VII SA/Wa 1800/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik, , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Andrzej Siwek (spr.), , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 marca 2021 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta O. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2020 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącego Prezydenta Miasta O. kwotę 980 zł (dziewięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. znak: [...], po rozpoznaniu odwołania Prezydenta Miasta O. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] grudnia 2019 r., nr [...], nakładającej na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego obejmującego odcinki sieci wody technologicznej na działce nr [...] obręb [...] O. stanowiącej własność "L." K. L., W. L. Spółka Jawna z siedzibą w O. – uchylił zaskarżoną decyzję w części:

a) zawierającej wskazanie, że projekt budowlany zamienny powinien składać się z oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, i w tej części umorzył postępowanie pierwszej instancji;

b) określającej termin przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, i w tej części określił termin jego przedłożenia do 30 listopada 2020 r.;

a w pozostałej części utrzymał decyzję I instancji w mocy

Jako podstawę prawną organ wskazał art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020, poz. 256 ze zm., dalej: "k.p.a.").

Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] (dalej jako "decyzja ZRID"), Wojewoda [...], na podstawie art. 11 a ust. 1, art. 11 f ust.1, art. 12 ust. 1-4, 4c, 4d i 6, art. 16 ust. 2, art. 17 ust. 1, 3, 4, 4a, 4b, art. 20 ust. 3, art. 23 oraz art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1474 ze zm., zwana "dalej ustawą ZRID") udzielił Prezydentowi Miasta O. zezwolenia na realizację inwestycji drogowej pn. "Zadanie I - Budowa ulicy T. w O. od skrzyżowania ul. T. z ul. B. (łącznie ze skrzyżowaniem) do projektowanej obwodnicy O." w ramach przedsięwzięcia "Budowa ulicy T. w O. od skrzyżowania ul. T. z ul. L. do projektowanej obwodnicy O. wraz z przebudową ul. L. na odcinku od skrzyżowania z ul. S. do zaprojektowanego węzła drogowego w ciągu obwodnicy".

W dniu 9 sierpnia 2019 r do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej jako "WINB", "[...] WINB", "organ I instancji") wpłynęła pismo "L." K. Ł., W. Ł. Sp. j. z siedzibą w O. (dalej jako L. Sp. j.) z dnia 8 sierpnia 2019 r. wskazujące, że inwestor – Prezydent O. – prowadzi ww. inwestycję niezgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, wprowadzając odstępstwa od tego projektu, bez uzyskania stosownej decyzji zmieniającej powołaną wyżej decyzję. Inwestor wybudował wodociąg na terenie innym niż wynikało to z zatwierdzonego projektu budowlanego, obejmując zakresem inwestycji teren inny niż w decyzji o pozwoleniu na budowę. Aktualny przebieg wodociągu wykonanego przez inwestora w toku przedmiotowej inwestycji uniemożliwia L. Sp. j. odtworzenie bramy i ogrodzenia na należącej do niej nieruchomości przy ul. T. [...] w O. W trakcie spotkania w dniu 17 kwietnia 2019 r. "przedstawicielka projektanta" stwierdziła, że przedkładane przez inwestora rozwiązanie projektowe dotyczące wykonania bramy przesuwanej w linii ogrodzenia nie może zostać zrealizowane z uwagi na konieczność wybudowania trzech fundamentów oraz kolizję tych fundamentów z wykonaną już siecią teletechniczną.

W piśmie z dnia 29 sierpnia 2019 r. L. Sp. j. podniosła, że wykonanie ww. prac bez tytułu prawnego narusza art. 32a ustawy ZRID.

Pismem z dnia 4 września 2019 r. WINB, powołując się na art. 81c ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm., dalej jako: "p.b..") wezwał inwestora do przedstawienia dokumentów mających związek z budową odcinków sieci wodociągowej realizowanej w oparciu o ww. decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 r.

W odpowiedzi na powyższe pismo inwestor przy piśmie z dnia 20 września 2019 r. przesłał:

- opracowania geodezyjne z dnia 13 lipca 2017 r. oraz z dnia 17 lipca 2017 r. zawierające wyniki tyczenia sieci wodociągowej;

- kserokopię dziennika budowy;

- kserokopię protokołu odbioru końcowego rurociągu wody technologicznej firmy M.S.A. z dnia [...] czerwca 2019 r.;

- inwentaryzację geodezyjną wodociągu z dnia 28 lipca 2017 r.;

- mapę powykonawczą obrazującą położenie i kształt sieci wraz z granicami i odległościami od granicy działek punktów głównych sieci.

W dniu 8 listopada 2019 r. [...] WINB wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego – zmiany lokalizacji odcinka sieci wodociągowej, zrealizowanego w ramach ww. przedsięwzięcia na działce nr [...] , obręb [...] m O., a następnie w dniu 19 listopada upoważnieni pracownicy WINB przeprowadzili oględziny terenu, na którym zrealizowano omawiany odcinek sieci wodociągowej.

[...] WINB decyzją z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 p.b., nałożył na Prezydenta Miasta O. obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego obejmującego odcinki sieci wody technologicznej na działce nr [...] obręb [...] O. stanowiącej własność "L." K. L., W. L. Spółka Jawna z siedzibą w O.

WINB wskazał, że projekt zamienny powinien składać się z:

- projektu zagospodarowania terenu w postaci określonej art. 34 ust. 3 pkt 1 p.b. oraz winien posiadać wszystkie opinie, uzgodnienia i badania i sprawdzenia wykonanego odcinka sieci

- projektu architektoniczno-budowlanego zawierającego część rysunkową w zakresie przekroju normalnego i podłużnego o którym mowa w § 12 ust 1 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Transportu i Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 (tekst jedn. Dz. U. z 2018 pz 1935 ) dotyczącą odcinaków sieci wody technologicznej na działce [...] obręb [...] O.

- oświadczenia o którym mowa w art. 33 ust 2 pkt 2 p.b. o posiadanym prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działki [...] obręb [...] O.

Projekt zamienny należało przedłożyć do organu w 4 egz. w terminie do dnia 30 czerwca 2020 r.

Organ I instancji stwierdził, że dokumentacja budowy, w tym projekt budowlany i decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 nr [...], traktuje działkę [...] jako przeznaczoną do ograniczonego sposobu korzystania w związku z przebudową istniejącej infrastruktury technicznej. WINB wskazał, że działka ta znajduje się poza linią rozgraniczającą drogi, a uwzględniając powyższe uwarunkowania w aktualnie obowiązującym stanie prawnym określonym przepisem art. 32 a ustawy ZRID odstępstwo od projektu zagospodarowania terenu na tej działce z uwagi na jej lokalizację poza obszarem wyznaczonym liniami rozgraniczającymi stanowi istotne odstępstwo o którym mowa w art. 36a ust 5 p.b.

WINB podkreślił, że oparł się na inwentaryzacji geodezyjnej wykonanych odcinków sieci wodociągowej. Z treści tej dokumentacji wynikało jednoznacznie, iż inwestor realizując roboty budowlane w obrębie działki nr [...] winien wykonać między innymi dwa odcinki sieci wodociągowej o średnicy 600 mm, których włączenie miało nastąpić - jednego z nich na terenie działki [...] 082 m. O. a kolejnego w liniach rozgraniczających drogi. W trakcie wykonywania robót stwierdzono, iż odcinek istniejącej sieci, który według mapy do celów projektowych winien znajdować się w liniach rozgraniczających w rzeczywistości jest usytuowany na terenie działki nr [...] [...] obręb O. . W konsekwencji inwestor z uwagi na fakt położenia istniejącego odcinka sieci dokonał włączenia również drugiego odcinaka na terenie działki. Stwierdzono również, iż przebieg odcinka pierwszego jest inny niż zakładał zatwierdzony projekt budowlany. W trakcie postępowania dokonano w dniu 19 listopada 2019 r oględzin na terenie działki nr [...]. Efektem tych ustaleń było stwierdzenie zakończenia robót budowlanych związanych z budową odcinków sieci. Ustalono również iż odcinki sieci znajdującej się na terenie działki L. Sp. j. są siecią wodociągową wody technologicznej . Właścicielem istniejącej sieci jaki i nowopowstałych odcinków jest spółka M. S.A..

Zdaniem organu I instancji zmiana lokalizacji przebiegu odcinków sieci wodociągowej wiąże się ze zmianą zagospodarowana terenu, co z kolei tak jest istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu budowlanego . Ustawodawca w art. 36a ust 1 p.b. dopuścił możliwość wprowadzenia takiej zmiany jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę. Inwestor wykonując roboty budowlane w zakresie sieci wodociągowej na działce nr [...] obręb [...] m. O. naruszył prawo w tym zakresie. W zaistniałej sytuacji [...]-M WINB zobligowany jest wdrożyć tryb którego celem będzie usunięcie skutków naruszenia prawa

Od powyższej decyzji pismem z dnia 10 stycznia 2020 r. odwołanie złożył Prezydent Miasta O. (dalej jako "skarżący", "Prezydent").

Postawił zarzuty:

I. naruszenia przepisów postępowania, to jest art. 7, 77 § 1 oraz 80 k.p.a. poprzez zaniechanie wszechstronnej analizy zebranego materiału dowodowego i należytego ustalenia stanu faktycznego, to jest zaniechanie poczynienia jakichkolwiek ustaleń w zakresie określenia tego, czy odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego rzeczywiście ma charakter istotny w rozumieniu art. 36a ust. 5 p.b. oraz błędne uznanie, że każda zmiana przebiegu sieci poza liniami rozgraniczającymi drogi ma charakter istotny;

II. naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest art. 36 ust. 5 pkt 1 p.b. w zw. z art. 11i ustawy ZRID poprzez niewłaściwe zastosowanie i zaniechanie odpowiedniego zastosowania przepisu art. 36 ust. 5 pkt 1 p.b., uwzględniającego specyfikę inwestycji realizowanej na podstawie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej i oparcie się wyłącznie na jego literalnej treści, a w konsekwencji błędne uznanie iż stwierdzone odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego ma charakter istotny;

III. naruszenie przepisów prawa materialnego, to jest art. 33 ust. 2 pkt 2 p.b. w zw. z art. 11e ustawy ZRID poprzez jego zastosowanie i uznanie, iż projekt zamienny winien zawierać oświadczenie o posiadanym prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla dziatki [...] obręb [...] O., podczas gdy przepisy ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych nie przewidują takiego obowiązku, a zobowiązanie takie stanowi naruszenie ustanowionego w art. 11e zakazu nakładania dodatkowych obowiązków.

Skarżący podniósł, że bezsporne jest, że doszło do odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego. Błędna jest natomiast dokonana przez organ kwalifikacja prawna dokonanych odstępstw jako odstępstw, mających w ocenie organu charakter istotny. W art. 36a ust 5 pkt 1 p.b. jako istotne odstąpienie zostało uznane odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę w zakresie projektu zagospodarowania działki lub terenu, z wyjątkiem urządzeń budowlanych oraz obiektów małej architektury. Zdaniem skarżącego niedopuszczalne jest automatyczne stosowanie tego przepisu, bez dokonania analizy rzeczywistego charakteru dokonanych zmian. Jest to szczególnie istotne w realiach niniejszej sprawy, bowiem na mocy odesłania z art. 11i ustawy ZRID prawo budowlane stosowane jest odpowiednio, a więc z uwzględnieniem odrębności, wynikających z realizacji inwestycji na podstawie decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej.

Prezydent, przywołując wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 czerwca 2019 roku, sygn. akt: II OSK 1899/17 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 listopada 2017 roku, sygn. akt: II SA/Kr 1027/17 podniósł, że kwestia "istotności odstąpienia" pozostawiona została uznaniu administracyjnemu, a z uwagi na szeroki zakres znaczeniowy przesłanek określonych w art. 36a ust. 5 p.b. oraz związane z tym różne możliwości interpretacyjne, okoliczność czy w danej sytuacji odstąpienie inwestora zostanie uznane za istotne czy nieistotne będzie wymagało wnikliwej i wszechstronnej oceny organu, przy uwzględnieniu charakteru inwestycji oraz zasad ogólnych wyrażonych w art. 4, art. 5 i art. 9 p.b. To, czy w danym wypadku odstępstwo, mimo, że dotyczy jednego z parametrów wymienionych w ust. 5 art. 36a p.b., ma charakter istotny, zależy od okoliczności danej sprawy. Orzekając w przedmiocie istnienia odstępstw od zatwierdzonego projektu organ nie może poprzestać wyłącznie na ustaleniu okoliczności wskazanych przez ustawodawcę w art. 36a ust. 5 p.b. o tym, jakie dane odstępstwo ma charakter, winien bowiem decydować całokształt okoliczności konkretnego przypadku. Obowiązkiem organu jest przeprowadzenie szczegółowych rozważań celem ustalenia, czy stwierdzone odstępstwo ma w realiach rozpoznawanego przypadku charakter istotny, czy też nieistotny. Cecha ta winna znajdować uzasadnienie w dodatkowych jeszcze okolicznościach, rzutujących na charakter stwierdzonej zmiany. Kwalifikacja stopnia odstąpienia musi wynikać z wszechstronnego oraz dogłębnego rozważenia wszystkich okoliczności faktycznych sprawy, przy uwzględnieniu charakteru inwestycji i wartości wyrażonych w art. 4, 5 i 9 p.b. O zakwalifikowaniu przedstawionych przez inwestora zmian decyduje bowiem specyfika planowanej przez niego inwestycji oraz zakres i rodzaj planowanego odstępstwa.

Natomiast zdaniem skarżącego w treści decyzji I Instancji organ ograniczył się wyłącznie do opisu poczynionych zmian i zaniechał dokonania jakichkolwiek ustaleń w kontekście, tego czy zmiany te rzeczywiście stanowią zmiany istotne. WINB nie dokonał analizy stwierdzonych odstępstw w odniesieniu do charakteru inwestycji, która stanowi inwestycję drogową, realizowaną na podstawie szczególnych przepisów specustawy drogowej. Błędne jest potraktowanie przez organ budowy dwóch odcinków sieci wodociągowej, która stanowiła w rzeczywistości przebudowę sieci w ramach obowiązku usunięcia kolizji, jako jednego obiektu budowlanego. Inwestor uzyskał zezwolenie na realizację całej inwestycji polegającej na budowie ulicy T. w O., a co za tym projekt budowlany również został sporządzony dla całego przedsięwzięcia. Celem zatwierdzonego projektu budowlanego była więc budowa drogi, a nie zagospodarowanie (czy tez zmiana) jakiejkolwiek nieruchomości sąsiadującej z pasem drogowy. Co więcej, decyzja ZRID zezwala na działce [...] na przebudowę istniejącej infrastruktury technicznej, a więc również sieci wodociągowej.

Ponadto zdaniem Prezydenta organ błędnie pominął stanowisko projektanta, który wyjaśnił, że w związku z tym iż sieć wodociągowa nie była w rzeczywistości położona w miejscu przedstawiającym jej usytuowanie na mapie do celów projektowych, konieczne był włączenie jej do istniejącego  przewodu wodociągowego, znajdującego się na działce [...]. Bez tego włączenia, niemożliwym byłoby zakończenie robót budowlanych i uruchomienie projektowanego wodociągu a zatem cała inwestycja nie mogłaby prawidłowo funkcjonować. Zgodnie z art.11d. ustawy ZRID wniosek o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawierał mapę w skali co najmniej 1:5000 przedstawiającą proponowany przebieg drogi, z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu. Wprowadzona zmiana miejsca włączania w istniejący wodociąg nie spowodowała istotnej zmiany sposobu zagospodarowania terenu, tym bardziej, że przedmiotowy istniejący wodociąg został tam zlokalizowany już wcześniej. Zmiana nie zmienia zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego, lub jego części oraz nie wymagała uzyskania dodatkowych uzgodnień. Pomimo faktu umiejscowienia przedmiotowego wodociągu w obszarze, w którym funkcjonuje gęsta sieć infrastruktury technicznej, nie zaszła konieczność zwiększenia obszaru zajętości terenu wskazanego w decyzji ZRID, jak również jego realizacja nie wpłynęła w sposób istotny na zwiększenie uciążliwości dla właściciela nieruchomości. W kontekście powyższego zmianę lokalizacji miejsca włączenia sieci wody technologicznej należy uznać jako zmianę nieistotną. Dodatkowo na uwagę zasługuje fakt, że gestorem sieci wody technologicznej jest spółka M. S.A., która w przedmiocie jej usytuowania na działce nr [...] ma uregulowany stan prawny.

Ponadto Prezydent podkreślił, że organ naruszył również art. 33 ust. 2 pkt 2 p.b. w zw. z art. 11e ustawy ZRID, nakładając na inwestora obowiązek posiadania oświadczenia o prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane dla działki [...] obręb [...]. Uznanie, iż projekt zamienny winien posiadać przedmiotowe oświadczenie pozostaje w całkowitym oderwaniu od przepisów ustawy ZRID. Nakładanie na inwestora obowiązków nieprzewidzianych w tej ustawie stoi w oczywistej sprzeczności z art. 11e, który stanowi, że "Nie można uzależniać zezwolenia na realizację inwestycji drogowej od spełnienia świadczeń lub warunków nieprzewidzianych obowiązującymi przepisami." Ustanowiony w rzeczonym przepisie zakaz, winien mieć analogiczne zastosowanie w przypadku decyzji zobowiązującej do sporządzenia projektu zamiennego.

GINB decyzją z dnia [...] lipca 2020 r. znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części:

a) zawierającej wskazanie, że projekt budowlany zamienny powinien składać się z oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, i w tej części umorzył postępowanie pierwszej instancji;

b) określającej termin przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, i w tej części określił termin jego przedłożenia do 30 listopada 2020 r.;

a w pozostałej części utrzymał decyzję I instancji w mocy.

Organ w uzasadnieniu decyzji GINB wskazał, że w art. 36a ust. 5 P.b. ustawodawca nie precyzuje, czym jest "istotność" odstępstwa. W ust. 5a co prawda wskazano pewnego rodzaju kryteria pozwalające na ustalenie nieistotności odstępstwa, jednakże zgodnie z jego treścią nie stosuje się go do obiektów liniowych, z którym mamy do czynienia w sprawie. Orzecznictwo sądowoadministracyjne wskazuje zaś, że nie jest możliwe jednoznaczne i abstrakcyjnie, w oderwaniu od konkretnego stanu faktycznego, określenie na czym polega "istotne" odstąpienie od projektu budowlanego. Kwestia "istotności odstąpienia" pozostawiona została uznaniu administracyjnemu, a z uwagi na szeroki zakres znaczeniowy przesłanek określonych w art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego oraz związane z tym różne możliwości interpretacyjne, okoliczność czy w danej sytuacji odstąpienie inwestora zostanie uznane za istotne czy nieistotne będzie wymagało wnikliwej i wszechstronnej oceny organu, przy uwzględnieniu charakteru inwestycji oraz zasad ogólnych wyrażonych w art. 4, art. 5 i art. 9 p,b.

Zdaniem organu odwoławczego w rozpatrywanym przypadku kluczowa okazała się okoliczność podnoszona przez L. Sp. j. w trakcie postępowania administracyjnego, że w wyniku dokonanego odstępstwa uniemożliwiono jej odtworzenie bramy i ogrodzenia nieruchomości, istniejących przed realizacją inwestycji. Innymi słowy w wyniku niezgodnego z pozwoleniem oraz projektem budowlanym działaniem inwestora, strona postępowania została pozbawiona pewnego uprawnienia, które legalnie posiadała. Co więcej zadośćuczynienie temu uprawnieniu w inny sposób, np. poprzez odbudowanie ogrodzenia w innym miejscu i innej technologii, jest w opinii ww. spółki znacznie utrudnione bądź niemożliwie, na dowód czego przedłożyła kopie korespondencji prowadzonej z inwestorem w tej sprawie. Zdaniem GINB w tej sytuacji trudno przyjąć, jak wskazano w odwołaniu, że realizacja inwestycji z odstępstwem "nie wpłynęła w istotny sposób na zwiększenie uciążliwości dla właściciela nieruchomości". W ocenie organu odwoławczego przesądza to o uznaniu stwierdzonego odstępstwa za istotne.

W ocenie organu zarzuty zawarte w odwołaniu są niezasadne. Nawet niewielki zakres odstępstwa może przesądzić o uznaniu go za istotne, gdyż Prawo budowlane w art. 36a ust. 5 p.b. nie wiąże "istotności" odstępstwa ściśle z jego rozmiarem, a raczej ze skutkami, które powodują lub mogą powodować. Z kolei fakt, że wykonana przebudowa sieci wodociągowej sama w sobie nie wymagałaby nawet dokonania zgłoszenia nie pozbawia organów nadzoru budowlanego kompetencji do kontroli jej realizowania, a inwestora nie zwalnia od obowiązku jej wykonania zgodnie z przepisami prawa, skoro była ona objęta postanowieniami zezwolenia na realizację inwestycji drogowej, które stanowiło też podstawę prawną do jej wykonania na nieruchomości należącej do spółki. To samo zdaniem GINB należy powiedzieć o zarzucie nieuwzględnienia okoliczności, iż dokonanie odstępstwa wynikało z nieprawidłowego zobrazowania przebiegu wodociągu na mapach do celów projektowych.

Odnosząc się natomiast do kwestii szczególnego charakteru inwestycji drogowej organ odwoławczy wyjaśnił, że sam w sobie nie mógł on przesądzić o uznaniu odstępstwa za nieistotne. "Odpowiedność" stosowania przepisów Prawa budowlanego w zakresie nieuregulowanym specustawą drogową (art. 11i ustawy ZRID) nie może przekreślać celu, jaki wiąże się z dyspozycją art. 36a p.b., tj. odpowiedniej reakcji organów nadzoru budowlanego w sytuacji gdy doszło do odstępstw, które mogą mieć wpływ na wartości szczególnie przez tę ustawę chronione, a określone w art. 5 ust. 1, oraz podjęcia skutecznych działań zmierzających do doprowadzenia wykonanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem. Nie można przepisów ustawy ZRID rozumieć w sposób przedstawiony w odwołaniu, a sprowadzający się w zasadzie do bezwarunkowego zwolnienia inwestora z odpowiedzialności za realizowaną inwestycję i przyzwolenia na pełną dowolność środków zmierzających do jej zakończenia. Art. 11e dotyczy wyłącznie postępowania w sprawie pozwolenia na realizację inwestycji drogowej, a nie wszystkich postępowań, które choćby potencjalnie mogą dotyczyć takiej inwestycji.

Zdaniem GINB słusznie jednakże inwestor zarzucił, że przepisy Prawa budowlanego nie przewidują w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 50-51 podstawy do nałożenia na inwestora obowiązku złożenia oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Taka możliwość w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowalnego została wprost wykluczona w uchwale NSA z 10 stycznia 2011 r., sygn. akt II OPS 2/10, nie budzi jednak wątpliwości w orzecznictwie, że taka sama zasada powinna być stosowana również w art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy niezależnie od tego, czy takie oświadczenie miałoby stanowić lub nie część projektu budowlanego zamiennego. W tym więc zakresie należało uchylić zaskarżoną decyzję i umorzyć postępowanie organu l instancji.

Pismem z dnia 4 września 2020 r. Prezydent Miasta O. wniósł skargę na powyższe rozstrzygnięcie, zaskarżając decyzję GINB, w części tj.: w pkt 1 lit b) w zakresie określenia terminu przedłożenia projektu budowlanego zamiennego do 30 listopada 2020 roku oraz w pkt 2, utrzymującym w mocy w pozostałej części decyzji organu I instancji.

Podniósł zarzuty:

I. naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7 w zw. art. 77 w zw. art. 80 k.p.a. poprzez zaniechanie wszechstronnej analizy zebranego materiału dowodowego i należytego ustalenia stanu faktycznego, to jest ustalenie że inwestor dokonał przesunięcia wodociągu w głąb działki nr [...], co uniemożliwiło odtworzenie bramy i ogrodzenia, podczas gdy w rzeczywistości:

a) inwestor nie był zobowiązany do odtworzenia bramy wjazdowej oraz ogrodzenia, ponieważ na mocy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 roku L. K. L., W. L. Sp. j. otrzymała odszkodowanie za przejście na własność z mocy prawa na Skarb Państwa części działki [...], a wartość odszkodowania uwzględniała również części składowe nieruchomości, w tym ogrodzenie i bramę wjazdową;

b) pomimo braku ustawowego obowiązku, mając na celu dobro obywatela, inwestor odtworzył bramą wjazdową i ogrodzenie, a w konsekwencji uznanie, że odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego miało charakter istotny;

II. naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 10 k.p.a. poprzez zaniechanie zapewnienia skarżącemu czynnego udziału w każdym stadium postępowania tj. niezawiadomienie strony o zebraniu materiału dowodowego oraz możliwości wypowiedzenia się co do tego i składania wniosków, co uniemożliwiło skarżącemu złożenie wniosku o przeprowadzenie dowodów zawnioskowanych w pkt I niniejszej skargi, z których to wprost wynika błędne ustalenie stanu faktycznego przez organ drugiej instancji;

III. naruszenia przepisu art. 15 k.p.a. poprzez naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania, polegające na zastąpieniu organu pierwszej instancji w prowadzeniu postępowania, zmierzającego do wyjaśnienia kwestii istotnych dla rozstrzygnięcia, to jest samodzielne ustalenie czy rzeczywiście doszło do istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego, podczas gdy WINB nie rozpoznał sprawy w tym przedmiocie;

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zaskarżonym zakresie oraz decyzji I instancji i umorzenie postępowania oraz zasądzenie kosztów postępowania.

Ponadto skarżący wniósł o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z następujących dokumentów:

1. decyzja Wojewody [...] z dnia [...] września 2015 roku wraz z dowodem zapłaty;

2. operat szacunkowy z dnia 27 lipca 2015 roku

3. notatka z dnia 17 kwietnia 2019 roku wraz z załącznikiem

4. dokumentacja fotograficzna działki [...]

5. mapa geodezyjna powykonawcza przebiegu sieci

na fakt: przyznania L. K. L., W. L. Sp .j. odszkodowania za przejęcie na własność nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa, w tym części składowych takich jak brama i ogrodzenie, odtworzenia bramy i ogrodzenia na działce [...], a tym samym brak przesłanek przemawiających za uznaniem, ze doszło do istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego.

W uzasadnieniu skargi skarżący podkreślił, że utrzymaniu decyzji organu I instancji w mocy w zakresie zobowiązania skarżącego do sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego przeważył jeden "fakt" a mianowicie oświadczenie właściciela działki nr [...], że przesunięcie wodociągu w głąb działki nr [...], uniemożliwiło odtworzenie bramy i ogrodzenia. Żaden inny dowód na tę okoliczność nie został przeprowadzony.

Jednakże zdaniem skarżącego stan faktyczny w powyższym zakresie wymaga uzupełnienia. Zgodnie z decyzją ZRID części działki [...] obręb [...] znalazła się w liniach rozgraniczających teren pasa drogowego, a część została zakwalifikowana jako działka o ograniczonych sposobie korzystania w związku z przebudową dróg innych kategorii i istniejącej sieci uzbrojenia. W pkt 6.1. przedmiotowej decyzji wskazano, że zgodnie z art. 12 ust. 4 ustawy ZRID obręb 82 m. Olsztyn - działki [...] staje się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stanie się ostateczna. Spółka L. była stroną postępowania w sprawie wydania decyzji ZRID, ale nie wnosiła uwag do projektu, ani nie zaskarżyła wydanej decyzji.

W związku z powyższym, decyzją z dnia [...] września 2015 roku, Wojewoda [...] ustalił odszkodowanie na rzecz Spółki L. w wysokości 57.766,00 zł za przejęte z mocy prawa przez Skarb Państwa prawo własności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów obrębu 82 m. jako działka [...] o pow. 0,0102 ha. Podstawą wydania decyzji był sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego operat szacunkowy, określający wartość prawa własności nieruchomości. Wartość ta została ustalona na kwotę 57.766,00 zł, w tym wartość gruntu - 22.065,00 zł oraz wartość części składowych - 35.701,00 zł. Wśród części składowych nieruchomości rzeczoznawca uwzględnił zarówno bramę wjazdową przesuwną, jak również ogrodzenie murowane z cegły klinkierowej oraz ogrodzenie z siatki stalowej na słupkach stalowych. Spółka L. otrzymała więc za te elementy odszkodowanie.

Zdaniem skarżącego całkowicie błędne jest w ogóle wiązanie przebiegu wodociągu z "kolizją" z bramą i ogrodzeniem. Z bramą i ogrodzeniem kolidował nowy układ drogowy (dlatego spółka została wywłaszczona i otrzymała odszkodowanie), a nie przebudowywane sieci. Na terenie nieruchomości powódki nie przebudowywano sieci, a nastąpiło jedynie włączenie do wodociągu (załączono decyzję z dnia [...] września 2015 roku, operat szacunkowy)

Ponadto skarżący podkreślił, że niezależnie od powyższego, dla dobra obywatela, aby uniknąć zbędnych zadrażnień w toku realizacji inwestycji, jako inwestor dokonał odtworzenia bramy i ogrodzenia. W dniu 17 kwietnia 2019 roku odbyło się spotkanie z przedstawicielami L. Sp. j. w tej sprawie. Zawnioskowano o wykonanie bramy dwuskrzydłowej zlokalizowanej w głębi zjazdu. W zakresie ogrodzenia projektant zaproponował wykonanie ogrodzenia klinkierowego (odtworzenie stanu istniejącego) z dwiema furtkami otwieranymi na zewnątrz w przebiegu studni teletechnicznej i zasuw wodociągowych. Ze spotkania sporządzoną pisemną notatkę, a załącznik do niej stanowiły zaproponowane rozwiązania projektowe (załączono kopię notatki z dnia 17 kwietnia 2019 roku wraz z załącznikiem). W dniu 1 września 2020 roku pracownik Urzędu Miasta wykonał dokumentacje fotograficzna bramy i ogrodzenia L. Sp. j.. Na załączonych zdjęciach wyraźnie widać, że odtworzono bramę dwuskrzydłową, jak również ogrodzenie (załączono -wydruk dokumentacji fotograficznej - 5 zdjęć).

Tym samym, zdaniem skarżącego, zasadniczy argument przemawiający w ocenie GINB za uznaniem, że doszło do istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, a mianowicie niemożność odtworzenia bramy i ogrodzenia nieruchomości, jest chybiony. Nie polega na prawdzie zatem twierdzenie, że zadośćuczynienie uprawnieniu strony poprzez odbudowanie ogrodzenia w innym miejscu i w innej technologii jest znacznie utrudnione lub niemożliwe. Jak wynika z przedstawionych dowodów, elementy te zostały odtworzone w uzgodnieniu ze stroną.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Organ wskazał, że istotnie straciła na aktualności akcentowana w decyzji GINB kwestia wpływu stwierdzonego odstępstwa na uzasadnione interesy osób trzecich. Jednakże w ocenie GINB nie zmienia to w żaden sposób faktu, że do realizacji inwestycji drogowej z odstępstwami od zatwierdzonego projektu doszło poza granicami pasa drogowego, zaś same odstępstwa dotyczą zakresu objętego projektem zagospodarowania terenu. Oznacza to , że w dalszym ciągu w sprawie mamy do czynienia z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu, co obligowało organ do nałożenia obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego dokonane zmiany.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2107), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; zwana dalej p.p.s.a.).

Skarga zasługują na uwzględnienie, gdyż organy wydając zaskarżoną decyzję oraz decyzję I instancji naruszyły przepisy postępowania administracyjnego.

Przede wszystkim należy podkreślić należy, że materialnoprawną podstawą kwestionowanych rozstrzygnięć stanowił przepisy art. 51 ust. 1 pkt 3 p.b. (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania tych rozstrzygnięć), w myśl którego organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji, w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. O istotnym odstąpieniu od zatwierdzonego projektu budowlanego, a contrario do treści art. 36a ust. 5 pkt 1 i 2 cyt. ustawy (w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania ww. rozstrzygnięć), można mówić w sytuacji, gdy dotyczy ono zakresu objętego projektem zagospodarowania działki lub teren (z wyjątkiem urządzeń budowlanych oraz obiektów małej architektury) u, jak i charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego: kubatury, powierzchni zabudowy, wysokości, długości, szerokości i liczby kondygnacji.

W tym miejscu wskazać należy, że organy w wydanych rozstrzygnięciach nie odniosły się do kwestii, czy omawiane sporny odcinek sieci wodociągowej nie stanowi wskazanego w art. 36a ust. 5 pkt 1 urządzenia budowlanego. Definicja urządzeń budowlanych zawarta w art. 3 pkt 9 p.b. wskazuje, iż są to urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.

Przede wszystkim jednak wskazać należy, że organy w niniejszej sprawie nie zbadały, czy została wydana decyzja o pozwoleniu na użytkowanie ww. inwestycji drogowej. Art. 32 ust. 1 ustawy ZRID stanowi, że do oddawania do użytkowania drogi stosuje się przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. W przypadku decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wydanej dla drogi posiadającej co najmniej dwie jezdnie, przy czym każdą z nich przeznaczoną dla jednego kierunku ruchu, właściwy organ nadzoru budowlanego, na wniosek inwestora, wydaje decyzję o pozwoleniu na użytkowanie w odniesieniu do jezdni lub odcinka drogi, na których zakończono budowę (art. 32 ust. 2 ustawy ZRID). Oddanie do użytkowania inwestycji drogowej może nastąpić albo w trybie skutecznego zawiadomienia właściwego organu nadzoru budowlanego o zakończeniu budowy na podstawie art. 54 p.b. lub w drodze uzyskania ostatecznej decyzji administracyjnej o pozwoleniu na użytkowanie na podstawie art. 55 p.b. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że omawiana inwestycja drogowa została zakończona i zrealizowana. Potwierdza to znajdujący się w aktach administracyjnych dziennik budowy, protokół odbioru końcowego rurociągu wody technologicznej M. z dnia 19 czerwca 2019 r. oraz kopia pisma Prezydenta Miasta O. z dnia 5 sierpnia 2019 r., w której wskazano, że zmiana położenia sieci została uznana przez projektanta za zmianę nieistotną oraz że został złożony wniosek o pozwolenie na użytkowanie.

Pomimo powyższego oraz braku w aktach administracyjnych sprawy decyzji o udzieleniu pozwolenia na użytkowanie ww. inwestycji drogowej lub wydanej na podstawie art. 59 p.b. decyzji o odmowie oddania do użytkowania omawianego obiektu, uszła uwadze organów kwestia konieczności zbadania powyższej kwestii. Tymczasem w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, według którego, nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 4 oraz 5 p.b. jeżeli została wydana ostateczna decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego (patrz m.in. wyrok NSA z dnia 2 grudnia 2015 r., sygn. akt II OSK 201/15, ONSA i wsa 2017/3/49). Wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie ma takie znaczenie, że wzniesione obiekty budowlane nie mogą podlegać ponownemu sprawdzeniu (pod względem legalności wybudowania) przez organy nadzoru budowlanego. W takiej sytuacji, kiedy prace budowlane zostały zrealizowane, a następnie wydano ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie, nie ma prawnych możliwości prowadzenia postępowania naprawczego, o jakim mowa w art. 50-51 p.b.. Wówczas postępowanie jest bezprzedmiotowe, a organ nie może wydać decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. Decyzja o pozwoleniu na użytkowanie jest swoistym potwierdzeniem legalności obiektu budowlanego. Nie można prowadzić postępowania legalizacyjnego w stosunku do obiektu, którego legalność potwierdza inny akt administracyjny. Fakt przyjęcia obiektu do użytkowania potwierdza to, że obiekt wybudowany został zgodnie z obowiązującymi przepisami (tak np. w wyroku NSA 2 sierpnia 2012 r., sygn. II OSK 2012/11, z 20 maja 2011 r., sygn. II OSK 887/10, z 20 kwietnia 2011 r., sygn. II OSK 708/10).

Dopóki w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego, brak jest prawnej możliwości prowadzenia postępowania naprawczego w trybie art. 50 i 51 p.b. Ostateczna decyzja o pozwoleniu na użytkowanie podobnie jak i decyzja o pozwoleniu na budowę podlegają ochronie zgodnie z zasadą trwałości decyzji uregulowaną w art. 16 k.p.a., w myśl której uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych. Na mocy art. 16 § 1 k.p.a., ostateczne decyzje organów administracji publicznej korzystają bowiem z domniemania legalności. Innymi słowy, dopóki w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja organu administracji publicznej wydana w danej sprawie, dopóty organ, podobnie zresztą jak i Sąd, prowadzący postępowanie w tym samym przedmiocie zobowiązany jest do jej uwzględnienia przy wydawaniu swojego rozstrzygnięcia. Każda decyzja ostateczna zgodnie z zasadą ogólną trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych podlega szczególnej ochronie celem zapewnienia stabilności stosunków prawnych, co w konsekwencji stanowi ochronę praw nabytych adresatów tych decyzji. W ugruntowanym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jednolicie przyjmuje się, że decyzja o pozwoleniu na użytkowanie przesądza o zgodności z prawem wzniesionego obiektu budowlanego. Zatem, tak długo jak w obrocie prawnym będzie pozostawała ostateczna decyzja o pozwoleniu na użytkowanie obiektu, tak długo wzniesione obiekty nie mogą podlegać ewentualnemu sprawdzeniu przez organy nadzoru budowlanego pod kątem oceny legalności ich wybudowania (np. wyroki NSA z 7 listopada 2019 r. II OSK 1051/18, 7 marca 2019 r. II OSK 908/17, 18 stycznia 2018 r. II OSK 807/16, 22 lutego 2018 r. II OSK 1108/16, 28 lutego 2017 r. II OSK 1634/15, 13 października 2015 r. II OSK 335/14, 20 maja 2011 r. II OSK 887/10, 27 września 2012 r. II OSK 1009/11, 1 sierpnia 2012 r. II OSK 2012/11 - dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dopóki w obrocie prawnym pozostaje decyzja o pozwoleniu na użytkowanie, istnieje w sprawie czasowa przeszkoda do wszczęcia lub prowadzenia postępowania naprawczego. Trzeba mieć bowiem na względzie, że postępowanie w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest końcowym etapem procesu inwestycyjnego, którego celem jest ustalenie, czy obiekt został zrealizowany zgodnie z udzielonym uprzednio pozwoleniem na budowę. Brak jest wobec tego podstaw do prowadzenia postępowania naprawczego w stosunku do obiektu, którego legalność potwierdza inny akt administracyjny.

Ponadto w ocenie Sądu słusznie wskazał skarżący, że zasadniczy argument przemawiający w ocenie GINB za uznaniem, że doszło do istotnego odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego, a mianowicie niemożność odtworzenia bramy i ogrodzenia nieruchomości, jest chybiony, albowiem elementy te zostały odtworzone w uzgodnieniu ze L. Sp. j. Niewystarczające w tym zakresie są wyjaśnienia organu zawarte w odpowiedzi na skargę, że co prawda istotnie straciła na aktualności akcentowana w zaskarżonej decyzji kwestia wpływu stwierdzonego odstępstwa na uzasadnione interesy osób trzecich, jednakże nie zmienia to w żaden sposób faktu, że do realizacji inwestycji drogowej z odstępstwami od zatwierdzonego projektu doszło poza granicami pasa drogowego, zaś same odstępstwa dotyczą zakresu objętego projektem zagospodarowania terenu, a tym samym dalej mamy do czynienia z istotnym odstępstwem od zatwierdzonego projektu. Powyższe twierdzenia organu stoją w wyraźnej sprzeczności z ze stanowiskiem organu zawartym w zaskarżonej decyzji, co w ocenie Sądu także wymaga wyjaśnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyjaśnia, że organ administracji publicznej zobowiązany jest działać zgodnie z prawem (art. 6 k.p.a.) i rozstrzygać sprawę dopiero po należytym ustaleniu stanu faktycznego (art. 7 k.p.a.) w oparciu o zebrane i właściwie rozpatrzone dowody (art. 77 § 1 k.p.a.). Ponadto sporządzone zgodnie z wymogami art. 107 § 3 k.p.a. uzasadnienie decyzji administracyjnej jest odzwierciedleniem toku postępowania, ustaleń poczynionych przez organ i dowodów, które doprowadziły do takich, a nie innych wniosków. Wedle tego przepisu, uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

Niewyjaśnienie wszystkich okoliczności mających znaczenie w sprawie oraz nieuzasadnienie decyzji w sposób właściwy narusza także zasady ogólne postępowania administracyjnego, przede wszystkim określoną w art. 7 k.p.a. zasadę dochodzenia prawdy obiektywnej i realizujący tę zasadę szereg przepisów nakładających na organy administracji obowiązek wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.), oraz zasadę pogłębiania zaufania obywateli do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.).

W ocenie Sądu nie zostały przez organ wyjaśnione w sposób należyty wszystkie okoliczności faktyczne sprawy, co w konsekwencji pociąga za sobą niemożność oceny, czy, uwzględniając przedstawione wyżej uregulowania, w niniejszej sprawie wydanie powyższych rozstrzygnięć przez organy znajdowało oparcie w obowiązujących przepisach prawa i czy było uzasadnione wskazanymi w tych przepisach okolicznościami.

W ocenie Sądu organ odwoławczy w niniejszej sprawie naruszył art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a. w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Ponownie rozpoznając sprawę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadzi ponownie postępowanie wyjaśniające oraz podda ocenie zebrane dowody w niniejszej sprawie, przy uwzględnieniu powyższych rozważań.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu Instancji. O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 oraz art. 205 powołanej ustawy