VII SA/Wa 1522/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędziowie sędzia WSA Monika Kramek (spr.), sędzia WSA Artur Kuś, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 marca 2021 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru przystąpienia do robót budowlanych oddala skargę

Przedmiotem skargi P. K, (dalej: "skarżący") jest decyzja Wojewody [...] (dalej: "Wojewoda", "organ odwoławczy") z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...], wydana w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszenia zamiaru przystąpienia do robót budowlanych w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych.

W dniu [...] lipca 2019 r. do Wojewody wpłynęło zgłoszenie skarżącego, dotyczące wykonania robót budowlanych niewymagających pozwolenia na budowę, polegających na budowie przydomowego ganku do budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej przy ul. [...] w [...], dz. ew. nr [...] z obr. [...]. Do wniosku skarżący dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Zawiadomieniem z dnia 23 lipca 2019 r. organ II instancji, uznając się za niewłaściwy w przedmiotowej sprawie, przekazał zgłoszenie Prezydentowi [...] (dalej: "organ I instancji", "Prezydent").

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...], Prezydent wezwał skarżącego do uzupełnienia zgłoszenia w następujący sposób: 1) zgłoszenie i oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane należy złożyć na drukach o urzędowo określonym wzorze, zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 24 sierpnia 2016 r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę lub rozbiórkę, zgłoszenia budowy i przebudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz decyzji o pozwoleniu na budowę lub rozbiórkę (Dz. U. z 2016 r., poz. 1493); 2) do zgłoszenia należy dołączyć mapę zasadniczą z naniesioną lokalizacją projektowanego obiektu budowlanego wraz z podstawowymi wymiarami oraz odległościami od granic nieruchomości; 3) należy przedłożyć rysunki elewacji budynku i projektowanego obiektu; 4) należy przedłożyć opis techniczny projektowanych robót budowlanych.

Wraz z pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. skarżący przedłożył zgłoszenie na druku wg urzędowego wzoru, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, rysunek – koncepcję przebudowy przedmiotowego ganku, rysunek – rzut parteru skala 1:50 oraz mapę zasadniczą obejmującą teren inwestycji.

Decyzją z dnia [...] września 2019 r. nr [...], organ I instancji, na podstawie art. 30 ust. 5 i 5c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186, dalej: "Prawo budowlane"), wniósł sprzeciw do zgłoszenia z dnia [...] lipca 2019 r., dotyczącego wykonania robót budowlanych, niewymagających pozwolenia na budowę, polegających na budowie przydomowego ganku do budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej przy ul. [...] w [...] oraz na podstawie art. 30 ust. 7 pkt 3 i 4 Prawa budowlanego nałożył na skarżącego obowiązek uzyskania pozwolenia na wykonanie ww. robót.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Prezydent wskazał, że po analizie przedłożonego przez skarżącego uzupełnienia ustalono, że nie jest ono kompletne. Skarżący nie dołączył bowiem wskazanego w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2019 r. opisu technicznego projektowanych robót oraz nie zaznaczył na załączonej mapie lokalizacji przedmiotowego ganku wraz z podstawowymi wymiarami oraz odległościami od granic nieruchomości. Ze zgromadzonego materiału wynika, że projektowany przy segmencie nr [...] budynku mieszkalnego w zabudowie szeregowej ganek znajduje się bezpośrednio przy granicy nieruchomości - ul. [...], na długości ca 110 cm wzdłuż tej granicy.

Organ I instancji wyraził stanowisko, zgodnie z którym zakres planowanych robót może spowodować znaczne pogorszenie warunków zdrowotno-sanitarnych oraz zwiększenie ograniczeń i uciążliwości dla terenów sąsiednich, zatem konieczne jest przeprowadzenie pełnej procedury w sprawie pozwolenia na budowę z udziałem stron postępowania – właścicieli nieruchomości bezpośrednio sąsiadujących z terenem inwestycji.

Wobec powyższego, w ocenie Prezydenta zaistniały przesłanki określone w art. 30 ust. 7 pkt 3 i 4 Prawa budowlanego.

Pismem z dnia [...] września 2019 r. skarżący wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji wskazując, że przedmiotowa inwestycja jest już zrealizowana. Skarżący zakwestionował zasadność przejścia całej procedury pozwolenia na budowę, a także zanegował ocenę Prezydenta, dotyczącą pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2020 r. Wojewoda, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 82 ust. 3 Prawa budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] września 2019 r.

Na wstępie uzasadnienie swojej decyzji organ odwoławczy podkreślił, że wniesienie odwołania od decyzji o sprzeciwie uruchamia tryb odwoławczy przed organem odwoławczym, do którego mają zastosowanie przepisy k.p.a., wobec braku odrębnych przepisów procesowych w tym zakresie w ustawie Prawo budowlane. Ponadto organ odwoławczy nie może pominąć specyfiki instytucji zgłoszenia.

Wojewoda wskazał, że tryb wyrażenia przez organ administracji architektoniczno-budowlanej zgody na realizację inwestycji w wyniku zgłoszenia zamiaru robót budowlanych jest szczególny i wykazuje znaczne odrębności w stosunku do postępowania administracyjnego w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Tryb ten, jako zarezerwowany dla inwestycji o mniej skomplikowanym charakterze, dotyczy wyłącznie budowy obiektów oraz wykonywania robót budowlanych enumeratywnie wyliczonych w art. 30 ust. 1 Prawa budowlanego.

Po przytoczeniu treści art. 30 ust. 2 ww. ustawy organ odwoławczy stwierdził, że instytucja zgłoszenia nie zwalnia inwestora z obowiązku przedłożenia dokumentów niezbędnych do oceny prawidłowości planowanej inwestycji, chociaż przebieg postępowania zainicjowany zgłoszeniem jest inny, aniżeli wszczęty wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego. Wskazał, że samo dokonanie zgłoszenia przez inwestora nie powoduje wszczęcia postępowania administracyjnego, gdyż nie stanowi ono wniosku zainteresowanego podmiotu, który by w myśl k.p.a. wymagał załatwienia sprawy administracyjnej przez organ budowlany w drodze decyzji administracyjnej. Odwołując się do orzecznictwa sądowoadministracyjnego Wojewoda podkreślił, że do wydania decyzji o sprzeciwie w sprawie zgłoszenia nie toczy się postępowanie administracyjne w zakresie uregulowanym przepisami k.p.a., natomiast mają zastosowanie reguły formalne określone w prawie budowlanym. Przepisy k.p.a. mają zastosowanie dopiero od wydania decyzji o sprzeciwie, a decyzję tę organ wydaje w postępowaniu administracyjnym wszczętym z urzędu, gdy, oceniając zamierzenie inwestycyjne, ustali zaistnienie ustawowych przesłanek do wniesienia sprzeciwu.

Wskazując na art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego Wojewoda stwierdził, że organ ma obowiązek wniesienia sprzeciwu w przypadku niedopełnienia przez inwestora we właściwym terminie obowiązku uzupełnienia brakujących dokumentów, mimo wezwania go do tego w drodze postanowienia.

Organ odwoławczy podkreślił, że wobec doręczenia skarżącemu w dniu 12 sierpnia 2019 r. odpisu postanowienia z dnia [...] sierpnia 2019 r., termin na uzupełnienie braków zgłoszenia upływał z dniem 26 sierpnia 2019 r. Uzupełnienie, dokonane przez skarżącego wraz z pismem z dnia 14 sierpnia 2019 r., miało charakter tylko częściowy, bowiem skarżący nie przedłożył opisu technicznego projektowanych robót budowlanych oraz mapy zasadniczej z naniesioną lokalizacją projektowanego obiektu budowlanego wraz z podstawowymi wymiarami oraz odległościami od granic nieruchomości.

W ocenie Wojewody organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego procedowanej sprawy. Podkreślił, że słusznie nałożono na skarżącego obowiązek usunięcia nieprawidłowości poprzez dostosowanie planowanej inwestycji do wymagań zgodnie z art. 30 ust. 2 i 5c Prawa budowlanego.

Kolejno organ odwoławczy wskazał, że pismem z dnia [...] marca 2020 r. został poinformowany przez PINB [...], o przeprowadzonej w dniu [...] stycznia 2020 r. kontroli, w wyniku której ustalono, że roboty budowlane związane z realizacją ganku zostały zakończone. Uwzględniając powyższe, Wojewoda stwierdził, że zmiana okoliczności faktycznych sprawy nie powoduje, że dana sprawa traci swoją tożsamość, jako sprawa administracyjna. Zmiana taka może co najwyżej prowadzić do odmiennego rozstrzygnięcia na etapie podstępowania odwoławczego.

Wskazując na art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego Wojewoda wyjaśnił, że ustawodawca zakreślił inwestorowi termin, w którym nie może on przystąpić do wykonywania robót budowlanych, a organowi termin do ewentualnego wniesienia sprzeciwu. Tak więc jedynie milczenie organu, czyli niewyrażenie sprzeciwu w formie decyzji w powyższym terminie, uprawnia inwestora do podjęcia robót budowlanych. Sprzeciw organu stanowi brak zgody na realizację proponowanego zamierzenia budowlanego, nie zaś brak zgody na kontynuację już rozpoczętych robót budowlanych. Rozpoczęcie robót budowlanych z naruszeniem terminu wymienionego w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego oznacza, że są ono wykonywane z naruszeniem prawa.

Ponadto organ odwoławczy zaznaczył, że dopóki nie upłynie termin, dopóty organ administracji architektoniczno-budowlanej ma kompetencje do wydania decyzji administracyjnej w sprawie sprzeciwu. Kompetencji tej nie traci w szczególności na skutek rozpoczęcia przed upływem wskazanego terminu przez inwestora robót Rozpoczęcie robót budowlanych przed upływem terminu 21 dni od dnia ich zgłoszenia nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania w sprawie ich zgłoszenia, natomiast jest to jedna z okoliczności uzasadniających wniesienie przez organ sprzeciwu.

Wojewoda podkreślił, że organ ma obowiązek wnieść sprzeciw do zgłoszenia, gdy osoba zgłaszająca nie uzupełni na wezwanie, dokonanego zgłoszenia o brakujące dokumenty. Na podstawie treści art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego ocenił, że ewentualne nałożenie postanowieniem obowiązku uzupełnienia zgłoszenia musi być rezultatem nie tylko właściwie uzasadnionej potrzeby, ale przede wszystkim musi znajdować oparcie w obowiązujących przepisach. Z przepisów tych musi wynikać obciążający inwestora obowiązek przedłożenia wraz ze zgłoszeniem określonych dokumentów, wymienionych przykładowo w art. 30 ust. 2 ww. ustawy. Dodatkowe, odpowiednie w zależności od potrzeb, szkice lub rysunki, pozwolenia, uzgodnienia i opinie powinny zatem znajdować oparcie w odpowiednich przepisach. W razie niekompletności zgłoszenia, co do wymaganej dokumentacji, właściwy organ nakłada na inwestora w drodze postanowienia obowiązek uzupełnienia zgłoszenia o niezbędne dokumenty w określonym terminie. Ponieważ kompletność zgłoszenia jest podstawowym warunkiem, od spełnienia którego ustawodawca uzależnił możliwość skorzystania z uproszczonej procedury realizacji robót budowlanych, nieuzupełnienia przez inwestora braków zgłoszenia obliguje właściwy organ do wniesienia sprzeciwu w drodze decyzji.

Dalej Wojewoda stwierdził, że w niniejszej sprawie organ I instancji podjął decyzję o sprzeciwie w ustawowym terminie 21 dni, licząc 14 dni od dnia odebrania postanowienia nakładającego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia, czyli do dnia [...] sierpnia 2019 r. Tym samym skarżący nie był upoważniony do wykonania robót budowlanych podlegających zgłoszeniu. Skarżący, przystępując do realizacji przedmiotowej inwestycji, naruszył art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, co obligowało organ odwoławczy do wyrażenia negatywnej oceny zgłoszenia jako dotyczącego robót budowlanych niezgodnych z prawem. Wobec wystąpienia w sprawie samodzielnej przesłanki do wniesienia sprzeciwu, rozstrzygnięcie organu I instancji Wojewoda uznał za prawidłowe. Dodał jednocześnie, że zmiana podstawy prawnej wniesienia sprzeciwu na etapie II instancji nie stanowi o wadliwości zaskarżonej decyzji. Zmiana takiej podstawy nie prowadzi bowiem do zmiany przedmiotu decyzji, w konsekwencji organ II instancji utrzymując w mocy decyzję organu I instancji ma możliwość wskazać na inny przepis prawa, stanowiący o konieczności wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia, a co istotne, przedmiot sprawy i skutek wywołany decyzją I i II instancji pozostaje nadal ten sam.

W skardze na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2020 r., skarżący wniósł o jej uchylenie wraz poprzedzająca ją decyzją organu I instancji, względnie umorzenia postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

1) art. 65 § 1 k.p.a. poprzez przyjęcie, że przekazanie do rozpoznania zgodnie z właściwością przez Wojewodę [...] do Prezydenta [...] nastąpiło niezwłocznie, podczas gdy faktycznie czas przekazania wynosił 20 dni, co skutkowało zaistnieniem po stronie skarżącego przekonania, co do upływu terminu 21 dni, o którym mowa w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego;

2) art. 7 k.p.a. poprzez naruszenie zasady prawdy obiektywnej, a mianowicie przyjęcie, że skarżący przy piśmie z dnia [...] sierpnia 2019 r. nie przedłożył kompletu żądanych dokumentów, podczas gdy z analizy akt postępowania wynika jednoznacznie, że skarżący wypełnił ów obowiązek w całości, tym samym nie istniały przesłanki do wniesienia sprzeciwu przez organ I instancji i co za tym idzie utrzymania w mocy decyzji przez organ odwoławczy,

3) art. 10 k.p.a. w zw. z art. 40 § 1 k.p.a. poprzez niedoręczenie decyzji Wojewody z stronie postępowania tj. P. B.,

4) art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez wydanie przez organ odwoławczy decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I instancji, podczas gdy w zaistniałym stanie faktycznym organ, mając na uwadze ustalenia kontroli z dnia [...] stycznia 2020 r., która potwierdziła, że roboty budowlane zostały zakończone, co winno skutkować uznaniem, że postępowanie w przedmiocie zgłoszenia wykonania robót budowlanych stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że okres przekazania zgłoszenia do organu właściwego praktycznie został zrównany z terminem w jakim organ właściwy mógł wnieść sprzeciw. Ponadto postanowienie w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych zostało wydane dopiero w dniu [...] sierpnia 2019, a doręczone 12 sierpnia 2019 (gdy rzeczony ganek został już faktycznie wybudowany). W tym okresie skarżący pozostawał w nieświadomości, że postępowanie zainicjowane na skutek zgłoszenia nie zostało zakończone i nie upłynął 21 - dniowy termin z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Zdaniem skarżącego postępowanie organu winno zostać uznane za dokonane z naruszeniem wyrażonej w art. 65 ust. 1 k.p.a. zasady niezwłoczności w zakresie przekazywania sprawy do rozpoznania organowi właściwemu zwłaszcza, że przekazanie sprawy nie wymagało od organu podjęcia jakichkolwiek dodatkowych czynności.

Skarżący podkreślił, że wbrew twierdzeniu organu uzupełnił dokumenty poprzez złożenie opisu technicznego projektowanych robót budowlanych oraz mapy zasadniczej z naniesioną lokalizacją projektowanego obiektu wraz z podstawowymi wymiarami oraz odległościami od granic.

W odpowiedzi na na skargę, Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko, wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2020 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] września 2019 r. o wniesieniu sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, polegających na budowie przydomowego ganku do budynku mieszkalnego jednorodzinnego w zabudowie szeregowej przy ul. [...] w [...].

W ocenie Sądu, organy obu instancji nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mającym wpływ na rozstrzygnięcie, co uzasadnia oddalenie skargi w całości.

Zgodnie z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.), zgłoszenia, o którym mowa w ust. 1, należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może, w drodze decyzji, wnieść sprzeciw. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ nie wniósł sprzeciwu w tym terminie.

W powołanym przepisie ustawodawca zakreślił termin inwestorowi, w którym musi on powstrzymać się z wykonywaniem robót budowlanych i organowi - do ewentualnego wniesienia sprzeciwu.

Kompetencji do wydania decyzji administracyjnej w sprawie sprzeciwu, organ nie traci w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych, przed upływem wskazanego terminu. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że pozwolenie na budowę może być udzielone przed rozpoczęciem, a nie po zakończeniu robót budowlanych (por. wyroki NSA: z 25 kwietnia 2008 r., sygn. akt II OSK 333/07; z 24 listopada 2010 r., sygn. akt II OSK 1763/09 – publ. Cbosa). Zasada ta - w świetle ww. art. 30 ust. 5 - ma również zastosowanie do procedury zgłaszania robót budowlanych.

W rozpoznawanej sprawie skarżący zgłosił zamiar wykonania robót budowlanych w dniu [...] lipca 2019 r., przy czym zgłoszenia tego dokonał organowi niewłaściwemu w sprawie tj. Wojewodzie [...]. Ten z kolei w wykonaniu dyspozycji art. 65 § 1 k.p.a. przekazał zgłoszenie przy piśmie z dnia [...] lipca 2019 r. zgodnie z właściwością Prezydentowi [...].

O ile zgodzić się należy ze skarżącym, że przekazanie zgłoszenia w dwudziestym dniu od jego wpływu nie nastąpiło niezwłocznie i faktycznie, jak wskazuje skarżący "okres przekazania do organu właściwego został zrównany z terminem w jakim organ właściwy mógł wnieść sprzeciw", to jednak nie sposób przyjąć, że bieg terminu do wniesienia sprzeciwu rozpoczął się od dnia wpływu zgłoszenia do organu niewłaściwego. Za powyższym stanowiskiem przemawia sformułowanie zawarte w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego "od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ". Za "doręczenie" należy tutaj rozumieć doręczenie zgłoszenia organowi właściwemu do rozpatrzenia zgłoszenia. Odmienne stanowisko, tj. że bieg terminu do wniesienia sprzeciwu należałoby liczyć od doręczenia zgłoszenia jakiemukolwiek organowi administracji publicznej, byłoby trudne do zaakceptowania w sytuacji, gdy zgłoszenie zostałoby dokonane do organu niewłaściwego, a organ ten przekazałby to zgłoszenie już po upływie 21-dniowego terminu do wniesienia sprzeciwu (por. wyroki: WSA we Wrocławiu z 31 października 2012 r. sygn. akt II SA/Wr 577/12; WSA w Gliwicach z 21 kwietnia 2006 r. sygn. akt II SA/Gl 468/05 – publ. Cbosa).

Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że do Kancelarii Ogólnej Urzędu [...] zgłoszenie wraz aktami sprawy wpłynęło w dniu [...] lipca 2019 r. Zatem 21-dniowy termin przewidziany w art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego rozpoczął bieg, od dnia wpływu zgłoszenia do właściwego organu architektoniczno-budowlanego. Organ I instancji miał zatem czas na złożenie ewentualnego sprzeciwu do [...] sierpnia 2019 r. Wcześniej jednak tj. w dniu [...] sierpnia 2019 r. Prezydent na podstawie art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego wydał postanowienie wskazując na konieczność uzupełnienia zgłoszenia. Zgodnie z tym przepisem w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji. Stosownie do art. 30 ust. 5d nałożenie obowiązku, o którym mowa w ust. 5c, przerywa bieg terminu, o którym mowa w ust. 5. W tej sytuacji sprzeciw w niniejszej sprawie mógł być wniesiony w terminie 21 dni licząc od [...] sierpnia 2019 r. (tj. od bezskutecznego upływu terminu zakreślonego do uzupełnienia zgłoszenia). Wobec nieuzupełnienia zgłoszenia zgodnie z postanowieniem (wbrew stanowisku zawartemu w skardze – skarżący mimo wezwania nie przedłożył opisu technicznego projektowanych robót budowlanych oraz mapy zasadniczej z naniesioną lokalizacją projektowanego obiektu budowlanego wraz z podstawowymi wymiarami i odległościami od granicy nieruchomości), Prezydent w dniu [...] września 2019 r. wniósł sprzeciw. Nie doszło tym samym do naruszenia art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, albowiem wniesienie sprzeciwu nastąpiło przed upływem 21 dni.

Idąc dalej Sąd stwierdza, że w toku postępowania odwoławczego ustalono, że objęte zgłoszeniem roboty budowlane zostały zrealizowane. Uczestniczący w przeprowadzonej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] kontroli, skarżący przyznał, że rozpoczęto je około [...] sierpnia 2019 r. (por. protokół PINB nr [...] z [...] stycznia 2020 r.)

Wykonanie robót budowlanych mimo wniesienia przez organ I instancji sprzeciwu, obligowało organ odwoławczy do utrzymania w mocy decyzji o sprzeciwie, stosownie do art. 30 ust. 6 ust. 2 Prawa budowlanego, który nakazuje wniesienie sprzeciwu w sytuacji, gdy wykonywanie robót budowlanych narusza inne przepisy. Tym "innym przepisem" w sprawie jest art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, który stanowi m.in. że "do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w tym terminie."

Zatem w okolicznościach rozpoznawanej sprawy zachodziły podstawy prawne do wniesienia sprzeciwu. Przepis art. 30 ust. 6 pkt 2 zawiera samodzielną podstawę do zgłoszenia sprzeciwu, gdy budowa narusza "inne przepisy". Okoliczności faktyczne ujawnione w postępowaniu odwoławczym wykazały zaś konieczność zastosowania art. 30 ust. 6 pkt 2 w zw. z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Wprawdzie inwestor dokonał zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych, ale następnie wykonał te roboty pomimo wniesienia przez organ I instancji sprzeciwu. Sąd podkreśla przy tym, że niezależnie od prawidłowości zastosowania przez organ I instancji art. 30 ust. 5c Prawa budowlanego i wydania na jego podstawie decyzji, inwestor nie mógł do czasu "obowiązywania" tego orzeczenia przystąpić do robót budowlanych, a postępując inaczej – naruszył art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego. Ocena prawidłowości działania organu I administracji nie jest domeną strony tego postępowania i zweryfikowana mogła być tylko i wyłącznie w toku postępowania instancyjnego. Dotyczy to zarówno postanowienia organu I instancji, wzywającego do uzupełnienia braków zgłoszenia, jak i decyzji wnoszącej sprzeciw z uwagi na nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie zgłoszenia. Podnoszona przez skarżącego okoliczność pozostawania w nieświadomości, że nie upłynął termin na wniesienie przez organ sprzeciwu oraz, że w jego ocenie organ dysponował kompletem dokumentów, nie mogła skutkować przyznaniem sobie uprawnienia do wykonania robót budowlanych objętych zgłoszeniem.

Wobec pozostałych zarzutów skargi Sąd wyjaśnia, że brak udziału w postępowaniu przed Wojewodą i niedoręczenie decyzji Wojewody P. B., która jak twierdzi skarżący "pozostaje współwłaścicielką" nieruchomości położonej przy ul. [...], na której planowane były roboty objęte zgłoszeniem, nie stanowi naruszenia prawa prowadzącego do jej uchylenia. Jeżeli nie doszło do doręczenia decyzji jednej ze stron postępowania z uwagi na jej pominięcie, to dla takiej strony istnieje możliwość złożenia podania o wznowienie postępowania w trybie art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Wbrew stanowisku skarżącego rozpoczęcie robót budowlanych przed upływem terminu 21 dni od dnia ich zgłoszenia nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania w sprawie ich zgłoszenia (por. wyrok NSA z dnia 12 lutego 2008r., sygn. akt II OSK 2042/06 - Lex nr 394025). Jest to natomiast, jak słusznie wskazał Wojewoda jedna z okoliczności uzasadniających wniesienie przez organ sprzeciwu. Taki pogląd zawarty został również w wyroku NSA z dnia 20 listopada 2020 r. sygn. akt II OSK 1936/20 – pub. Cbosa, którym uchylono wyrok WSA w Krakowie (II SA/Kr 736/19) powołany przez skarżącego dla wykazania zasadności umorzenia postępowania, wobec ustalenia przez organ odwoławczy, że roboty budowlane objęte zgłoszeniem zostały zrealizowane.

Sąd nie dopatrzył się naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonej decyzji. Wojewoda prawidłowo ustalił stan faktyczny, w takim zakresie, jaki był niezbędny dla rozstrzygnięcia. Uzasadnienie decyzji, wyczerpująco przedstawiające ocenę faktyczną i prawną pozostaje w zgodzie z treścią art. 107 § 3 k.p.a.

Jedynie na marginesie, wobec stanowiska skarżącego, że w okolicznościach sprawy istnieje możliwość nakazania rozbiórki obiektu w trybie art. 48 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego Sąd wyjaśnia, że obiektów budowlanych, które są w budowie albo zostały wybudowane bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ dotyczy art. 49b Prawa budowlanego, przy czym organ nadzoru budowlanego nie ma możliwości odstąpienia od trybu legalizacji tak wybudowanego obiektu budowlanego lub jego części, jeżeli zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 49b ust. 2 Prawa budowlanego. Natomiast samo zakończenie procedury legalizacyjnej uzależnione jest do postawy inwestora oraz oceny przeprowadzonej przez organ.

Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) skargę jako niezasadną oddalił.