V KZ 37/16

Sygn. akt V KZ 37/16

POSTANOWIENIE

Dnia 25 sierpnia 2016 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Eugeniusz Wildowicz

w sprawie z wniosku P. K.

o wznowienie postępowania

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 25 sierpnia 2016 r.,

zażalenia skazanego

na zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 3 czerwca 2016 r., sygn. akt II AKo 154/15,

o odmowie przyjęcia zażalenia na zarządzenie o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 26 lutego 2016 r. Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Szczecinie, na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k., odmówił przyjęcia wniosku P. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 14 października 2015 r., w sprawie o sygn. akt IV Ka 1163/15, utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w Stargardzie Szczecińskim VII Zamiejscowy Wydział Karny z siedzibą w Pyrzycach z dnia 25 maja 2015r., sygn. akt VII K 306/14.

Na powyższe zarządzenie zażalenie złożył P. K.

Zarządzeniem z dnia 3 czerwca 2016 r. Zastępca Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Szczecinie odmówił przyjęcia zażalenia skazanego na to zarządzenie z uwagi na wniesienie go po terminie.

Od powyższego zarządzenia zażalenie wniósł skazany podnosząc, że jest przekonany, iż zażalenie wysłał w ciągu 7 dni od doręczenia zarządzenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Z akt sprawy wynika, że odpis zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w Szczecinie z dnia 26 lutego 2016 r. wraz z pouczeniem o sposobie i terminie zaskarżenia, został doręczony skazanemu P. K. w dniu 11 marca 2016 r. (k. 38).

Prawidłowo zatem w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia przyjęto, że zgodnie z treścią art. 460 k.p.k. siedmiodniowy zawity termin do złożenia przez skazanego zażalenia na to zarządzenie, upłynął z dniem 18 marca 2016 r.

Tymczasem skazany sporządzone przez siebie zażalenie nadał w placówce pocztowej w dniu 21 marca 2016 r. (k. 53). W tym stanie rzeczy zasadnie odmówiono przyjęcia tego zażalenia, gdyż zostało ono złożone po upływie terminu zawitego z art. 460 k.p.k.

Kierując się powyższym, Sąd Najwyższy postanowił jak na wstępie.