Sygn. akt V KZ 40/22
POSTANOWIENIE
Dnia 18 sierpnia 2022 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Małgorzata Gierszon
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 18 sierpnia 2022 r.,
zażalenia skazanego F. J.
na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 22 czerwca 2022 r., II AKa […],
w którym nie uwzględniono wniosku skazanego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku tego Sądu,
p o s t a n o w i ł
utrzymać zaskarżone zarządzenie w mocy.
UZASADNIENIE
W dniu 22 lipca 2020 r. Sąd Apelacyjny w […], w sprawie II AKa […] wydał wyrok utrzymujący w mocy wyrok Sądu Okręgowego w G. z dnia 4 listopada 2019 r., w sprawie XIV K […]. Podczas ogłoszenia wyroku nie był obecny skazany, który korzystał wówczas z pomocy obrońcy z urzędu, ale on również nie był wtedy obecny. W dniu 27 lipca 2020 r. doręczono skazanemu odpis wyroku z pouczeniem o terminie i sposobie złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku oraz o terminie i sposobie wniesienia kasacji (k. 848). W dniu 31 maja 2022 r. skazany sporzadził wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku wskazując, że jest to dla niego niezbędne dla zaskarżenia wyroku kasacją. Dodał, że obrońca powinien kierować się przepisami najbardziej korzystnymi dla oskarżonego i jest uprawniony do działania w całym postępowaniu, nie wyłączając czynności po uprawomocnieniu się wyroku (k.987).
Postanowieniem z dnia 22 czerwca 2022 r., w sprawie II AKa […], Sąd Apelacyjny w […] nie uwzględnił wniosku o przywrócenie terminu. Uzasadniając swoją decyzję wskazał, że w związku z nieobecnością skazanego podczas ogłoszenia wyroku został on pouczony przez Sąd Apelacyjny w […] o terminach i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. W złożonym wniosku skazany nie podał żadnego powodu, dla którego znając od dwóch lat treść wydanego wówczas wyroku tak późno złożył ten wniosek. Pokreślić należy, że jedynie niezależna od strony przyczyna, z powodu której nie złożył on w terminie wniosku mogłaby uzasadniać przywrócenie terminu. Taką przyczyną nie jest brak podjęcia tej czynności przez obrońcę. Obrońca nie był jednak zobowiązany do podejmowania czynności po prawomocnym zakończeniu postępowania, a inicjatywa w tym przedmiocie należała do skazanego.
W dniu 5 lipca do Sądu Apelacyjnego w […] wpłynęło zażalenie skazanego na nadmienione postanowienie. Skarżący stwierdził w nim, że nikt go nie poinformował, że może on wnieść kasację, że nie zna się na prawie, a podejmowane czynności są konieczne do złożenia skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Złożone zażalenie nie jest zasadne. Skarżący nie wymienił w nim dosłownie żadnej okoliczności, która w realiach faktycznych i prawnych rozpoznawanej sprawy uzasadniałaby stwierdzenie, że podjęta przez Sąd Apelacyjny w […], a zaskarżona przez niego wyroku decyzja była nieprawidłowa. Z akt sprawy wynika, że skazany został w należyty sposób pouczony o przysługujących mu uprawnieniach na piśmie. Otrzymanie tego pouczenia potwierdził własnoręcznym podpisem. Dlatego twierdzenie przeciwne zawarte w treści zażalenia nie są prawdziwe.
W badanej sprawie nie zaistniała żadna okoliczność uzasadniająca przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia przez Sąd II instancji. Z akt sprawy wynika, że pomimo pouczenia, skazany tego nie uczynił. Tymczasem, aby skutecznie złożyć wniosek, musiałby wykazać, że zaistniała niezależna od niego przyczyna, która uniemożliwiała mu realizacją przysługujących uprawnień w terminie i że ta przyczyna trwała 2 lata. W związku z tym, że skarżący tego nie wykazał, decyzja Sądu Apelacyjnego w […] był prawidłowa.
Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.
[as]