V KZ 46/14

Sygn. akt V KZ 46/14

POSTANOWIENIE

Dnia 25 listopada 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Michał Laskowski

w sprawie K. K.

skazanego z art. 178a § 1 i 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 25 listopada 2014 r.,

zażalenia skazanego

na postanowienie Sądu Okręgowego w P.

z dnia 25 lipca 2014 r.,

o nieuwzględnieniu wniosku skazanego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku,

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

K. K. skazany został wyrokiem Sądu Rejonowego w G. z dnia 31 lipca 2013 r., , za przestępstwo z art. 178a § 1 i 4 k.k. w zw. z art. 64 § 1 k.k.

Po rozpoznaniu apelacji prokuratora wyrok ten utrzymany został w mocy wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 16 grudnia 2013 r., , przy czym sama apelacja uznana została za oczywiście bezzasadną. Oskarżony i jego obrońca nie wnieśli apelacji od wyroku Sądu Rejonowego w G. z dnia 31 lipca 2013 r. W dniu 2 kwietnia 2014 r. skazany wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku Sądu Okręgowego w P. wraz z uzasadnieniem. Powołał się w nim na informacje uzyskane od adwokata pełniącego obowiązki obrońcy w jego sprawie. Adwokat ten złożył oświadczenie w tej kwestii w toku posiedzenia w dniu 25 lipca 2014 r. (k. 218 akt).

Zaskarżonym postanowieniem nie uwzględniono wniosku skazanego o przywrócenie terminu. K. K. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, podnosząc między innymi, że upływ terminu do wniesienia kasacji nastąpił z przyczyn od niego niezależnych, to jest z winy wyznaczonego w toku postępowania obrońcy z urzędu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne i nie mogło zostać uwzględnione. Warunkiem przywrócenia terminu zawitego jest wykazanie, że niedotrzymanie terminu nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych. Tymczasem stwierdzić należy, że autor zażalenia mógł bez trudu uzyskać informacje na temat terminów i sposobu zaskarżenia wyroku w drodze kasacji, czy wcześniej terminu do złożenia wniosku o doręczenie uzasadnienia wyroku. Skarżący nie wykazał, aby zaistniały szczególne, obiektywne okoliczności, które uniemożliwiły mu złożenie stosownego wniosku w terminie. W szczególności za okoliczności takie nie może być uznane opisywane przez skazanego, nienależyte jego zdaniem, postępowanie wyznaczonego obrońcy z urzędu, co stanowiło przedmiot badania sądu i zostało przekonująco omówione w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia. Podzielić należy wyrażone przez obrońcę zapatrywanie co do tego, że wyrok Sądu Okręgowego był wyrokiem korzystnym z punktu widzenia interesów K. K.

W tym stanie rzeczy brak było podstaw do uznania, że z przyczyn niezależnych od skazanego nie mógł on dotrzymać terminu. Działania, które podjął nastąpiły z chwilą przystąpienia do wykonania kary. Zaskarżone postanowienie jest w pełni zasadne i jako takie zostało utrzymane w mocy. Istotą terminów zawitych jest swego rodzaju bezwzględność. Ich upływ powoduje m. in. utratę określonych możliwości procesowych. Tylko wyjątkowo, z powodów niezależnych od strony i przy jednoczesnym wykazaniu należytej staranności tej strony można termin przywrócić. W niniejszej sprawie nie stwierdzono jednak ani takich okoliczności, ani należytej staranności ze strony skazanego.

W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie należało utrzymać w mocy.