V KZ 38/16
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-09-14
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt V KZ 38/16
POSTANOWIENIE
Dnia 14 września 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Kazimierz Klugiewicz
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,
w dniu 14 września 2016 r.,
w sprawie z zażalenia pełnomocnika pokrzywdzonego K. G. ,
na zarządzenie upoważnionego Sędziego II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego
w S.,
z dnia 6 czerwca 2016 r., sygn. akt II Kp (…),
o odmowie przyjęcia kasacji
postanowił:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 21 października 2015 r. Prokurator Rejonowy w S. umorzył śledztwo w sprawie o sygn. akt Ds. (…), przeciwko A. G. i K. S. o czyn z art. 160 § 2 i 3 k.k. w zw. z art. 155 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.
Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2016 r., sygn. akt II Kp (…), Sąd Rejonowy w S., po rozpoznaniu zażalenia na ww. postanowienie, wniesionego przez pełnomocnika pokrzywdzonego K.G., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
Kasację od tego postanowienia wniósł pełnomocnik pokrzywdzonego K. G.
Zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2016 r., sygn. akt II Kp (…), upoważniony Sędzia II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w S. na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 519 k.p.k. odmówił przyjęcia kasacji wniesionej przez pełnomocnika pokrzywdzonego K .G., wskazując że przepis art. 519 k.p.k. nie przewiduje wniesienia kasacji od postanowienia o utrzymaniu w mocy postanowienia Prokuratora Rejonowego o umorzeniu postępowania.
Zażalenie na ww. zarządzenie wniósł pełnomocnik pokrzywdzonego K. G., zarzucając:
1.naruszenie art. 306 § 1a k.p.k. w zw. z art. 322 k.p.k. poprzez uznanie, że Sąd rozpoznający zażalenie na postanowienie Prokuratora o umorzeniu postępowania nie jest Sądem odwoławczym;
2.naruszenie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 519 k.p.k. poprzez jego zastosowanie i uznanie przez Sąd Rejonowy, że kasacja pokrzywdzonego jest niedopuszczalna i odmowę jej przyjęcia, w sytuacji gdy w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do odmowy przyjęcia kasacji.
W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przyjęcie kasacji do rozpoznania.
Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.
Zażalenie pełnomocnika pokrzywdzonego nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k., prezes sądu, do którego wniesiono kasację, odmawia jej przyjęcia, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 120 § 2 k.p.k. lub w art. 429 § 1 k.p.k., albo gdy kasację oparto na innych powodach niż wskazane w art. 523 § 1 k.p.k. Zgodnie natomiast z art. 519 k.p.k. strona może zaskarżyć kasacją jedynie prawomocny wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie oraz prawomocne postanowienie sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k.
Zakres dopuszczalności kasacji, jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia przysługującego od prawomocnych orzeczeń, czyli instrumentu o charakterze wyjątkowym, nie może być rozszerzany poza granice wyznaczone treścią ustawy. Ta zaś – jak wyżej wskazano – nie przewiduje możliwości wniesienia kasacji przez strony od postanowień o utrzymaniu w mocy postanowienia o umorzeniu postępowania. Z tego powodu, w istniejącym układzie procesowym, kasację mogą wnieść jedynie podmioty wymienione w art. 521 k.p.k.
Z tych względów kasacja wniesiona przez pełnomocnika pokrzywdzonego zasadnie spotkała się z odmową jej przyjęcia, albowiem takie postąpienie znajduje oparcie w treści art. 530 § 2 k.p.k.
Nie jest zasadny także zarzut naruszenia art. 306 § 1a k.p.k. w zw. z art. 322 k.p.k., przy czym lektura jego uzasadnienia wskazuje, że skarżący abstrahuje od treści ww. przepisu art. 519 k.p.k., w którym uregulowano zakres przedmiotowy kasacji wnoszonej przez strony, a do którego nie zaliczono – o czym była mowa wyżej – postanowień o utrzymaniu w mocy postanowienia o umorzeniu postępowania. Nigdzie przy tym w zaskarżonym zarządzeniu, wbrew wywodom skarżącego, nie zawarto stwierdzenia, że „Sąd rozpoznający zażalenie na postanowienie prokuratora o umorzeniu postępowania nie jest sądem odwoławczym”.
Z tych powodów Sąd Najwyższy zaskarżone zarządzenie utrzymał w mocy.
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)