P. C. pismem z 24 listopada 2022 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (dalej jako "organ") z 25 października 2022 r. znak DOZ-OAiK.650.667.2022.SW, którym organ, na skutek zażalenia K. S., uchylił postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z 8 lipca 2022 r. nr 178/2022 odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pn.: "Budowa 7 budynków mieszkalnych jednorodzinnych na działkach nr [...] oraz [...] obręb [...] wraz z niezbędna infrastrukturą techniczną i komunikacyjną na działkach nr [...] i [...] obręb [...]" i uzgodnił projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Przedmiotem skargi jest postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z 25 października 2022 r., którym organ na skutek zażalenia K. S., uchylił postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z 8 lipca 2022 r. odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji pn.: "Budowa 7 budynków mieszkalnych jednorodzinnych na działkach nr [...] oraz [...] obręb [...] wraz z niezbędna infrastrukturą techniczną i komunikacyjną na działkach nr [...] i [...] obręb [...]" i działając na podstawie art. 60 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2022 r. poz. 503 ze zm.), powoływanej dalej jako "u.p.z.p.", uzgodnił projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji.
Zgodnie z art. 53 ust. 5 zdanie pierwsze u.p.z.p. uzgodnień, o których mowa w ust. 4 (tj. uzgodnień decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego), dokonuje się w trybie art. 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. Zgodnie z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. przepisy m.in. art. 53 ust. 3-5a stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy.
Przepisy ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie regulują wprost kwestii legitymacji procesowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie organu odwoławczego wydane w postępowaniu uzgodnieniowym prowadzonym na podstawie art. 53 ust. 4 w zw. z art. 64 ust. 1 u.p.z.p. Jednak skoro legitymację do wniesienia zażalenia na postanowienie organu uzgodnieniowego przyznano wyłącznie inwestorowi, to również wyłącznie inwestor ma legitymację do wniesienia skargi na postanowienie organu odwoławczego wydane po rozpoznaniu tego zażalenia. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z 6 marca 2013 r. sygn. akt II OSK 2133/11, z 2 października 2012 r. sygn. akt II OSK 2300/12, z 12 kwietnia 2012 r. sygn. akt II OSK 743/12, z 31 sierpnia 2016 r. sygn. akt II OSK 2007/16, z 11 maja 2018 r. sygn. akt II OSK 1057/18 (https://cbois.nsa.gov.pl).
Zauważyć dodatkowo należy, że skargę do sądu administracyjnego wnosi się po wyczerpaniu środków zaskarżenia (art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 259), powoływanej dalej jako "p.p.s.a."), a w tej sprawie taki środek zaskarżenia (zażalenie) przysługiwał wyłącznie inwestorowi. Pozostałe strony postępowania o ustalenie warunków zabudowy mogą kwestionować zgodność z prawem tego postępowania w odwołaniu od końcowej decyzji w przedmiocie warunków zabudowy, a później ewentualnie w skardze do sądu administracyjnego na tę decyzję.
Z akt sprawy wynika, że inwestorem w tej sprawie jest K. S., która złożyła do Wójta Gminy P. wniosek o ustalenie warunków zabudowy dla ww. inwestycji. Inwestor złożył również zażalenie na postanowienie organu pierwszej instancji wydane w tej sprawie. Natomiast skargę na postanowienie organu odwoławczego złożył P. C., który przez Wójta Gminy P. uznany został za stronę postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy.
Skarżący nie jest więc inwestorem, gdyż wniosek o ustalenie warunków zabudowy złożyła wyłącznie K. S. i tylko ją można uznać za inwestora w rozumieniu art. 53 ust. 5 u.p.z.p. Skoro przepis ten wyraźnie wskazuje podmiot, który ma wyłączną legitymację do zaskarżenia postanowienia organu pierwszej instancji w przedmiocie uzgodnienia projektu o warunkach zabudowy, to tylko ten podmiot (inwestor) jest uprawniony do wniesienia skargi na postanowienie organu odwoławczego do sądu administracyjnego. Nie ma w związku z tym znaczenia dla legitymacji skargowej, czy skarżącemu doręczono zaskarżone postanowienie i czy jest np. współwłaścicielem nieruchomości, na której planowana jest inwestycja, czy też właścicielem nieruchomości sąsiedniej, jeżeli nie jest inwestorem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 31 sierpnia 2016 r. sygn. akt II OSK 2007/16; https://cbois.nsa.gov.pl). Pozostałe strony postępowania o ustalenie warunków zabudowy mogą domagać się kontroli tego postanowienia w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie w sprawie (art. 142 K.p.a.) i następnie w skardze do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego kończącą postępowanie o ustalenie warunków zabudowy.
Krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi określa art. 50 § 1 i § 2 p.p.s.a., zgodnie z którym, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, jak również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W konsekwencji opisanych regulacji postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa, a w tym przypadku legitymację tę pośrednio określa i ogranicza art. 53 ust. 5 u.p.z.p.
Stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki czyniące skargę P. C. niedopuszczalną i obligujące Sąd do jej odrzucenia z uwagi na brak po jego stronie legitymacji do zaskarżenia przedmiotowego postanowienia.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.