V KZ 48/21

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2021-10-25

Dane orzeczenia

SygnaturaV KZ 48/21
Data orzeczenia2021-10-25
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Andrzej Tomczyk, SSN Andrzej Tomczyk (przewodniczący), SSN Andrzej Tomczyk (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V KZ 48/21

POSTANOWIENIE

Dnia 25 października 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Tomczyk

w sprawie G. B.

skazanego za przestępstwo z art. 178a § 1 k.k.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej, na posiedzeniu

w dniu 25 października 2021 r.,

zażalenia skazanego na zarządzenie Przewodniczącej

Wydziału IV Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Ś.

z dnia 3 września 2021 r., sygn. akt IV WKK (…),

o odmowie przyjęcia kasacji,

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

utrzymuje w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Sąd Okręgowy w Ś. wyrokiem z dnia 17 maja 2021 r., sygn. akt IV Ka (...), utrzymał w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 23 lipca 2020 r., sygn. akt VI K (…) (k. 131).

Orzeczenie zostało doręczone skazanemu w dniu 8 czerwca 2021 r. (k. 152).

W dniu 6 lipca 2021 r. skazany wniósł osobistą kasację (k. 157).

Zarządzeniem z dnia 11 sierpnia 2021 r. Przewodnicząca IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Ś., na podstawie art. 120 § 1 k.p.k., wezwała go do uzupełnienia braku formalnego poprzez sporządzenie i podpisanie kasacji przez adwokata lub radcę prawnego w terminie 7 dni od daty doręczenia ww. zarządzenia (k. 160).

Wspomniane zarządzenie skazany odebrał w dniu 26 sierpnia 2021 r. (k. 163).

W dniu 30 sierpnia 2021 r. skazany złożył do Sądu Okręgowego
w Ś. zażalenie na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Ś. z dnia 11 sierpnia 2021 r., zaskarżając je w całości. Zarzucił mu „naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na jego treść, a to art. 120 § 2 k.p.k., poprzez bezzasadne przyjęcie, że kasacja nie została podpisana przez adwokata lub radcę prawnego uzupełnienia braku formalnego, podczas gdy została w rzeczywistości podpisana przez adwokata, radcę prawnego od wezwania do uzupełnienia braku formalnego”.

Autor zażalenie wniósł o uchylenie zarządzenia o odmowie przyjęcia kasacji.

Zarządzeniem z dnia 3 września 2021 r. odmówiono przyjęcia kasacji sporządzonej osobiście przez skazanego, wskazując, iż w zakreślonym terminie, mimo stosownego wezwania, skazany nie uzupełnił braku formalnego nadesłanej kasacji
(k. 166).

Zarządzenie zostało doręczone skazanemu w dniu 8 września 2021 r. (k. 167).

W dniu 13 września 2021 r. skazany złożył do Sądu Okręgowego w Ś. zażalenie na powyższe zarządzenie, zaskarżając je w całości. Zarzucił mu „naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na jego treść, a to art. 120 § 2 k.p.k., poprzez bezzasadne przyjęcie, że kasacja nie została podpisana przez adwokata lub radcę prawnego uzupełnienia braku formalnego, podczas gdy została w rzeczywistości podpisana przez adwokata, radcę prawnego od wezwania do uzupełnienia braku formalnego”.

W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zarządzenia o odmowie przyjęcia kasacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie jest niezasadne.

Zgodnie z art. 526 § 2 k.p.k. istnieje tzw. przymus adwokacki dla sporządzenia i podpisania kasacji wywiedzionej przez stronę. W myśl powyższego przepisu, jeżeli kasacja nie pochodzi od prokuratora, Prokuratora Generalnego, Rzecznika Praw Obywatelskich albo Rzecznika Praw Dziecka, powinna być sporządzona i podpisana przez adwokata, radcę prawnego albo radcę Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej. Wprowadzony we wskazanym przepisie przymus wykonania czynności przez osobę posiadającą wiadomości fachowe ma na celu potrzebę zapewnienia odpowiedniego, profesjonalnego poziomu skarg kasacyjnych, a także ich merytoryczną poprawność.

Skazany – pomimo skutecznego wezwania do usunięcia braku formalnego wniesionej przez siebie kasacji związanego z jej osobistym wywiedzeniem – tego braku, w wyznaczonym pod rygorem odmowy przyjęcia kasacji terminie, nie usunął.

Nie złożył także wniosku o wyznaczenie mu obrońcy z urzędu. W tej sytuacji, - w myśl art. 530 § 2 k.p.k. - zaistniała konieczność wydania zaskarżonego zarządzenia, a argumenty podnoszone przez żalącego się nie mają żadnego wpływu na jego treść, nie dotyczą bowiem przedmiotu zaskarżenia.

Z przytoczonych powodów Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)