V KZ 37/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 13 sierpnia 2025 r.
SSN Włodzimierz Wróbel
w sprawie I. S.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dnia 13 sierpnia 2025 r.
zażalenia I. S. na zarządzenie Prezesa Sądu Okręgowego w Elblągu
z dnia 30 czerwca 2025 r. (sygn. akt VI Ka 521/24)
o odmowie przyjęcia kasacji od wyroku Sądu Okręgowego w Elblągu
z dnia 14 lutego 2025 roku, sygn. akt VI Ka 521/24
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Zarządzeniem z dnia 30 czerwca 2025 r. (sygn. akt VI Ka 521/24) Prezes
Sądu Okręgowego w Elblągu odmówił przyjęcia osobistej kasacji skazanego I. S..
Podstawą tej decyzji był fakt, że kasacja nie została sporządzona i podpisana przez
adwokata lub radcę prawnego, co stanowi bezwzględny wymóg formalny, o którym
mowa w art. 526 § 2 k.p.k.
Na wniosek skazanego I. S., zarządzeniem z dnia 10 marca 2025 r.
wyznaczono obrońcę z urzędu w celu sporządzenia i wniesienia kasacji.
Wyznaczony obrońca, po zapoznaniu się z aktami sprawy, sporządził w dniu 25
kwietnia 2025 r. opinię o braku podstaw do wniesienia kasacji. O fakcie tym
skazany został poinformowany. W dniu 5 maja 2025 r. Sąd doręczył mu odpis opinii
V KZ 37/25
2
obrońcy wraz z pouczeniem o prawie do wniesienia kasacji przez obrońcę z
wyboru, a także o rygorze odmowy przyjęcia kasacji wniesionej osobiście.
Mimo trwającego postępowania, skazany wniósł osobistą kasację, która nie
spełniała wymogów formalnych. W związku z tym, Sąd dwukrotnie wzywał
skazanego do usunięcia braków formalnych, tj. do sporządzenia i podpisania jej
przez profesjonalnego pełnomocnika, pod rygorem odmowy przyjęcia.
Zarządzeniem z dnia 10 marca 2025 r. wezwano do usunięcia braków w terminie 7
dni. Wobec nieuzupełnienia braków formalnych, odmówiono przyjęcia kasacji
zarządzeniem z dnia 24 marca 2005 r. Sąd Najwyższy, po rozpatrzeniu zażalenia
skazanego, uchylił to zarządzenie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.
Sąd ponownie, zarządzeniem z dnia 11 czerwca 2025 r., wezwał skazanego do
usunięcia braków formalnych. Skazany osobiście odebrał to pismo w dniu 18
czerwca 2025 r., jednak w zakreślonym terminie nie uzupełnił wskazanych braków.
Wobec tego, Sąd Rejonowy w Elblągu ponownie wydał zarządzenie o odmowie
przyjęcia kasacji.
Skazany ponownie wniósł zażalenie na to zarządzenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Zażalenie nie jest zasadne.
Zgodnie z art. 120 § 1 k.p.k., w razie nieuzupełnienia braku w terminie,
pismo uznaje się za bezskuteczne. Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej
sprawie – stosowne braki formalne nie zostały przez wnioskodawcę uzupełnione w
terminie, co skutkuje uznaniem jego pisma za bezskuteczne.
Wniesione zażalenie na zarządzenie z dnia 30 czerwca 2025 r. jest
nieskuteczne. Skazany w swoim piśmie nie podniósł jakiegokolwiek argumentu
merytorycznego, który mógłby podważyć zasadność decyzji sądu. Ograniczył się
jedynie do ogólnikowego stwierdzenia, że wnosi zażalenie. Taka forma zażalenia
nie spełnia wymogów procesowych i nie pozwala na merytoryczną ocenę jego
treści. Podstawą odmowy przyjęcia kasacji jest to, że nie została ona sporządzona
przez uprawnionego pełnomocnika. Co więcej, obrońca z urzędu wprost stwierdził,
że nie widzi podstaw do wniesienia kasacji w tej sprawie.
V KZ 37/25
3
Wobec powyższego, zażalenie, które nie zawiera żadnych merytorycznych
zarzutów i dotyczy sytuacji, w której skazany, mimo pouczeń, nie dopełnił
obowiązków proceduralnych, nie może być uznane za zasadne.
[J.J.]
[r.g.]
