V KZ 42/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 30 września 2025 r.
SSN Barbara Skoczkowska
w sprawie A.W.,
skazanego za popełnienie przestępstwa z art. 178a § 1 k.k. i innych,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 30 września 2025 r.
zażalenia pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych,
na zarządzenie Przewodniczącego V Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w
Płocku z dnia 24 lipca 2025 r., sygn. akt V Ka 134/25,
w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych o
sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w
Płocku z dnia 4 lipca 2025 r., sygn. akt V Ka 134/25
p o s t a n o w i ł :
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia z dnia 24 lipca 2025 r., sygn. akt V Ka 134/25,
Przewodniczący Wydziału Karnego Sądu Okręgowego w Płocku odmówił przyjęcia
wniosku pełnomocnika oskarżycieli posiłkowych o sporządzenie i doręczenie
uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 4 lipca 2025 r., sygn. akt
V Ka 134/25, z uwagi na jego wniesienie przez osobę nieuprawnioną. W
uzasadnieniu sędzia wskazał, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku
złożyła i podpisała aplikantka adwokacka, która wprawdzie załączyła wydane na
podstawie art. 77 ust. 5 ustawy Prawo o adwokaturze upoważnienie z dnia 27
czerwca 2025 r. podpisane przez adw. M.N., jednakże upoważnienie to nie było
V KZ 42/25
2
zgodne z tym przepisem, bowiem nie wymieniało rodzaju pisma, do którego
aplikantka została upoważniona, ani też sprawy, w której ma ono zostać złożone.
„Pismo o uzupełnieniu braków formalnych wraz z wnioskiem o uzasadnienie
oraz ew. zażaleniem” wniosła adw. K.W., będąca drugim pełnomocnikiem
oskarżycieli posiłkowych. Do pisma pełnomocnik oskarżycieli posiłkowych
dołączyła upoważnienie z dnia 4 lipca 2025 r. dla aplikantki adwokackiej W.M., z
którego wynika, że upoważnia ją do sporządzenia i podpisania wniosku o
uzasadnienie wyroku Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 4 lipca 2025 r. wydanego
w prawie V Ka 134/25.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Słusznie podkreślono w zaskarżonym zarządzeniu, że zgodnie z art. 77 ust.
5 ustawy z 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze, aplikant adwokacki może
sporządzić i podpisać pisma procesowe związane z występowaniem adwokata
przed sądami, organami ścigania i organami państwowymi, samorządowymi i
innymi instytucjami jedynie z wyraźnego upoważnienia adwokata, z wyłączeniem
apelacji, skargi kasacyjnej i skargi konstytucyjnej. Upoważnienie udzielone przez
adw. M.N., jako zbyt ogólne i nie zawierające określenia sprawy ani też rodzaju
pisma, nie odpowiadało przepisowi art. 77 ust. 5 Prawa o adwokaturze. Na
podstawie tego upoważnienia aplikantka adwokacka nie uzyskała upoważnienia
adwokata do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia
wyroku, a więc wniosek został złożony przez osobę nieuprawnioną.
Odnosząc się w tym kontekście do pisma adw. K.W. należy zauważyć, że
nie była ona wzywana do uzupełnienia braków formalnych na podstawie art. 120 §
2 k.p.k., a więc złożenie obecnie upoważnienia z dnia 4 lipca 2025 r. dla aplikantki
adwokackiej W.M., nie mogło odnieść oczekiwanego przez pełnomocnika
oskarżycieli posiłkowych rezultatu. Ma to szczególne znaczenie w sytuacji, gdy
pismo to nie zawiera wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o
sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku wydanego w tej sprawie.
Nadto nie może budzić zdziwienia, że aplikantka adwokacka składając w
dniu 8 lipca 2025 r., wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku dołączyła
upoważnienie ogólne udzielone jej w dniu 27 czerwca 2025 r. przez adw. M.N., a
V KZ 42/25
3
nie upoważnienie szczegółowe do tej konkretnej sprawy, udzielone jej przez adw.
K.W. rzekomo w dniu 4 lipca 2025 r., a więc w dniu wydania wyroku przez Sąd
odwoławczy.
Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w części dyspozytywnej
postanowienia.
[WB]
[a.ł]
