V KZ 43/18

Sygn. akt V KZ 43/18

POSTANOWIENIE

Dnia 25 września 2018 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba

w sprawie P. K.

skazanego z art. 148§1 k.k.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 25 września 2018 r.,

zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 6 lipca 2018r., o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku tego Sądu z dnia 20 grudnia 2017r., sygn. II AKa […],

na podstawie art. 437§1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

uchylić zaskarżone zarządzenie i przekazać kwestię ustalenia terminu złożenia przedmiotowej kasacji do ponownego rozpoznania Przewodniczącemu Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w […].

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2018 r., sygn. II WKK […] Przewodniczący II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] odmówił przyjęcia kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego P. K.. W uzasadnieniu zarządzenia stwierdzono, że wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. II AKa […] wraz z uzasadnieniem został doręczony obrońcy skazanego w dniu 17 stycznia 2018 r., co oznacza, iż termin do wniesienia kasacji mijał 16 lutego 2018 r.

Z informacji Urzędu Pocztowego w Ś. wynika, że przesyłkę zawierającą przedmiotową kasację nadano w dniu 5 marca 2018 r., a więc po upływie ustawowego terminu do jej złożenia.

Na to zarządzenie zażalenie wniósł obrońca skazanego.

Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2018 r. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone zarządzenie i przekazał kwestię ustalenia terminu złożenia przedmiotowej kasacji do ponownego rozpoznania Przewodniczącemu Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w […].

Zarządzeniem z dnia 6 lipca 2018 r., Przewodniczący Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego w […] ponownie odmówił przyjęcia kasacji jako wniesionej po terminie.

Zarządzenie to zostało zaskarżone przez obrońcę skazanego, który zarzucił zarządzeniu obrazę przepisów postępowania a to art. 7 k.p.k., art. 424 k.p.k. i art. 5 § 2 k.p.k.

W przekonaniu obrońcy uchybienia te doprowadziły do błędnego ustalenia, że przedmiotowa skarga kasacyjna została wniesiona po terminie, podczas gdy w rzeczywistości wpłynęła ona w terminie ustawowym. W konkluzji obrońca skazanego wniósł o zmianę zarządzenia i przyjęcie kasacji jako złożonej w ustawowym terminie, ewentualnie o uchylenie zarządzenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Niniejsza sprawa została poddana kontroli Sądu Najwyższego po raz drugi. W rezultacie rozpoznania wcześniej zażalenia obrońcy skazanego na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Sądu Apelacyjnego w […] Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 7 czerwca 2018r., sygn. akt V KZ 23/18 uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu swojego orzeczenia Sąd Najwyższy zawarł w sposób zwięzły, ale klarowny powody swojego rozstrzygnięcia, wskazał na popełnione uchybienia, a w konkluzji rozważań zalecił, by Sąd a quem podjął czynności zmierzające do wyjaśnienia sprzeczności w dokumentach.

Biorąc pod uwagę treść zaskarżonego zarządzenia uznać należy, że Sąd nie w pełni zalecenia te wykonał i kwestia zachowania terminu do złożenia kasacji ponownie nie do końca została wyjaśniona przed podjęciem zarządzenia o odmowie jej przyjęcia.

Po pierwsze zauważyć należy, że z systemu informatycznego Poczty Polskiej wynika, że przesyłka o nr […] została nadana w Urzędzie Pocztowym PP S. Z101 ul. D. […]. Tymczasem z informacji znajdującej się w aktach sprawy na k. 2978 wynika, że przedmiotowa przesyłka miałaby być nadana w Agencji Pocztowej w Ś., a więc w urzędzie odległym o blisko 100 km. Ponadto z informacji dostępnej po wpisaniu nr przedmiotowej przesyłki do bazy danych Poczty wynika, że została ona doręczona 7 marca 2018r. o godz. 15:52. Z kolei z prezentaty znajdującej się na kasacji wnika, że wpłynęła ona na biuro podawcze w dniu 6 marca 2018r., o godz. 11:50 (k. 2922). Istnieją więc poważne rozbieżności między miejscami nadania tej przesyłki i datami jej wpływu. Co prawda z informacji Urzędu Pocztowego w Ś. wynika, że przesyłkę zawierającą przedmiotową kasację nadano w dniu 5 marca 2018 r. (k. 2963), jednak na kopercie, w której umieszczono kasację i potwierdzeniu jej nadania, widnieje data 16 lutego 2018 r. (k. k. 2938, 2963). Podkreślenia wymaga też fakt, że nie była to przesyłka priorytetowa, a więc realiach panujących w tym względzie, trudno za wiarygodne przyjąć, że mogła zostać ona doręczona już następnego dnia po jej nadaniu.

Nie ma obecnie potrzeby czynienia szerszych rozważań w kwestii naruszenia w zaskarżonym zarządzeniu reguły wyrażonej w art. 5 § 2 k.p.k., choć jest oczywiste, że wątpliwość, jaka pojawiła się w związku z niemożnością ustalenia kiedy przesyłka została faktycznie nadana, były tłumaczone na niekorzyść skazanego, którego dotyczył środek zaskarżenia wnoszony przy pomocy przesyłki pocztowej.

W tym stanie rzeczy Przewodniczący Wydziału Karnego powinien jeszcze raz podjąć czynności zmierzające do wyjaśnienia tak oczywistych sprzeczności w przywołanych dokumentach.

Konieczne zatem stało się uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przekazanie kwestii ustalenia terminu złożenia kasacji obrońcy skazanego do ponownego rozpoznania Przewodniczącemu Wydziału II Karnego Sądu Apelacyjnego.

Nie można wykluczyć też i tego, że przeprowadzone wyjaśnienia winny w niniejszej sprawie skutkować koniecznością zawiadomienia organów ścigania o zaistniałej w tej sprawie sytuacji.

Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie