Sygn. akt VII KO 2/18
POSTANOWIENIE
Dnia 7 listopada 2018 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Tomczyk
w sprawie z zażalenia kpr. K. M. na postanowienie prokuratora Wydziału do Spraw Wojskowych Prokuratury Okręgowej w P. o odmowie wszczęcia śledztwa, po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron, w dniu 7 listopada 2018 r., wniosku Sędziego Wojskowego Sądu Garnizonowego w S. ppłk. A. C. o wyłączenie go od udziału w sprawie
p o s t a n o w i ł
wyłączyć Sędziego Wojskowego Sądu Garnizonowego w S. ppłk. A. C. powołanego do pełnienia funkcji zastępcy prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w W. od udziału w sprawie.
UZASADNIENIE
Przed Wojskowym Sądem Okręgowym w W. zawisła sprawa z zażalenia kpr. K. M. na postanowienie prokuratora Wydziału do Spraw Wojskowych Prokuratury Okręgowej w P. o odmowie wszczęcia śledztwa przeciwko trzem sędziom Wojskowego Sądu Okręgowego w W..
W dniu 8 października 2018 r. sędzia Wojskowego Sądu Garnizonowego w S. ppłk A. C. wniósł o wyłączenie go od udziału w sprawie. W sformułowanym żądaniu wskazał, iż jest sędzią delegowanym do Wojskowego Sądu Okręgowego w W., z sędziami, których sprawa dotyczy zna się od wielu lat osobiście i pozostaje z nimi w bliskich relacjach towarzyskich, a nadto z racji pełnionej funkcji jest ich przełożonym.
Z dodatkowych ustaleń poczynionych z urzędu przez Sąd Najwyższy wynika, że sędzia ten w dniu 12 marca 2018 r. został powołany do pełnienia funkcji zastępcy prezesa Wojskowego Sądu Okręgowego w W. na okres 4 lat przez Ministra Sprawiedliwości w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej. Ponadto, na podstawie decyzji Ministra Sprawiedliwości podjętej w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej z dnia 15 maja 2018 r., ppłk. A. C. przyznano prawo przewodniczenia w sprawach rozpoznawanych przez Wojskowy Sąd Okręgowy w W. w pierwszej instancji w składzie jednego sędziego i dwóch ławników albo w składzie jednego sędziego. Jest więc uprawniony do orzekania w Wojskowym Sądzie Okręgowym w W. jak sędzia delegowany, mimo że delegowany nie został (a jedynie powołany do sprawowania funkcji) i nie jest sędzią Wojskowego Sądu Okręgowego w W., mimo pełnienia funkcji zastępcy prezesa tego Sądu. Nie może więc być tytułowany sędzią tego Sądu ani w orzeczeniach zapadłych z jego udziałem, ani w pismach go dotyczących.
Z lektury akt niniejszej sprawy wprost wynika, iż określany jest sędzią Wojskowego Sądu Okręgowego w W., mimo że decyzje Ministra Sprawiedliwości podjęte w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej nie mogą zastąpić aktu powołania przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.
Wniosek ppłk. A. C. został przekazany do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, ponieważ z powodu wyłączenia od udziału w sprawie pozostałych sędziów orzekających w Wojskowym Sądzie Okręgowym w W. nie ma możliwości utworzenia składu sądu do rozpoznania tego wniosku.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Sędzia ppłk A. C. od wielu lat jest kolegą, a od dnia 12 marca 2018 r. także przełożonym sędziów Wojskowego Sądu Okręgowego w W., których dotyczy zawiadomienie złożone przez skarżącą. W tej sytuacji bezsprzecznie jego udział w orzekaniu nie daje gwarancji, że - niezależnie od jego osobistego nastawienia - w odbiorze zewnętrznym będzie uznany za sędziego rozpoznającego zażalenie bezstronnie.
Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.