V KZ 38/16

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-09-14

Dane orzeczenia

SygnaturaV KZ 38/16
Data orzeczenia2016-09-14
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Kazimierz Klugiewicz, SSN Kazimierz Klugiewicz (przewodniczący), SSN Kazimierz Klugiewicz (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V KZ 38/16

POSTANOWIENIE

Dnia 14 września 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Kazimierz Klugiewicz

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu,

w dniu 14 września 2016 r.,

w sprawie z zażalenia pełnomocnika pokrzywdzonego K. G. ,

na zarządzenie upoważnionego Sędziego II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego
w S.,

z dnia 6 czerwca 2016 r., sygn. akt II Kp (…),

o odmowie przyjęcia kasacji

postanowił:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 21 października 2015 r. Prokurator Rejonowy w S. umorzył śledztwo w sprawie o sygn. akt Ds. (…), przeciwko A. G. i K. S. o czyn z art. 160 § 2 i 3 k.k. w zw. z art. 155 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2016 r., sygn. akt II Kp (…), Sąd Rejonowy w S., po rozpoznaniu zażalenia na ww. postanowienie, wniesionego przez pełnomocnika pokrzywdzonego K.G., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Kasację od tego postanowienia wniósł pełnomocnik pokrzywdzonego K. G.

Zarządzeniem z dnia 6 czerwca 2016 r., sygn. akt II Kp (…), upoważniony Sędzia II Wydziału Karnego Sądu Rejonowego w S. na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 519 k.p.k. odmówił przyjęcia kasacji wniesionej przez pełnomocnika pokrzywdzonego K .G., wskazując że przepis art. 519 k.p.k. nie przewiduje wniesienia kasacji od postanowienia o utrzymaniu w mocy postanowienia Prokuratora Rejonowego o umorzeniu postępowania.

Zażalenie na ww. zarządzenie wniósł pełnomocnik pokrzywdzonego K. G., zarzucając:

1.naruszenie art. 306 § 1a k.p.k. w zw. z art. 322 k.p.k. poprzez uznanie, że Sąd rozpoznający zażalenie na postanowienie Prokuratora o umorzeniu postępowania nie jest Sądem odwoławczym;

2.naruszenie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 519 k.p.k. poprzez jego zastosowanie i uznanie przez Sąd Rejonowy, że kasacja pokrzywdzonego jest niedopuszczalna i odmowę jej przyjęcia, w sytuacji gdy w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki do odmowy przyjęcia kasacji.

W konkluzji skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia i przyjęcie kasacji do rozpoznania.

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Zażalenie pełnomocnika pokrzywdzonego nie jest zasadne.

Zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k., prezes sądu, do którego wniesiono kasację, odmawia jej przyjęcia, jeżeli zachodzą okoliczności, o których mowa w art. 120 § 2 k.p.k. lub w art. 429 § 1 k.p.k., albo gdy kasację oparto na innych powodach niż wskazane w art. 523 § 1 k.p.k. Zgodnie natomiast z art. 519 k.p.k. strona może zaskarżyć kasacją jedynie prawomocny wyroku sądu odwoławczego kończącego postępowanie oraz prawomocne postanowienie sądu odwoławczego o umorzeniu postępowania i zastosowaniu środka zabezpieczającego określonego w art. 93a k.k.

Zakres dopuszczalności kasacji, jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia przysługującego od prawomocnych orzeczeń, czyli instrumentu o charakterze wyjątkowym, nie może być rozszerzany poza granice wyznaczone treścią ustawy. Ta zaś – jak wyżej wskazano – nie przewiduje możliwości wniesienia kasacji przez strony od postanowień o utrzymaniu w mocy postanowienia o umorzeniu postępowania. Z tego powodu, w istniejącym układzie procesowym, kasację mogą wnieść jedynie podmioty wymienione w art. 521 k.p.k.

Z tych względów kasacja wniesiona przez pełnomocnika pokrzywdzonego zasadnie spotkała się z odmową jej przyjęcia, albowiem takie postąpienie znajduje oparcie w treści art. 530 § 2 k.p.k.

Nie jest zasadny także zarzut naruszenia art. 306 § 1a k.p.k. w zw. z art. 322 k.p.k., przy czym lektura jego uzasadnienia wskazuje, że skarżący abstrahuje od treści ww. przepisu art. 519 k.p.k., w którym uregulowano zakres przedmiotowy kasacji wnoszonej przez strony, a do którego nie zaliczono – o czym była mowa wyżej – postanowień o utrzymaniu w mocy postanowienia o umorzeniu postępowania. Nigdzie przy tym w zaskarżonym zarządzeniu, wbrew wywodom skarżącego, nie zawarto stwierdzenia, że „Sąd rozpoznający zażalenie na postanowienie prokuratora o umorzeniu postępowania nie jest sądem odwoławczym”.

Z tych powodów Sąd Najwyższy zaskarżone zarządzenie utrzymał w mocy.

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)