw informatyzacji określającego termin wdrożenia rozwiązań technicznych.

W piśmie procesowym z 23.05.2023 r. Skarżący podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie co do nieprawidłowości naliczenia 24 punktów zamiast 15 tymczasowych i wniósł o stwierdzenie bezskuteczności naliczenia. Wskazał, że przepis art. 14 ust. 1 i 2 ustawy z 9.05.2018 r. o zmianie ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw budzi wątpliwości co do zgodności z przepisami art. 2 i 88 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, wobec czego zasadnym jest rozważenie skierowania pytania prawnego do Trybunału Konstytucyjnego w tym zakresie bądź niezastosowanie tego przepisu przez Sąd orzekający.

W piśmie z dnia 25.07.2023 r. Zastępca Naczelnika Wydziału Ruchu Drogowego KWP z siedzibą w R. poinformował, że punkty karne przyznane Skarżącemu w dniu kontroli czyli 29.09.2023 r. o godz. 17,13 zostały wprowadzone do systemu tego samego dnia o godz. 17,34. Były to punkty tymczasowe wobec odmowy przyjęcia mandatu przez Skarżącego. Daty uznania punktów za ostateczne WRD KWP w R. nie jest w stanie wskazać, ponieważ przedmiotowe rozstrzygnięcie zostało usunięte z systemu 6.03.2023 r. po otrzymaniu z Sądu Rejonowego w S. informacji, że wyrok nie jest prawomocny. W tym dniu przedmiotowe punkty karne ponownie stały się tymczasowe i stan ten jest do chwili obecnej. W związku z powyższym anulowano wnioski o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji i poinformowaniu o badaniu psychologicznym, a informacja ta została przesłana do Starostwa Powiatowego w P. (pismo k. 64 akt).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonej czynności Sąd stwierdził, że skarga w części dotyczącej uznania punktów za ostateczne była zasadna, a w pozostałym zakresie zaskarżona czynność nie narusza przepisów prawa. Skarga w tej części nie zasługuje zatem na uwzględnienie.

Spór w niniejszej sprawie sprowadzał się do oceny prawidłowości dokonanego przez organ wpisu ostatecznego w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego poprzez przypisanie skarżącemu 24 punktów w ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego w związku ze zdarzeniem drogowym z dnia 29 września 2022 r.

Rozważania związane z rozstrzygnięciem powyższego sporu powinno jednak poprzedzać wyjaśnienie w zakresie dopuszczalności rozpoznania przez Sąd skargi A. L.

Przypisywanie punktów karnych za konkretne naruszenia, dokonywanie wpisów do ewidencji i ich usuwanie z ewidencji należy do wyłącznej kompetencji Policji (wyrok NSA z 13 marca 2013r., sygn. akt I OSK 2187/11, wyrok NSA z 7 września 2010 r., I OSK 1451/09, wyrok WSA w Białymstoku z 22 maja 2014 r., sygn. akt II SA/Bk 1222/13, wyrok WSA w Szczecinie z 11 grudnia 2013 r., sygn. akt II SA/Sz 1030/13, wyrok WSA w Bydgoszczy z 21 sierpnia 2013 r., sygn. akt II SA/Bd 562/13, wyrok WSA w Warszawie z 7 listopada 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 1192/12). Wpis do ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego stanowi czynność materialno-techniczną, która mieszcząc się w katalogu, o którym stanowi przepis art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podlega kontroli sądu administracyjnego. Kierowca zainteresowany wykreśleniem punktów karnych z ewidencji może zwrócić się do organu prowadzącego tę ewidencję o podjęcie określonego aktu lub czynności, a następnie w zależności od tego, czy i jakie organ ten zajmie stanowisko, skorzystać ze skargi do sądu administracyjnego, kwestionując czynność na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z orzecznictwem NSA, pismo właściwego organu prowadzącego ewidencję kierowców, naruszających przepisy ruchu drogowego, stanowiące odpowiedź na wniosek o skorygowanie punktów karnych w ewidencji jest aktem/czynnością z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., podlegającym zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa (zob. postanowienie WSA w Warszawie z 12 lipca 2017 r., sygn. akt VII SA/Wa 1923/16 i powołane tam orzecznictwo: postanowienie NSA z 9 marca 2010 r., sygn. akt I OSK 329/10, postanowienie NSA z 30 stycznia 2011 r., sygn. akt I OSK 1413/11, wyrok NSA z 24 października 2012 r., sygn. akt I OSK 1552/11, wyrok NSA z 4 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 127/13, wyrok NSA z 17 grudnia 2013 r., sygn. akt I OSK 2114/13, postanowienie NSA z 3 września 2014 r., sygn. akt I OSK 1968/14, wszystkie orzeczenia publ. na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona 16.02.2023r., a więc należało ją rozpoznawać według przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu po nowelizacji obowiązującej od 1 czerwca 2017 r. Z tych przyczyn skargi nie musiało poprzedzić uprzednie wezwanie organu przez skarżącego do usunięcia naruszenia prawa.

Na podstawie art. 17 ust. 7 ustawy z 2.12.2021 r. o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (D.U. poz. 2328 oraz z 2022 r., poz. 1002 i 1715 Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji rozporządzeniem z dnia 15.09.2022 r. określił m. in. warunki i sposób prowadzenia ewidencji kierujących pojazdami silnikowymi oraz motorowerami naruszających przepisy ruchu drogowego, sposób punktowania i liczbę punktów odpowiadających naruszeniu przepisów ruchu drogowego popełnionemu przez osobę uprawnioną do kierowania pojazdem silnikowym lub motorowerem. W akcie tym określa się w szczególności, że ewidencja jest prowadzona w formie elektronicznej w systemach teleinformatycznych Policji - § 2 ust. 1, w ewidencji gromadzi się informacje dotyczące naruszeń przepisów ruchu drogowego ujawnionych lub stwierdzonych przez: 1) Policję (...) – ust. 2, ewidencję prowadzi komendant wojewódzki Policji właściwy ze względu na miejsce zamieszkania kierującego wpisanego do ewidencji (...) – ust. 3. Zgodnie z § 4 ust. 1 w ewidencji dokonuje się wpisu ostatecznego lub wpisu tymczasowego z tym, że wpisu ostatecznego dokonuje się, jeżeli naruszenie stwierdzone zostało prawomocnym rozstrzygnięciem sądu, mandatem karnym albo orzeczeniem organu orzekającego w sprawie o naruszenie w postępowaniu dyscyplinarnym (§ 4 ust. 2). W przedmiotowej sprawie nie jest sporne, że brak było warunków z cyt. przepisu do dokonania wpisu ostatecznego w ewidencji, wobec nieprzyjęcia mandatu karnego i braku prawomocnego wyroku sądu (wobec złożenia sprzeciwu). Należy jednak zauważyć, że organ anulował w dniu 6.03.2023 r. wpis ostateczny w ewidencji, po uzyskaniu informacji z Sądu Rejonowego w S., że wyrok będący podstawą wpisu nie jest prawomocny. W związku z tym anulowano też w dniu 6.03.2023 r. wnioski dotyczące Skarżącego o badania psychologiczne i kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy. Zgodnie z § 7 ust. 1 i 2 cyt. rozporządzenia wniosek o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji sporządza się wyłącznie na podstawie wpisów ostatecznych w razie przekroczenia 24 punktów przypisanych za naruszenia. Wydanie rozstrzygnięcia przez Sąd w tym zakresie stało się zatem bezprzedmiotowe. Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. umorzył postępowanie w tej części.

Odnosząc się do pozostałej części skargi nie zasługuje ona w ocenie Sądu na uwzględnienie. Zgodnie z art. 98 ust. 3 Ustawy o kierujących pojazdami z 5 stycznia 2011 r. W przypadku jednoczesnego popełnienia kilku naruszeń przez osobę, o której mowa w ust. 1, punkty im odpowiadające sumuje się. Jeżeli suma punktów odpowiadających naruszeniom przekracza 15, osoba ta otrzymuje 15 punktów. W myśl art. 14 ust. 1 ustawy z 9 maja 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 957), przepisu tego nie stosuje się do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy z 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2021 r. poz. 450, 463, 694 i 720). Na podstawie art. 14 ust. 2 ustawy wymienionej jako pierwsza w zdaniu pierwszym, minister właściwy do spraw informatyzacji ogłasza w swoim dzienniku urzędowym komunikat określający termin wdrożenia rozwiązań technicznych, o których mowa w zdaniu pierwszym". Jak stanowi art. 14. 1. "Do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych na zasadach określonych w art. 100aa-100aq ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, przepisów art. 13 ust. 1 pkt 1 lit. b, art. 43 ust. 2 pkt 4, art. 44 ust. 3 pkt 2, art. 67 ust. 2 pkt 2, art. 82 ust. 1 pkt 4 lit. c, art. 98, art. 99 ust. 1 pkt 3 lit. c i pkt 4 oraz ust. 2 pkt 1 lit. b i ust. 3, art. 102 ust. 1b, art. 103 ust. 1 pkt 2 i 3 i ust. 2, art. 124 ust. 7, oraz przepisów rozdziału 14 ustawy zmienianej w art. 2 nie stosuje się". W ocenie Sądu skoro powyższy komunikat nie został ogłoszony, to brak było podstaw do zastosowania tej regulacji prawnej

W tej sytuacji bezzasadne są zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 98 ust. 3 ustawy z dnia 5 stycznia 2011 r. o kierujących pojazdami (tekst jedn. Dz.U. z 2021 r., poz. 1212) w związku z § 4 ust.3 rozporządzenia gdyż przepis art. 98 ust. 3 nie znajduje w niniejszej sprawie zastosowania. Odnosząc się do kwestii zapisu w art. 14 ust. 1 o nie stosowaniu m. in. art. 98 do czasu wdrożenia rozwiązań technicznych umożliwiających przekazywanie danych określonych w art. 100aa – 100aq ustawy zmienianej w art. 1 Sąd zauważa, że przyjęte rozwiązanie jest jedną z wielu dopuszczalnych technik legislacyjnych.

W tym stanie rzeczy, skoro zarzuty skargi w tej części okazały się bezzasadne, a Sąd nie znalazł podstaw do wyeliminowania zaskarżonej czynności z obrotu prawnego z uwagi na naruszenie prawa dostrzeżone z urzędu, na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało skargę w tym zakresie oddalić.

Wobec częściowego uwzględnienia skargi zasądzono na rzecz Skarżącego częściowy zwrot kosztów postępowania. Na zasądzoną kwotę składa się ½ wpisu 100 zł + ½ kosztów zastępstwa procesowego 480 zł + 17 zł.