VII SA/Wa 935/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, asesor WSA Elżbieta Granatowska, , Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 sierpnia 2022 r. sprawy ze skargi J. Z. i J. Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2022 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę i rozbiórkę oddala skargę

VII SA/Wa 935/22

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 1 kwietnia 2022 r., znak: [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "GINB", "organ II instancji") na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, dalej: "k.p.a.") po rozpatrzeniu odwołania J Z i J Z, od decyzji Wojewody [...] (dalej: "organ I instancji") z 4 listopada 2021 r., nr [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę i rozbiórkę - uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z 4 listopada 2021 r., nr [...] w części w jakiej zatwierdza ona projekt budowlany i udziela Polskim Sieciom [...]. pozwolenia na budowę na działkach nr ewid. [...] oraz w części w jakiej udziela ona pozwolenia na rozbiórkę na działkach nr ew. [...][...]i umorzył w tym zakresie postępowanie organu pierwszej instancji, w pozostałej części utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu i instancji.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że Wojewoda [...] decyzją z 4 listopada 2021 r., nr [...], zatwierdził projekt budowlany i udzielił Polskim Sieciom [...]oraz rozbiórkę istniejącej jednotorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej [...] na odcinku od słupa [...] (bez słupa) do słupa nr [...] (bez słupa). Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli J. Z. i J. Z.. W wyniku jego rozpatrzenia GINB uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] w części w jakiej zatwierdza ona projekt budowlany i udziela pozwolenia na budowę na działkach nr ewid. [...]oraz w części w jakiej udziela ona pozwolenia na rozbiórkę na działkach nr ew. [...] i umorzył w tym zakresie postępowanie organu pierwszej instancji; w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że stosownie do treści przepisu art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 ustawy z 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333, dalej: "p.b."), pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz temu kto złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Powyższe dokumenty inwestor winien dołączyć do wniosku o pozwolenie na budowę (art. 33 ust. 2 pkt 2 i 3 p.b.).

GINB zauważył, że inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę oraz oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponadto inwestor dysponuje decyzją Wojewody [...] z 1 kwietnia 2021 r, Nr [...], znak: [...], ustalającą lokalizację strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej dla budowy linii [...]na terenie powiatu [...].

Organ podkreślił, że z analizy projektu zagospodarowania terenu wynika, iż na działkach nr ewid. [...] oraz [...] nie przewidziano realizacji jakichkolwiek obiektów budowlanych. Z uwagi na okoliczność, że żadne roboty budowlane nie zostały przewidziane do realizacji na powyższych działkach ewidencyjnych, które znajdują się jedynie w obszarze oddziaływania spornej inwestycji, zdaniem GINB należało uchylić decyzję Wojewody [...] z 4 listopada 2021 r., nr [...] w części w jakiej zatwierdza ona projekt budowlany i udziela Polskim Sieciom [...] pozwolenia na budowę na działkach nr ewid. [...] oraz w części w jakiej udziela ona pozwolenia na rozbiórkę na działkach nr ew. [...] i umorzyć w tym zakresie postępowanie organu l instancji.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego mając na względzie przepis art. 35 ust. 1 pkt 1,2,3 p.b. wskazał, że projekt budowlany przedmiotowej inwestycji jest zgodny z ustaleniami ww. decyzji Wojewody [...] z 1 kwietnia 2021 r., Nr [...], ustalającej lokalizację strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej. Projekt budowlany spornego zamierzenia jest również zgodny z ustaleniami decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z 25 stycznia 2021 r., znak: [...] ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie linii [...]. Organ nie dopatrzył się również, aby przedstawiony projekt zagospodarowania terenu naruszał przepisy prawa. Postanowieniem z 15 lipca 2021 r., Nr [...] Wojewoda [...] udzielił zgody na odstępstwo od § 10 ust. 3 oraz § 21 ust. 4 w związku z załącznikiem nr 2, tabela nr 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z 26 kwietnia 2013 r, w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r., poz. 640) poprzez umieszczenie przedmiotowej linii w strefie kontrolowanej gazociągu wysokiego ciśnienia [...]. Zdaniem organu Inwestor przedstawił kompletny projekt budowlany sporządzony i sprawdzony przez osoby posiadające stosowne uprawnienia budowlane, które złożyły oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego, zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej o którym mowa w art. 20 ust. 4 p.b.

GINB odnosząc się do zarzutów odwołania wskazał, że materiał dowodowy jest zupełny, zebrano i rozpatrzono wszystkie dowody a udowodniony stan faktyczny stanowi pełną, spójną i logiczną całość, organ wyczerpująco wyjaśnił zasadność przesłanek, którymi kierował się przy załatwieniu sprawy, a zaskarżona decyzja zawiera wszystkie składowe elementy. Zdaniem organu postępowanie w przedmiotowej sprawie było prowadzone w zgodzie z obowiązującymi przepisami prawa, zgromadzony materiał dowodowy został wnikliwie rozpatrzony, a podjęte orzeczenie nie narusza żadnych ze wskazanych przepisów postępowania administracyjnego. W sprawie nie istnieją również wątpliwości, które mogłyby być rozstrzygane na korzyść strony. Fakt, że strona nie zgadza się z przyjętym przez organ sposobem rozstrzygnięcia sprawy, nie oznacza, iż rozstrzygnięcie zapadło w oparciu o wadliwie ustalony stan faktyczny lub prawny.

GINB podkreślił, że Inwestor wraz z wnioskiem o pozwolenie na rozbiórkę złożył projekt rozbiórki zawierający opis zakresu i sposobu prowadzenia robót, a także sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz zaświadczenia o których mowa w art. 12 ust. 7 p.b. Ponadto w aktach sprawy znajduje się pismo Zarządu Polskich Sieci [...]. z 9 marca 2021 r. wskazujące, że jednotorowa linia napowietrzna [...] stanowi własność spółki Polskie Sieci [...]wyrażające również zgodę na rozbiórkę ww. linii.

Odnosząc się do zarzutów odwołania organ wskazał, że do wydania pozwolenia na rozbiórkę nie jest wymagana zgoda właścicieli nieruchomości, na których zlokalizowany jest obiekt przeznaczony do demontażu, natomiast wymagana jest wyłącznie zgoda właściciela obiektu podlegającego rozbiórce, która może być wyrażona w dowolny sposób.

W odpowiedzi na kolejny zarzut dotyczący naruszenia przez organ art. 10 § 1 k.p.a. organ wyjaśnił, że jakkolwiek zawiadomienie z 19 października 2021 r., znak: Wl-1.7840.4.8.2021.RR(MP) o wszczęciu postępowania i możliwości zapoznania się z aktami sprawy zostało doręczone skarżącym 23 listopada 2021 r., po wydaniu w sprawie decyzji, co świadczy o naruszeniu przez organ wojewódzki art. 10 § 1 k.p.a., to okoliczność ta nie może stanowić podstawy do uchylenia decyzji Wojewody [...] z 4 listopada 2021 r., nr [...], znak: [...]).

Zdaniem GINB, wniosek o zawieszenie z urzędu postępowania odwoławczego do czasu rozpatrzenia odwołania od decyzji Wojewody [...] z 1 kwietnia 2021 r., Nr [...]nie zasługuje na uwzględnienie.

Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli J. Z. i J. Z., domagając się jej uchylenia oraz zasądzenia na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie:

- art. 10 k.p.a. poprzez uznanie, że doręczenie skarżącym zawiadomienia o wszczęciu postępowania już po wydaniu decyzji w sprawie nie narusza przepisów postępowania oraz praw strony do udziału w postępowaniu.

- art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. poprzez nie zawieszenie postępowania w sprawie z uwagi na toczące się postępowanie odwoławcze w sprawie decyzji ustalającej lokalizację inwestycji dla której wydawano pozwolenie na budowę i rozbiórkę.

W uzasadnieniu skarżący rozwinęli powyższe zarzuty.

W odpowiedzi na skargę GINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania.

Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że ze względu na liniowy charakter inwestycji, Sąd uprawniony jest do kontroli legalności zaskarżonej reformatoryjnej decyzji Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 1 kwietnia 2022 r., w zakresie utrzymującym w mocy decyzję organu I instancji w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę linii [...]) i rozbiórkę istniejącej jednotorowej napowietrznej linii eletroenergetycznej [...], bowiem skarżący J. Z i J Z są ich właścicielami.

W tym miejscu wskazać także trzeba, że decyzja organu odwoławczego oparta na art. 138 § 1pkt 2 k.p.a., wynikała z ustaleń tego organu, że na działkach nr ew. [...], obr. [...], nie przewidziano w projekcie jakichkolwiek obiektów do realizacji co czyni bezprzedmiotowym rozstrzyganie co do nich w pozwoleniu na budowę.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że ustawa z dnia 24 lipca 2015r.o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych (tj: Dz.U z 2022 poz. 273), stanowiąca podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji, wprowadza uregulowania specjalne, które mają za zadanie ułatwić inwestorowi realizację inwestycji strategicznych z punktu widzenia interesu Państwa, tym przez pozyskiwanie nieruchomości dla celów realizacji takich inwestycji.

W polskim systemie prawnym istnieje szereg uregulowań, które zawierają podobne mechanizmy prawne uzyskiwania przez inwestora tytułu prawnego do nieruchomości (np. inwestycje w zakresie dróg publicznych, lotnisk użytku publicznego, obiektów energetyki jądrowej i inne).

Przechodząc do merytorycznej oceny zarzutów skargi należy podkreślić, że inwestor dysponował nieruchomością na cele budowlane, co wynika z treści art. 19 ust. 6 ustawy o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych. Zgodnie z normą prawną wynikającą z ww. przepisu, źródłem prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej.

W okolicznościach tej sprawy należy podkreślić, iż Wojewoda [...]decyzją z dnia 1 kwietnia 2021r. Nr [...]ustalił lokalizację strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej dla budowy linii [...] na terenie powiatu otwockiego - obejmującej przedmiotową inwestycję. Przy czym zgodnie z art. 25 ust 1 specustawy przesyłowej decyzja ta stała się natychmiast wykonalna, co oznacza, że wniesienie przez skarżących odwołania od tej decyzji, nie wstrzymało jej wykonania i nie stanowiło przeszkody dla wydania przez Wojewodę [...] decyzji z dnia 4 listopada 2021r. nr [...].

Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie inwestor dysponował nieruchomością na cele budowlane. Uprawnienie to wynika jednoznacznie z treści art. 19 ust. 6 specustawy przesyłowej, zgodnie z którym z dniem wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej inwestor uzyskuje prawo do dysponowania nieruchomościami na cele budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane

Zgodnie zatem z przywołaną normą prawną, podstawą dysponowania przez inwestora nieruchomością na cele budowlane jest decyzja z dnia 1 kwietnia 2021r.o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej.

Przedstawiony do akceptacji projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z decyzją Wojewody [...] Nr [...] z dnia 1 kwietnia 2021r.

Nie ulega wątpliwości, że w ramach postępowania poprzedzającego wydanie przywołanych decyzji ustalono przebieg inwestycji, który nie podlega ponownej weryfikacji w postępowaniu o pozwolenie na budowę ( zezwolenie na realizacje inwestycji). Zgodnie z art. 13 ust 2 ustawy z dnia 24 lipca 2015r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych ,decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej wiąże wojewodę wydającego pozwolenie na budowę. Podkreślić także należy, że postanowieniem z dnia 15 lipca 2021r. Nr [...] Wojewoda [...] udzielił zgody na odstępstwo od § 10 ust 3 oraz § 21 ust 4 w związku z załącznikiem nr 2 , tabela nr 1 rozp. Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie ( Dz.U z 2013r., poz.640) poprzez umieszczenie przedmiotowej linii w strefie kontrolowanej gazociągu wysokiego ciśnienia [...].

W postępowaniu o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę skarżący nie może zaś skutecznie podnosić argumentacji co do legalności decyzji lokalizacyjnych, ponieważ ta kwestia nie mieści się w granicach sprawy o wydanie pozwolenia na budowę. Dodatkowo stanowisko to potwierdza treść art. 8 ust. 1 pkt 8 specustawy przesyłowej.

Zgodnie z tym przepisem obowiązkowym elementem decyzji lokalizacyjnej jest oznaczenie nieruchomości, w stosunku do których decyzja o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej ma wywołać skutek, o którym mowa w art. 22 ust. 1 ustawy -stanowiący, że w odniesieniu do nieruchomości objętych decyzją o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, w celu zapewnienia prawa do wejścia na teren nieruchomości dla prowadzenia budowy strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej, a także prac związanych z budową, przebudową, utrzymaniem, eksploatacją, konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, wojewoda w decyzji o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej ograniczy sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości przewodów i urządzeń służących do przesyłania energii elektrycznej, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Przepisy art. 124 ust. 2 i 5-8 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami stosuje się odpowiednio.

Z powyższego wynika więc, że decyzja o lokalizacji inwestycji w zakresie sieci przesyłowej ma charakter kompleksowy, ograniczając rozproszenie zezwoleń uzyskiwanych w trybie określonym w u.g.n. W tym wypadku wydawana jest jedna decyzja o lokalizacji inwestycji, która swoim zakresem obejmuje także orzeczenie o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, przez które ma przebiegać inwestycja. Na gruncie u.g.n. rozstrzygnięcia te są odrębne. Co więcej, poprzez jednoznaczne odesłanie do przepisów u.g.n., właściwy w sprawie organ może także udzielić zezwolenia na niezwłoczne zajęcie tej nieruchomości.

W ocenie Sądu analiza uregulowanej w specustawie przesyłowej decyzji lokalizacyjnej wskazuje, że zawarte w niej rozstrzygnięcie, o którym mowa w art. 22 co do istoty jest tożsame z rozstrzygnięciem wydawanym na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n., a jedynie uproszczona jest procedura uzyskiwania tego uprawnienia, tj. łącznie z decyzją o lokalizacji inwestycji przesyłowej. Wynika to z faktu założeń i celu ustawy przesyłowej, lecz nie zmienia istoty orzeczenia o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości.

Podkreślenia także wymaga, że stosownie do art. 22 ust 2 specustawy przesyłowej, na inwestorze spoczywa obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego. Jeśli przywrócenie to nie jest możliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty , właścicielowi przysługuje od inwestora odszkodowanie

Z tych względów za uzasadnione należy uznać stanowisko organu, że nie posiada on kompetencji w sprawie zmiany przebiegu projektowanej linii czy zmiany linii napowietrznej na linię w ziemi, bowiem przebieg trasy w zakresie, między innymi działek nr ew. [...] został ustalony w decyzji Wojewody [...]z dnia 1 kwietnia 2021r.Nr [...] o ustaleniu lokalizacji strategicznej inwestycji w zakresie sieci przesyłowej.

Projekt budowlany przedmiotowej inwestycji nie narusza także ustaleń decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia 25 stycznia 2021 r. ustalającej środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia pn: budowa linii [...].

Podkreślenia także wymaga, że ochrona właścicieli nieruchomości określona w art. 5 ust. 1 pkt 9 Prawa budowlanego ma charakter zasady ogólnej tego prawa, o czym świadczy zarówno jego usytuowanie w przepisach ogólnych, jak i zdanie wstępne ust. 1, odnoszące się do całości problematyki regulowanej Prawem budowlanym. Poszanowaniu podlegają nie wszystkie, lecz jedynie uzasadnione (kwalifikowane) interesy osób trzecich. Nie chodzi bowiem o wszelkie utrudnienia, jakie może spowodować planowana inwestycja, lecz jedynie o takie, które dotyczyć mogą naruszeń interesów prawnych, nie zaś interesów faktycznych innych osób. O naruszeniu interesu osób trzecich można więc mówić tylko wtedy, gdy zostały naruszone w tym względzie konkretne normy (por. wyrok NSA z dnia 14 marca 2006 r., sygn. akt II OSK 643/05, LEX nr 198341), co , jak zostało wyjaśnione powyżej ,w sprawie niniejszej nie miało miejsca. Z tych względów nie mogło odnieść zamierzonego skutku zarzut pozbawienia skarżących możliwości prowadzenia instalacji komunalnej na terenie należących do nich działek.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organ art. 97 § 1 pkt. 4 k.p.a. poprzez nie zawieszenie postępowania w sprawie z uwagi na toczące się postępowanie odwoławcze w sprawie decyzji ustalającej lokalizację inwestycji dla której wydawano pozwolenie na budowę i rozbiórkę, należy wskazać , że jest to zarzut chybiony.

W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazano, że "organ, przed którym toczy się postępowanie w sprawie głównej, musi ustalić związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, a zagadnieniem wstępnym. O takiej zależności przesądza treść przepisów prawa materialnego, stanowiących podstawę prawną decyzji administracyjnej. Powyższa zależność musi być bezpośrednia. Gdy w sprawie wyłania się zagadnienie, które wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Mogą wiązać się z nim określone skutki, ale powstanie takiego zagadnienia nie rodzi obowiązku zawieszenia postępowania administracyjnego" (wyrok NSA z dnia 28 maja 2008 r., sygn. akt II OSK 1698/07, publ. w Internecie, w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/ – dalej: "CBOSA").

Podkreślić przy tym trzeba, iż zawieszając postępowanie na podstawie ww. przepisu organ nie może kierować się przewidywaniami co do wyniku postępowania, lecz tym, czy w świetle posiadanych materiałów dowodowych i obowiązującego prawa jest możliwe rozpoznanie sprawy. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 11 stycznia 2017 r. sygn. akt II OSK 803/16, "Samo stwierdzenie, że wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ na losy rozpoznawanej sprawy, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania".

Niewątpliwie, co zostało już wyżej wykazane, zgodnie z art. 25 ust 1 specustawy przesyłowej decyzja Wojewody Mazowieckiego ustalająca lokalizację strategicznej inwestycji z dnia 1 kwietnia 2021r. stała się natychmiast wykonalna, co oznacza, że wniesienie przez skarżących odwołania od tej decyzji, nie wstrzymało jej wykonania, a jej ostateczność nie stanowi prejudykatu dla wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Odnosząc się do pozostałego zarzutu skargi, Sąd podziela stanowisko skarżących o naruszeniu art. 10 k.p.a. przez brak możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów, bowiem zawiadomienie z 19 października 2021 r., o wszczęciu postępowania i możliwości zapoznania się z aktami sprawy zostało doręczone skarżącym 23 listopada 2021 r.,tj. po wydaniu w sprawie decyzji przez organ I instancji. Podkreślenia jednak wymaga, że naruszenie ww. przepisu oceniać należy z punktu widzenia uniemożliwienia stronie podjęcia konkretnej czynności procesowej oraz wpływu tego uchybienia na wynik sprawy. Przy czym na stronie stawiającej zarzut spoczywa ciężar wykazania istnienia związku przyczynowego między naruszeniem przepisów postępowania a wynikiem sprawy (por. wyroki NSA z dnia 11 stycznia 2013 r., sygn. akt II GSK 1142/11, z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt II OSK 1490/11). Tymczasem skarżący nie wskazali czynności procesowych, których nie mogli dokonać, ograniczając się wyłącznie do ogólnikowych sformułowań o niemożności ostatecznego zapoznania się z materiałami sprawy.

Konkludując, w ocenie Sądu, wobec spełnienia przez inwestora, wymagań określonych w art. 32 ust. 4, art. 33 ust. 2 pkt 2 oraz art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, na podstawie art. 35 ust. 4 w związku z art. 13 ust 1 ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o przygotowaniu i realizacji strategicznych inwestycji w zakresie sieci przesyłowych Wojewoda był zobligowany do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U z 2022r. poz. 329) orzekł, jak w sentencji wyroku.