|UZASADNIENIE |
|Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej "SKO"), postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r., nr [...], działając na podstawie art. 74 § 2 w zw.|
|z art. 73 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. — Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn.: Dz. U. z 2020r. Poz. 256, dalej k.p.a. oraz |
|art. 11 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (tekst jedn.: Dz. U. z 2018 r. poz. 419 ze zm.; |
|dalej: u.z.n.k.), po rozpoznaniu wniosku z dnia 27 kwietnia 2020 r. S. w L. (dalej "skarżący" lub "stowarzyszenie") o ponowne rozpatrzenie |
|sprawy postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] ograniczającego Stowarzyszeniu prawo wglądu |
|do materiału dowodowego postępowania zakończonego decyzją ostateczną Kolegium z dnia [...] października 2018 r. oznaczone sygnaturą [...], |
|obejmującego informacje zawarte w pismach F. sp. z o.o. z/s w W. (dalej także uczestnik postępowania), utrzymał w mocy zaskarżone |
|postanowienie. |
|Powyższe rozstrzygniecie zapadło w następującym stanie faktycznym oraz prawnym. |
|Wnioskiem z dnia 8 lutego 2019 r., skarżący zwrócił się o prawo wglądu w akta sprawy administracyjnej zawisłej przed Samorządowym Kolegium |
|Odwoławczym w [...] o sygnaturze [...], w sprawie udzielenia F. sp. z o.o. z/s w W. przez Marszałka Województwa [...] zezwolenia nr [...] na |
|wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii regularnej W.-R.—K.—M. przez W.-R. K.—M., z ważnością do|
|31 grudnia 2018 r. |
|Postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r., [...], SKO ograniczyło skarżącemu prawo wglądu do materiału dowodowego postępowania zakończonego |
|decyzją ostateczną Kolegium z dnia [...] października 2018 r. oznaczone sygnaturą [...], obejmującego następujące dokumenty: |
|- rozkład jazdy do zezwolenia nr [...] oznaczone przez F. sp. z o.o. z/s w W. jako tajemnica przedsiębiorstwa, |
|- pismo PKS P. w W. z dnia [...] sierpnia 2018 r. Nr [...], z dnia [...] stycznia 2019 r. Nr [...] wraz z Rozkładem jazdy, oznaczone przez F. sp. z |
|o.o. z/s w W. jako tajemnica przedsiębiorstwa, |
|- pismo PKS P. w W. z dnia [...] stycznia 2019 r. Nr [...], oznaczone przez F. sp. z o.o. z/s w W. jako tajemnica przedsiębiorstwa, |
|- pismo [...] Dworce Autobusowe w K. z [...] października 2018r. Nr [...] wraz z Rozkładem jazdy, oznaczone przez F. sp. z o.o. z/s w W. jako |
|tajemnica przedsiębiorstwa (dalej jako "pisma"), uznając je za tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 u.z.n.k. |
|Po złożeniu przez stronę skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wyrokiem z dnia 2 października 2019 r., VI SA/Wa 1122/19 uchylił |
|powyższe postanowienie wskazując, że w przypadku odmowy udostępnienia Stowarzyszeniu żądanej informacji należy wyraźnie wskazać, opisać i |
|nazwać, która konkretnie informacja (i z jakiego powodu) ma charakter tajemnicy przedsiębiorstwa. |
|Wykonując wskazanie Sądu, Kolegium wezwało pismem z dnia 21 lutego 2020 r. F. Sp. z o.o. do wskazania, które dokumenty będące w posiadaniu |
|organu stanowią tajemnice przedsiębiorstwa i z tego tytułu nie mogą być ujawnione. |
|W dniu 3 marca 2020 r. uczestnik postępowania oznaczył jako tajemnicę przedsiębiorstwa wszystkie dokumenty znajdujące się w aktach sprawy. |
|Postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r., [...], organ ograniczył Stowarzyszeniu prawo wglądu do materiału dowodowego sprawy uzasadniając to |
|faktem, że F. sp. z o.o. z/s w W. zastrzegł w niniejszym postępowaniu znajdujące się w aktach ww. dokumenty w całości jako tajemnicę |
|przedsiębiorstwa, o czym mowa w art. 11 ust. 4 u.z.n.k., oraz podjął niezbędne działania w celu zachowania w całości ich poufności. |
|W ocenie Kolegium, informacje przedłożone przez stronę F. sp. z o.o. z/s w W. w zakresie, w jakim stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa, |
|zawierają dane, które kumulatywnie wyczerpują przesłanki z art. 11 ust. 4 u.z.n.k., ponieważ: są ściśle związane z prowadzoną przez F. sp. z |
|o.o. z/s w W. działalnością gospodarczą i mają dla niej niewątpliwą wartość gospodarczą. Organ uznał, że przekazane informacje, tj. umowy z |
|kontrahentami, uzgodnienia z kontrahentami, trasy i godziny połączeń, przygotowane wyłącznie dla celów udzielania zezwolenia, a więc dokumentu|
|nieobecnego w przestrzeni publicznej, są powszechnie traktowane w praktyce i doktrynie jako stanowiące tajemnice przedsiębiorstwa, ponadto |
|informacje te nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, ponieważ są one nieznane ogółowi (nie zostały ujawnione do wiadomości |
|publicznej) i nie można się o nich dowiedzieć drogą "zwykłą i dozwoloną", a strona postępowania podjęła działania mające na celu zachowanie |
|ich w poufności, poprzez stworzenie sytuacji, w której chronione informacje nie mogą dotrzeć do wiadomości osób trzecich w normalnym toku |
|zdarzeń, bez żadnych specjalnych starań z ich strony. Zatem ich ujawnienie przez organ innym podmiotom mogłoby stanowić naruszenie przepisu |
|art. 11 ust. 1 u.z.n.k. |
|Ponadto Kolegium argumentowało, że Stowarzyszenie wpisane jest nie tylko do Rejestru Stowarzyszeń, ale także do Rejestru Przedsiębiorców, jako|
|przedmiot działalności wpisane są PKD m.in. 49, 39 Z pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej, 49, 31, 2, transport lądowy |
|pasażerski, miejski i podmiejski, 49 transport lądowy i rurociągowy, co oznacza, że Stowarzyszenie może prowadzić działalność gospodarczą w |
|tym zakresie i czerpać z niej korzyści materialne. Może zatem występować jako przedsiębiorca konkurujący na rynku transportu z F. Sp. z o.o. |
|Z powyższego, zdaniem Kolegium wynika, że Stowarzyszenie ma przeciwstawne, względem spółki F. sp. z o.o. interesy gospodarcze. W tej sytuacji |
|bezsprzecznie ujawnienie pozostałym stronom postępowania administracyjnego |
|informacji objętych tajemnicą przedsiębiorstwa, umożliwiłoby podmiotom konkurencyjnym zapoznanie się z modelem biznesowym przyjętym przez F. |
|sp. z o.o. ze strategią funkcjonowania przedsiębiorstwa i mogłoby przyczynić się do osłabienia pozycji spółki na rynku usług transportowych. |
|Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem Stowarzyszenie złożyło wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzucając naruszenie: |
|1. art. 6, 7, 8, 9, 10 § 1, 73 § 1 w zw. z art. 74 § 1 i § 2 oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 126 k.p.a. poprzez niedokładne wyjaśnienie stanu |
|faktycznego sprawy oraz przyjęcie, że wskazane w postanowieniu dokumenty stanowią w całości tajemnicę przedsiębiorstwa i tym samym |
|ograniczenie możliwości zapoznania się z aktami sprawy, w sytuacji, gdy Stowarzyszenie nie może być uznane za podmiot konkurencyjny w stosunku|
|do F. Sp. z o.o., a ponadto nie zaistniały przesłanki do uznania, ze wyłączone akta stanowią w całości tajemnicę przedsiębiorstwa; |
|2. art. 3, 11 ust. 1 i 4 u.z.n.k. poprzez przyjęcie, że dokumenty, do których dostęp ograniczono Stowarzyszeniu stanowią prawnie chronioną |
|tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu tych przepisów. |
|Postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r., SKO utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. |
|W uzasadnieniu Kolegium powtórzyło swoją dotychczasową argumentację, wskazując, iż informacje przedłożone przez F. sp. z o.o. stanowią |
|tajemnicę przedsiębiorstwa i z tego tytułu nie mogą zostać ujawnione. Kolegium zaznaczyło ponadto, że Stowarzyszenie może występować jako |
|przedsiębiorca konkurujący na rynku transportu z F. Sp. z o.o. i posiada przeciwstawne, względem spółki F. sp. z o.o. , interesy gospodarcze. |
|W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Stowarzyszenie wniosło o uchylenie ww. postanowienia oraz o zasądzenie na rzecz|
|skarżącego zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie: |
|1) art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1, art. 73 § 1 w związku z art. 74 § 1 i § 2 oraz art. 107 § 3 w zw. z art. 126 kpa, poprzez |
|niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz przyjęcie, że wskazane w postanowieniu dokumenty stanowią w całości tajemnicę |
|przedsiębiorstwa i tym samym ograniczenie możliwości zapoznania się z aktami sprawy, w sytuacji gdy skarżący nie może być uznany za podmiot |
|konkurencyjny w stosunku do Przedsiębiorcy, a ponadto nie zaistniały przesłanki do uznania, że wyłączone akta stanowią w całości tajemnicę |
|przedsiębiorstwa, |
|2) art. 3, art. 11 ust. 1 i 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji, poprzez przyjęcie, że dokumenty, do których dostęp ograniczono |
|skarżącemu, stanowią prawnie chronioną tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu tych przepisów. |
|W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w jego cenie organ nie zrealizował wszystkich wytycznych zawartych w prawomocnym orzeczeniu WSA w |
|Warszawie z dnia 2 października 2019 r., VI SA/Wa 1122/19, bowiem nie wyjaśnił, która konkretnie informacja i z jakiego powodu ma charakter |
|tajemnicy przedsiębiorstwa. |
|Skarżący stanął na stanowisku, że postanowienie w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do akt postępowania jest aktem, który powinien wyważyć|
|interesy stron i w odpowiednim zakresie, a nie w całości ograniczyć stronie dostęp do akt. W ocenie strony, jeżeli organ dostrzega, że w |
|przypadku niektórych dokumentów znajdujących się w aktach sprawy znajdują się pewne konkretne dane, których ujawnienie narusza tajemnice |
|przedsiębiorstwa, to powinien w ostateczności ograniczyć dostęp do tych dokumentów częściowo tj. poprzez anonimizację tych danych i to tylko w|
|zakresie w jakim dotyczy to faktycznej tajemnicy przedsiębiorstwa wnioskodawcy. Brak wyjaśnienia dlaczego w konkretnej sprawie nie mogą być |
|udostępniane stronie wyłączone dokumenty może być oceniony, zdaniem skarżącego, jako naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób |
|budzący zaufanie do organów. |
|Ponadto skarżący odniósł się do argumentu występowania jako przedsiębiorca konkurujący na rynku transportu i wskazał, że Stowarzyszenie jest |
|wprawdzie wpisane do rejestru przedsiębiorców KRS, jednak w praktyce nie prowadzi działalności opisanej przez SKO. Podkreślił, że jedynym |
|faktycznie wykonywanym przedmiotem działalności, który jest opisany jako przedmiot działalności przeważającej Stowarzyszenia jest wynajem i |
|zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi i w ramach swej działalności Stowarzyszenie nie podejmuje przewozów na przedmiotowej |
|linii. |
|W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. |
|Uczestnik postępowania pismem z dnia 27 listopada 2020 r. poparł stanowisko organu i wniósł o oddalenie skargi. |
| |
|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: |
|Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (jt. Dz.U. z 2019 r., poz. 2167) |
|sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana |
|jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny |
|w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami |
|postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Sąd administracyjny nie ocenia |
|rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami |
|współżycia społecznego. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i |
|wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi |
|(Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). |
|Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a. |
|Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów uznać należało, że skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja narusza |
|prawo w sposób uzasadniający jej uchylenie. |
|W ocenie Sądu, skarżone rozstrzygnięcie należało wyeliminować z obrotu prawnego przez jego uchylenie, gdyż organ - wbrew obowiązkowi |
|wynikającemu z art. 153 p.p.s.a. - nie uwzględnił w wydanym postanowieniu w pełni stanowiska wyrażonego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w|
|Warszawie w prawomocnym wyroku z dnia 2 października 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1122/19 oraz naruszył przepisy postępowania w ustaleniu |
|stanu faktycznego sprawy, w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na jej wynik. |
|Wskazać należy, że w myśl art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w prawomocnym orzeczeniu sądu wiążą|
|ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. |
|W piśmiennictwie (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. Prawnicze, Warszawa 2004, str. 223, A. |
|Kabat, Komentarz do art. 153 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2011) podkreśla się, że ocena prawna wyrażona w|
|orzeczeniu sądu administracyjnego jest wiążąca w sprawie dla tego sądu oraz organu administracji państwowej zarówno wówczas, gdy dotyczy |
|zastosowania przepisów prawa materialnego, jak również przepisów postępowania administracyjnego. Oznacza to, że organ administracji jest |
|obowiązany rozpatrzyć sprawę ponownie, stosując się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w |
|orzeczeniach sądowych w innych sprawach, a tym bardziej w orzeczeniach organów administracyjnych wydanych w innych sprawach. Nawet w wypadku |
|sporu co do stanu faktycznego będącego podstawą subsumcji prawa, a więc i oceny prawnej lub odmiennej interpretacji prawa albo nawet |
|możliwości niezgodności oceny sądu z prawem obowiązującym, zapatrywania prawne wynikające z oceny prawnej sądu mają moc wiążącą do czasu, aż |
|wyrok zostanie wzruszony w przewidzianym do tego trybie. Odmienna ocena materiału dowodowego stanowi prawnie niedopuszczalną polemikę z |
|prawomocnym wyrokiem sądu administracyjnego. |
|Powyższe stanowisko prezentuje także NSA w wyroku z dnia 17 listopada 2010 r., sygn. akt II GSK 961/09, LEX nr 746364, w którym stwierdza: |
|"Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność była przedmiotem zaskarżenia. |
|Ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu administracyjnego jest wiążąca w sprawie dla tego sądu oraz organu administracji państwowej, zarówno |
|gdy dotyczy zastosowania przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania administracyjnego. Oznacza to, że organ administracji jest|
|obowiązany rozpatrzyć sprawę ponownie, stosując się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w |
|orzeczeniach sądowych w innych sprawach, także w rozstrzygnięciach organów administracyjnych wydanych w innych sprawach". |
|Wyrażoną w art. 153 p.p.s.a. zasadę należy rozumieć w ten sposób, że ilekroć dana sprawa będzie przedmiotem rozpoznania przez ten sąd, będzie |
|on związany oceną prawną wyrażoną w tym orzeczeniu, jeżeli nie zostanie ono uchylone lub nie ulegną zmianie przepisy. Oznacza to, iż obowiązek|
|podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku sądu administracyjnego, ciążący na organie i sądzie, może być wyłączony tylko w wypadku|
|zmiany stanu prawnego lub istotnej zmiany okoliczności faktycznych, a także po wzruszeniu wyroku zawierającego ocenę prawną, w przewidzianym |
|do tego trybie (tak wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2011 r., sygn. akt II OSK 2059/09, LEX nr 9535021). |
|Tymczasem w niniejszej sprawie Kolegium nie zrealizowało wszystkich wskazań Sądu zawartych w ww. wyroku z dnia 2 października 2019 r., czym |
|naruszył obowiązek wynikający z art. 153 p.p.s.a. Organ naruszył przy tym także ogólne zasady postępowania administracyjnego, stanowiące |
|integralną część przepisów regulujących procedurę administracyjną tj. art. 7, 77 § 1 i 107 k.p.a., gdyż ponownie rozpoznając sprawę nie |
|przeprowadził w niezbędnym zakresie postępowania wyjaśniającego, czym naruszył obowiązek organu administracji publicznej wyczerpującego |
|zbadania i rozpatrzenia wszystkich istotnych okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą, tak aby stworzyć jej rzeczywisty obraz i |
|uzyskać podstawę do trafnego zastosowania przepisu prawa. Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy pozostaje bowiem niezbędnym elementem |
|prawidłowego zastosowania normy prawa materialnego. |
|Przypomnieć trzeba ze w uzasadnieniu wyroku z dnia 2 października 2019 r., Sąd zawarł następujące wytyczne: "Ponownie rozpoznając sprawę organ|
|chcąc odmówić udostępnienia stowarzyszeniu żądanej informacji wyraźnie wskaże, opisze i nazwie, która konkretnie informacja (i z jakiego |
|powodu) ma charakter tajemnicy przedsiębiorcy. Organ będzie przy tym miał na względzie cele prowadzonego postępowania w przedmiocie udzielenia|
|zezwolenia na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym oraz gwarancje procesowe stowarzyszenia, które |
|uczestniczyło w nim na prawach strony. Chodzi o to, żeby udział stowarzyszenia w postępowaniu nie miał charakteru tylko iluzorycznego. Jeśli |
|zatem okaże się, że tajemnicę przedsiębiorstwa powinny stanowić jedynie niektóre informacje ze składanych przez wnioskodawcę dokumentów, to |
|organ jest zobowiązany rozważyć udostępnienie tych dokumentów po dokonaniu ich anonimizacji lub usunięciu elementów, które objęte są |
|tajemnicą.". |
|Sąd podziela stanowisko strony skarżącej, iż organ nie zrealizował wszystkich wytycznych zawartych w uzasadnieniu ww. wyroku, gdyż nie |
|wyjaśnił, która konkretnie informacja zawarta w zastrzeżonych pismach uczestnika postępowania i z jakiego powodu ma charakter tajemnicy |
|przedsiębiorstwa oraz nie rozważył należycie możliwości ograniczenia dostępu w zastrzeżonej części poprzez anonimizację wrażliwych danych |
|stanowiących w istocie tajemnicę przedsiębiorstwa. |
|Tymczasem rozpatrując ponownie sprawę SKO - na podstawie art. 74 § 2 kpa -ograniczyło skarżącemu wgląd do akt sprawy w zakresie obejmującym |
|informacje zawarte w pismach przedsiębiorcy, pozostających w dyspozycji organu II instancji, uznając je za tajemnicę przedsiębiorstwa w |
|rozumieniu art. 11 ust. 2 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. |
|(Dz.U. z 2018 r., poz. 1637). |
|Zgodnie z tym przepisem, przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa |
|lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, które jako całość lub w szczególnym zestawieniu i zbiorze ich elementów nie są |
|powszechnie znane osobom zwykle zajmującym się tym rodzajem informacji albo nie są łatwo dostępne dla takich osób, o ile uprawniony do |
|korzystania z informacji lub rozporządzania nimi podjął, przy zachowaniu należytej staranności, działania w celu utrzymania ich w poufności. |
|Aby zatem, można było mówić o uprawnionym bądź nieuprawnionym zastrzeżeniu tajemnicy przedsiębiorstwa należy dokonać oceny, czy łącznie |
|zostały spełnione wymienione niżej przesłanki, a więc ustalić czy zastrzeżona informacja: 1) ma charakter techniczny, technologiczny lub |
|organizacyjny przedsiębiorstwa, 2) nie została ujawniona do wiadomości publicznej, 3) podjęto w stosunku do niej niezbędne działania w celu |
|zachowania poufności. |
|Z powyższego wynika, że informację można uznać za chronioną na podstawie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji tylko wówczas, jeśli jest|
|ona poufna. Pozostałe przesłanki w postaci braku ujawnienia informacji i podjęcia działań zabezpieczających są jedynie konsekwencją przesłanki|
|poufności. |
|Pozostanie określonych informacji tajemnicą przedsiębiorstwa wymaga zatem, aby przedsiębiorca podjął działania zmierzające do wyeliminowania |
|możliwości ich dotarcia do osób trzecich w normalnym toku zdarzeń, bez konieczności podejmowania szczególnych starań, (np. orzeczenie SN - |
|Izba Cywilna z dnia 6 czerwca 2003 r. IV CKN 211/2001; wyrok SN z dnia 3 października 2000 r. I CKN 304/2000 OSNC 2001/4 poz. 59 oraz wyrok SN|
|z dnia 5 września 2001 r. CKN 1159/2000 OSNC 2002/5 poz. 67). I tak "art. 11 ust. 1 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji - istnienie |
|zasięgu stanu tajemnicy - uzależnia od podjęcia przez przedsiębiorcę określonych działań zmierzających do zachowania poufności objętych nią |
|danych. Działania te - jak trafnie podnosi się w literaturze przedmiotu - powinny zmierzać do osiągnięcia takiego stanu, w którym osoby |
|trzecie chcąc zapoznać się z treścią informacji, muszą doprowadzić do wyeliminowania przyjętych przez przedsiębiorcę mechanizmów |
|zabezpieczających przed niekontrolowanym wypływem danych. Wybór informacji mających zostać objętymi poufnością należy oczywiście do |
|przedsiębiorcy. Jednakże wybór ten, co do zakresu stanu tajemnicy, nie może być oderwany od możliwości podjęcia niezbędnych działań w celu |
|zachowania w poufności wybranych informacji (art. 11 ust. 4 ustawy)" - tak wyrok Sądu Najwyższego - Izba Cywilna z dnia 5 września 2001 r. I |
|CKN 1159/2000 OSNC 2002/5 poz. 67). |
|W niniejszej sprawie, w aktach administracyjnych znajduje się wniosek przedsiębiorcy o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych|
|osób w krajowym transporcie drogowym. Jego załączniki w większości opatrzone zostały adnotacją "Tajemnica przedsiębiorstwa". |
|W uzasadnieniu zarówno postanowienia I, jak i II instancji, SKO - odnosząc się do dokumentów, w zakresie których ograniczono stronie prawo |
|wglądu do materiału dowodowego - wskazało, że chodzi o informacje dotyczące umów z kontrahentami, uzgodnień z kontrahentami tras i godzin |
|połączeń przygotowane wyłącznie dla celów udzielania zezwolenia, a więc nieobecne w przestrzeni publicznej. Organ wskazał, że tego typu |
|informacje są powszechnie traktowane jako tajemnica przedsiębiorstwa. |
|Organ nie wyodrębnił jednak dokumentacji objętej tajemnicą przedsiębiorstwa spośród całości akt administracyjnych, jak również nie wskazał w |
|wydanych postanowieniach, których konkretnie dokumentów dotyczą te postanowienia, przez co zaskarżone postanowienia, z wyżej podanych |
|względów, nie poddają się sądowej kontroli. |
|Strona słusznie domaga się - powołując wyrok z dnia 8 listopada 2018 r., II GSK 3904/16, że organ powinien wskazać charakter, rodzaj |
|informacji oraz czego one dotyczą i w jakich pismach czy też dokumentach te informacje są zawarte i dlaczego należało je zakwalifikować jako |
|tajemnicę przedsiębiorstwa, czy z uwagi na wynikające z nich treści, czy też wiedzę, którą można byłoby z nich czerpać. Poza tym organ |
|powinien określić, czy te informacje posiadają dla przedsiębiorcy wartość gospodarczą, jak również wyjaśnić, w jakim zakresie powinny być one |
|objęte tajemnicą przedsiębiorstwa. Ponadto organ powinien jednoznacznie określić w sentencji postanowienia zakres ograniczenia skarżącej prawa|
|wglądu do określonych dokumentów z akt postępowania administracyjnego. |
|Tajemnica przedsiębiorstwa, jak każda ustawowo chroniona tajemnica, ma charakter obiektywny, nie można zatem istnienia takiej tajemnicy |
|subiektywizować w oparciu jedynie o oświadczenia osób reprezentujących przedsiębiorcę, które to osoby - z istoty rzeczy - nie będą |
|zainteresowane ujawnianiem jakichkolwiek faktów ze sfery prowadzonej działalności gospodarczej podmiotu. |
|Konkludując Sąd stwierdza, że Kolegium nie zrealizowało wytycznych zawartych w prawomocnym orzeczeniu WSA w Warszawie w sprawie o sygnaturze |
|akt: VI SA/Wa 1122/19. Organ niedostatecznie zbadał, czy zostały spełnione wszystkie przesłanki wynikające z przepisu art. 11 ust. 2 ustawy o |
|zwalczaniu nieuczciwej konkurencji i dopuściło się, mogącej mieć zasadniczy wpływ na ostateczny wynik sprawy - obrazy przepisów postępowania |
|administracyjnego, a w szczególności art. 7, art. 77 § 1, art. 80, a także art. 107 § 3 kpa, gdyż ponownie rozpoznając sprawę organ nie |
|przeprowadził w niezbędnym zakresie postępowania wyjaśniającego. |
Mając powyższe na uwadze, Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) i art. 135 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku.
O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z
dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).