VII SA/Wa 2300/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Janeczko, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Asesor WSA Elżbieta Granatowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 5 stycznia 2023 r. sprawy ze skargi E. S. i P. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 września 2022 r. znak DOA.7110.184.2022.TPI w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 września 2022 r., znak: DOA.7110.184.2022.TPI, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "GINB", "organ II instancji") na podstawie art. 58 § 1 oraz art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a."), po rozpatrzeniu wniosku E. S. oraz P. S., o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody (...) z 15 kwietnia 2022 r., znak: (...), odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Starosty S. z 23 czerwca 2017 r., Nr (...) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, odmówił przywrócenia terminu.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że decyzją z 15 kwietnia 2022 r., Wojewoda (...) odmówił, po wszczęciu postępowania na wniosek E. S. oraz P. S. (dalej: "skarżący"), stwierdzenia nieważności decyzji Starosty (...) z (...) czerwca 2017 r., Nr (...), zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej L. W. i M. W. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wolnostojącego, parterowego, częściowo podpiwniczonego z poddaszem użytkowym oraz garażem, wyposażonego w wewnętrzne instalacje, zlokalizowanego na działce nr ewid. (...), obręb (...) S. L., przy ul. (...).

Odwołanie od powyższej decyzji Wojewody (...), pismem nadanym w urzędzie pocztowym 17 maja 2022 r., złożyli skarżący. Składając ww. odwołanie skarżący nie złożyli wniosku o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Powyższy wniosek skarżący zawarli w podaniu z 22 czerwca 2022 r. Po rozpatrzeniu omawianego odwołania GINB postanowieniem z 8 września 2022 r. odmówił przywrócenia terminu do jego wniesienia.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że na gruncie art. 58 § 1 k.p.a. w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Natomiast zgodnie z art. 58 § 2 k.p.a. prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dopełniając jednocześnie czynności, dla której określony był termin.

GINB podniósł, że przywrócenie terminu jest instytucją procesową mającą na celu ochronę jednostki przed negatywnymi skutkami uchybienia terminu dla podjęcia czynności procesowej przez stronę lub uczestników postępowania. Ma ona zastosowanie wyłącznie do terminów procesowych i do terminów dokonania czynności procesowych. Równocześnie wyjaśnił, że organ jest obowiązany przywrócić termin, gdy zostaną spełnione łącznie wszystkie przesłanki wynikające z powyższych przepisów. Pierwszą z omawianych przesłanek jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy, drugą - wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu, kolejną -dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu, zaś ostatnią - dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracalny termin. Dodatkowo GINB wskazał, że niespełnienie choćby jednej z powyższych przesłanek przesądza o niedopuszczalności przywrócenia terminu.

Organ wskazał, że siedmiodniowy termin do wniesienia prośby o przywrócenie terminu, o którym stanowi art. 58 § 2 k.p.a. liczy się od daty ustania przyczyny uchybienia terminu, w tym przypadku co najmniej od dnia 17 maja 2022 r. Skarżący, składając odwołania od decyzji Wojewody (...) z (...) kwietnia 2022 r., powinni mieć świadomość, że wnoszą je po terminie i dołączyć do niego wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. W powyższej decyzji organu wojewódzkiego zawarte jest prawidłowe pouczenie o terminie w jakim strony mogą wnieść odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru kwestionowanej decyzji wynika, że rozstrzygnięcie Wojewody (...) zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 2 maja 2022 r., wobec czego ustawowy (czternastodniowy) termin do wniesienia odwołania upłynął z dniem 16 maja 2022 r. Korespondencja z odwołaniem skarżących została nadana w placówce pocztowej w dniu 17 maja 2022 r. W złożonym wniosku o przywrócenie terminu z 22 czerwca 2022 r., E. S. i P. S. jako powód niedochowania terminu do wniesienia odwołania wskazali, że "nie byli w stanie zachować terminu do wniesienia odwołania z uwagi na fakt przebywania w owym czasie wraz z małoletnią córką w szpitalu".

Pismem z 8 lipca 2022 r., GINB wezwał E. S. i P. S. do uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody (...) z (...) kwietnia 2022 r., nastąpiło bez ich winy oraz wykazania kiedy ustała przeszkoda uniemożliwiająca im wniesienie odwołania. Pismem z (...) lipca 2022 r. skarżący wskazali, że ich córka "M. S. od 2018 roku choruje na nowotwór złośliwy serca i śródpiersia tylnego - neuroblastoma. Wnioskodawcy do powyższego pisma załączyli opisy badań przeprowadzonych w dniu 16 maja 2022 r. w (...) Sp. z o.o. oraz kartę informacyjną leczenia szpitalnego Instytutu "Pomnik - Centrum Zdrowia Dziecka" w W., za okres od dnia 8 grudnia 2021 r. do dnia 10 grudnia 2021 r.

Odnosząc się do okoliczności przedstawionych przez skarżących, organ II instancji wskazał, że nie uprawdopodobnili oni, iż uchybienie przez nich terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji Wojewody (...) z (...) kwietnia 2022 r., nastąpiło bez ich winy. W ocenie GINB, wskazana przez wnioskodawców, okoliczność, że w dniu 16 maja 2022 r. przebywali w Warszawie na badaniu wraz z małoletnią córką nie znajduje potwierdzenia w złożonych dokumentach i tym samym nie stanowi o braku ich winy w uchybieniu terminu do złożenia odwołania od ww. decyzji organu wojewódzkiego. GINB zauważył, że załączone przez wnioskodawców do pisma z 27 lipca 2022 r. dowody potwierdzają, że w dniu 16 maja 2022 r. ich córka została poddana badaniu w Przychodni Lekarskiej (...) sp. z o.o., ale nie potwierdzają, że wnioskodawcy uczestniczyli w tych badaniach jako opiekunowie ich małoletniej córki. Wnioskodawcy nie przedłożyli żadnego zaświadczenia potwierdzającego ich uczestnictwo w tym badaniu.

GINB podkreślił również, że uprawdopodobnienie braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, oznacza wykazanie okoliczności, które przy zachowaniu należytej staranności uniemożliwiły wnioskującemu terminowe dokonanie czynności i jednocześnie były nie do przewidzenia oraz nie do przezwyciężenia, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Warunkiem dopuszczalności przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej, jest więc uprawdopodobnienie przez stronę, że mimo całej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie, to znaczy, że zachodziły przeszkody od niej niezależne (zewnętrzne) oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej. W związku z tym nawet lekkie niedbalstwo wyklucza możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.

Zdaniem GINB, choroba może być co do zasady uznana za okoliczność usprawiedliwiającą niezachowanie terminu tylko wówczas, gdy dotyczy samej strony skarżącej i rzeczywiście uniemożliwia podjęcie czynności procesowej. Choroba natomiast innej osoby, którą opiekuje się skarżący nie świadczy natomiast sama w sobie o braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Stąd też podnoszona przez wnioskodawców okoliczność, że w dniu 16 maja 2022 r. przebywali z córką na badaniach - czego zresztą w ocenie GINB nie wykazali - nie pozwala na uznanie, że złożenie przez nich odwołania w terminie było niemożliwe, zwłaszcza przy wymaganym od strony - dbającej należycie o swoje interesy - obiektywnym mierniku staranności. Nawet gdyby uznać, że wnioskodawcy przebywali z córką na badaniach w dniu 16 maja 2022 r. w Warszawie, to w ocenie GINB, nie ma żadnych podstaw aby przyjąć, że uniemożliwiło im to nadanie osobiście czy też korzystając z pomocy innej osoby pisma zawierającego odwołanie w jednej z placówek pocztowych znajdujących się w Warszawie. Zwłaszcza, że zgodnie z art. 128 k.p.a., odwołanie nie wymaga szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona nie jest zadowolona z wydanej decyzji.

Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli E. S. i P. S., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia, przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody (...) z dnia 15 kwietnia 2022 r., znak (...) oraz zasądzenia na rzecz skarżących zwrotu kosztów postępowania. Skarżący zarzucili naruszenie:

- art. 58 § 1 k.p.a. poprzez niezasadne przyjęcie, że Wnioskodawcy nie uprawdopodobnili, że uchybienie w terminie do złożenia odwołania nastąpiło bez Ich winy;

- art. 58 § 2 k.p.a. poprzez przyjęcie, że wniosek skarżących z dnia 22 czerwca 2022 r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, został wniesiony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 58 § 2 k.p.a. poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że Wnioskodawcy składając odwołanie 17 maja 2022 r. mieli świadomość iż w/w terminu nie zachowali, podczas gdy tę świadomość uzyskali dopiero wraz z otrzymaniem pisma ze (...) Urzędu Wojewódzkiego w K. informującego o wniesieniu odwołania z uchybieniem terminu.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skargę należało oddalić.

Przedmiotem skargi wywiedzionej do tutejszego Sądu jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 8 września 2022r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody (...) z dnia 15 kwietnia 2022r., odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Starosty (...) z (...) czerwca 2017 r., Nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.

Zaskarżone postanowienie wydano w oparciu o przepisy art. 58 i 59 kpa , które przewidują możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności, których uchybienie skutkuje negatywnymi skutkami procesowymi dla strony – w przedmiotowej sprawie stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Nie budzi wątpliwości, iż dla zastosowania przepisu art. 58 kpa. powinny być spełnione następujące cztery przesłanki. Pierwszą przesłanką przywrócenia terminu jest wniesienie przez zainteresowanego wniosku o przywrócenie terminu. Zatem przywrócenie terminu może nastąpić wyłącznie na wniosek zainteresowanego, który wniesie prośbę w formie podania.

Drugą przesłanką jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku swojej winy w uchybieniu terminu . Kryterium braku winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie nie jest więc dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Osoba zainteresowana ma uprawdopodobnić brak swojej winy, czyli powinna ona uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna i istniała przez cały czas, aż do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu.

Trzecią przesłanką przywrócenia terminu jest dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu. Termin do wniesienia tego wniosku zaczyna biec dopiero od dnia ustania przeszkody i licząc od tego dnia wynosi siedem dni. Terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu już nie można przywrócić ( art. 58 § 3 kpa).

Czwartą przesłanką jest dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin, np. wnieść zażalenie. Czynność procesową należy zatem dopełnić nie czekając na przywrócenie terminu.

Nie ulega wątpliwości, że decyzja Wojewody (...) z dnia (...) kwietnia 2022r. została E. S. oraz P. S. ( każdemu z osobna) doręczona w dniu 2 maja 2022r., tak więc 14 dniowy termin do wniesienia od niej odwołania upływał w dniu 16 maja 2022r. Odwołanie zostało wniesione w dniu 17 maja 2022r.( pieczątka Urzędu Pocztowego na kopercie), a więc z uchybieniem terminu do jego złożenia.

E. S. i P. S. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożyli w dniu 22 czerwca 2022r., jako powód niedochowania terminu do wniesienia odwołania wskazali, że "nie byli w stanie zachować terminu do wniesienia odwołania z uwagi na fakt przebywania w owym czasie wraz z małoletnią córką w szpitalu".

Pismem z 8 lipca 2022 r., GINB wezwał E. S. i P. S. do uprawdopodobnienia, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody (...) z (...) kwietnia 2022 r., nastąpiło bez ich winy oraz wykazania kiedy ustała przeszkoda uniemożliwiająca im wniesienie odwołania. Pismem z 27 lipca 2022 r. skarżący wskazali, że ich córka "M. S. od 2018 roku choruje na nowotwór złośliwy serca i śródpiersia tylnego - neuroblastoma. Do powyższego pisma załączono opisy badań przeprowadzonych w dniu 16 maja 2022 r. w Warszawskiej Przychodni Lekarskiej (...) Sp. z o.o. oraz kartę informacyjną leczenia szpitalnego Instytutu "Pomnik - Centrum Zdrowia Dziecka" w W., za okres od dnia 8 grudnia 2021 r. do dnia 10 grudnia 2021 r.

W myśl art. 58 § 2 k.p.a. osobę zainteresowaną obowiązuje 7 dniowy termin, w którym może ona złożyć omawiany wniosek o przywrócenie terminu. Szczególnie istotnym elementem jest tu fakt, że wspomniany termin zaczyna biec od dnia ustania przeszkody powodującej uchybienie terminowi, a nie od chwili zakończenia się pierwotnie ustalonego dla danej czynności procesowej terminu. W związku z tym, że czynność jaką było wniesienie odwołania została przez skarżących dokonana w dniu 17 maja 2022r. to właśnie ten dzień jest pierwszym w którym ustała przyczyna uchybienia terminu. Stąd też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania winien był być wniesiony do 24 maja 2022r.

Przy czym organ odwoławczy prawidłowo wskazał w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że w decyzji Wojewody (...) z (...) kwietnia 2022r., doręczonej skutecznie skarżącym w dniu 2 maja 2022r. zawarto prawidłowe pouczenie o przysługującym Skarżącym środku odwoławczym oraz terminie jego wniesienia. Przy zachowaniu należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw, czynnością czysto matematyczną było ustalenie, że termin do wniesienia odwołania upływa w dniu 16 maja 2022r., a więc czynność dokonana w dniu następnym nastąpiła z uchybieniem 14- dniowego terminu do wniesienia odwołania.

Brak spełnienia przesłanki z art. 58 § 2 k.p.a. jest wystarczającym powodem dla nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

Tym niemniej Sąd podziela także stanowisko organu odwoławczego w zakresie nie wykazania przez skarżących, że skarżący uprawdopodobnili, iż do uchybienia terminu doszło bez ich winy.

Jak wskazuje się w orzecznictwie NSA o braku winy strony w niedopełnieniu w ustawowym terminie określonej czynności procesowej można mówić tylko w przypadku uprawdopodobnienia przez nią, że dopełnienie czynności było niemożliwe z powodu przeszkody nagłej i nie do przezwyciężenia, tj. takiej której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu przez zainteresowanego lub jego pełnomocnika zalicza się np. przerwę w komunikacji, powódź, pożar, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą nawet zwolnienie lekarskie od pracy nie jest potwierdzeniem braku winy zainteresowanego w uchybieniu terminu (por. wyrok NSA z 13 czerwca 2022 r. sygn. akt II OSK 1035/21).

Przywrócenie terminu usprawiedliwia więc wyłącznie zaistnienie nagłych, obiektywnych okoliczności, niezależnych od wiedzy i woli strony, które mimo dołożenia odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie, do których zalicza się takie okoliczności jak pożar, powódź, huragan, przerwę w komunikacji, strajk, nagłą i ciężką chorobę (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 kwietnia 2018r. sygn. akt II OSK 2401/17; wyroki Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w: Rzeszowie z 4 września 2013r. sygn. akt II SA/Rz 360/13; w Bydgoszczy z 3 kwietnia 2013r. sygn. akt 1 SA/Bd 106/13; w Warszawie z 21 marca 2013r. sygn. akt I SA/Wa 2210/13 i z 11 czerwca 2014r. sygn. akt III SA/Wa 604/14 – dostępne na www.orzeczena.nsa.gov.pl). To na stronie, która uchybiła terminowi do wniesienia odwołania, spoczywa obowiązek wykazania, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.

Co prawda wnioskodawcy przy piśmie z 27 lipca 2022 r. przedłożyli dowody potwierdzające, że w dniu 16 maja 2022 r. ich córka M. S. została poddana badaniu ultrasonograficznemu w Przychodni Lekarskiej (...) sp. z o.o., jednak nawet racjonalnie zakładając , że uczestniczyli jako opiekunowie małoletniej w tym badaniu, w żaden sposób nie uprawdopodobnili, że stanowiło to przyczynę uniemożliwiającą nadanie w tym dniu odwołania w S. czy też w Warszawie.

Wyjaśnić należy przy tym , że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się chociażby lekkiego niedbalstwa (wyrok WSA w Lublinie z 8 stycznia 2013 r., sygn. akt II SA/Lu 1003/12). Konieczne jest zatem uwiarygodnienie przez stronę swojej staranności, faktu, że przeszkoda była niezależna od niej i istniała przez cały czas, aż do chwili złożenia wniosku o przywrócenie terminu, tzn., że powstała w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i trwała po jego upływie, aż do wystąpienia z wnioskiem (wyrok WSA w Warszawie z 19 września 2011 r., sygn. akt II SA/Wa 1145/11; wyrok WSA we Wrocławiu z 28 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Wr 297/11).

Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od osoby dbającej o swoje interesy (WSA w Łodzi z 9 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Łd 716/12).

Ponadto o braku winy można mówić tylko w tym przypadku, gdy strona w celu dochowania terminu zmuszona byłaby do podjęcia nadzwyczajnego wysiłku, przykładowo zagrażającego jej zdrowiu lub życiu albo narażającego ją na poważne straty. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można zatem mówić wyłącznie w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia (wyrok NSA z 28 listopada 2012 r., sygn. akt I OSK 1257/11).

Przedłożona do akt postepowania dokumentacja nie wskazuje na niemożność dokonania czynności procesowej z zachowaniem terminu, osobiście przez któregokolwiek ze skarżących lub przy pomocy innych osób.

Powyższe argumenty uzasadniają w pełni stanowisko organu, że w opisywanej sytuacji dołożenie przez skarżących odpowiedniej staranności w dbałości o własne interesy, byłoby wystarczające dla uniknięcia uchybienia przez nich terminu do wniesienia odwołania.

Na zakończenie podkreślić trzeba za organem , że w sprawie nie miała także zastosowania art. 15zzzzzn2 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 2095 ze zm., dalej: ustawa COVID-19). Zgodnie z tym przepisem w przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów: 1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej, 2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, 3) przedawnienia, 4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie, 5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, 6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu. W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, o czym mowa już w ust. 2 cytowanego artykułu, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Stosownie zaś do ust. 3 w przypadku, o którym mowa w art. 58 § 2 K.p.a., prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie 30 dni od dnia ustania przyczyny uchybienie terminu.

Powyższa regulacja obejmuje zdarzenia, które miały miejsce w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19. Stan epidemii został ogłoszony od 20 marca 2020 r. na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z 20 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz.U. z 2020, poz. 491 ze zm.) i trwał do 16 maja 2022 r. w związku z jego odwołaniem na mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z 12 maja 2022 r. w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii (Dz. U. z 2022 r., poz. 1027). Ta nadzwyczajna regulacja nie dotyczy jednak sprawy niniejszej skoro odwołanie zostało wniesione w dniu 17 maja 2022r., a wiec po wejściu w życie mocy rozporządzenia Ministra Zdrowia z 12 maja 2022 r. w sprawie odwołania na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej stanu epidemii.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2022r., poz. 329) skargę oddalił.

Sprawa rozpoznana została w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.