V KZ 39/15

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2015-11-30

Dane orzeczenia

SygnaturaV KZ 39/15
Data orzeczenia2015-11-30
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Jerzy Grubba, SSN Jerzy Grubba (przewodniczący), SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V KZ 39/15

POSTANOWIENIE

Dnia 30 listopada 2015 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jerzy Grubba

w sprawie R. M.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,

w dniu 30 listopada 2015 r.

zażalenia na postanowienie Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 7 sierpnia 2015r. o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenie odpisu wyroku Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 8 kwietnia 2015r. w sprawie IV Ka 205/15 oraz sporządzenie uzasadnienia tego orzeczenia

na podstawie art. 437§1 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2014 r., sygn. akt IV Ka 205/15 Sąd Okręgowy w Świdnicy odmówił przyjęcia wniosku skazanego R. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem z uwagi na uchybienie przepisom określonym w art.. 524 § 1 zd. drugie k.p.k.w zw. z art. 126 k.p.k.

Na postanowienie to skazany złożył zażalenie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku oraz sporządzenie jego uzasadnienia dopuszczalne jest jedynie w wąskich ramach zakreślonych przez art. 126 § 1 k.p.k. Zgodnie z tym przepisem dotyczy to jedynie niedotrzymania terminu z przyczyn od strony niezależnych. Przedstawiona przez skarżącego argumentacja nie wskazuje, aby zawinienie uchybienia terminu nastąpiło niezależnie od skazanego. Wbrew zarzutom skarżącego, Sąd Okręgowy w Świdnicy nie uchybił żadnym przepisom procesowym wydając kwestionowane zarządzenie. Już na etapie postępowania okołoodwoawczego strony zostały pouczone o zasadach złożenia kasacji po ogłoszeniu wyroku (k. 405 akt, pouczenie). Także po wydaniu wyroku Sąd II instancji pouczył skazanego o warunkach formalnych dopuszczalności kasacji (k. 415). Należy uznać zatem w sposób nie budzący żadnych wątpliwości, że R. M. był skutecznie pouczony o sposobie wniesienia kasacji i obowiązkach, jakie wiążą się z tym. Nie ma przy tym większego znaczenia prawnego okoliczność, czego próbuje dowieźć skarżący, że jego obrońca nie poinformowania go o tym, że nie wniesie kasacji. Nawet jeśli bowiem przyjąć, że doszło do uchybienia ze strony obrońcy, to skazany miał pełną możliwość ustanowienia innego adwokata dla sporządzenia i podpisania kasacji w ramach terminu przysługującego dotychczasowemu pełnomocnikowi.

W tym stanie rzeczy, brak było jakichkolwiek podstaw do podważenia zasadności i prawidłowości wydania zaskarżonego postanowienia

Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)