V KZ 35/24

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2024-08-21

Dane orzeczenia

SygnaturaV KZ 35/24
Data orzeczenia2024-08-21
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Dariusz Kala, SSN Dariusz Kala (przewodniczący), SSN Dariusz Kala (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

V KZ 35/24

POSTANOWIENIE

Dnia 21 sierpnia 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Kala

w sprawie R. K. i S. K.

skazanych za czyn z art. 193 k.k. i inne

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 21 sierpnia 2024 r.

zażalenia skazanych na postanowienie Sądu Okręgowego w Płocku

z dnia 7 maja 2024 r., sygn. akt V Ka 515/23 o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 1 marca 2024 r., sygn. akt V Ka 515/23,

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

postanowił:

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie.

UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2023 r., sygn. akt II K 468/20, Sąd Rejonowy w Sochaczewie skazał R. K. za trzy przestępstwa i S. K. za sześć przestępstw. Na podstawie jednostkowych kar ograniczenia wolności wymierzonych oskarżonym za przypisane im czyny orzeczono wobec nich kary łączne w wymiarze: roku ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym (w przypadku R. K.) oraz roku i ośmiu miesięcy ograniczenia wolności z obowiązkiem wykonywania nieodpłatnej, kontrolowanej pracy na cel społeczny w wymiarze 20 godzin w stosunku miesięcznym (w przypadku S. K.). Ponadto oskarżonym za przypisane im przestępstwo z art. 57g pkt 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, wymierzono jednostkowe kary grzywny w wysokości 10 000 zł.

Powyższy wyrok został zaskarżony apelacjami wywiedzionymi przez obrońców oskarżonych w części dotyczącej wymierzonych oskarżonym kar grzywien.

Rozprawa odwoławcza w ww. sprawie (V Ka 515/23) odbyła się w dniu 1 marca 2024 r. Oskarżeni nie byli obecni na rozprawie odwoławczej. Zawiadomienia o terminie tej rozprawy zostały doręczone oskarżonym w dniu 13 lutego 2024 r. Przesyłki zawierające ww. zawiadomienia odebrała S. K. (przesyłkę adresowaną do R. K. jako jego pełnomocnik pocztowy). O terminie rozprawy zostali również zawiadomieni obrońcy z urzędu oskarżonych – adwokat L. D. (obrońca oskarżonej) i adwokat G. W. (obrońca oskarżonego), przy czym na rozprawę odwoławczą stawił się jedynie pierwszy z ww. obrońców.

Wyrokiem z dnia 1 marca 2024 r., sygn. akt V Ka 515/23, Sąd Okręgowy w Płocku utrzymał zaskarżony wyrok w mocy i orzekł o kosztach procesu.

W dniu 15 kwietnia 2024 r. skazani R. K. i S. K. złożyli wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sąd Okręgowego w Płocku w sprawie V Ka 515/23. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że do momentu otrzymania wezwania do zapłaty należności sądowych w sprawie II K 468/20, które otrzymali w dniu 9 kwietnia 2024 r., nie wiedzieli o wydaniu w stosunku do nich wyroku przez Sąd Okręgowy w Płocku. Nie zostali poinformowani o terminie rozprawy oraz treści orzeczenia.

Postanowieniem z dnia 7 maja 2024 r., sygn. akt V Ka 515/23, Sąd Okręgowy w Płocku nie uwzględnił złożonego przez skazanych wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 1 marca 2024 r., sygn. akt V Ka 515/23.

Od powyższego postanowienia skazani wywiedli zażalenie, w którym wnieśli o uwzględnienie w całości złożonego przez nich wniosku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne.

W okolicznościach przedmiotowej sprawy bezspornym jest, że 7 – dniowy, zawity termin na złożenie przez skazanych wniosku o sporządzenie na piśmie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Płocku wydanego w dniu 1 marca 2024 r., sygn. akt V Ka 515/24 i doręczenie tego uzasadnienia, biegł od daty ogłoszenia wyroku (art. 422 § 1 k.p.k. w zw. z art. 457 § 2 k.p.k.). Skazani zostali prawidłowo powiadomieni o terminie rozprawy odwoławczej. W doręczonych im zawiadomieniach wyraźnie wskazano, że „niestawiennictwo oskarżonego na rozprawę odwoławczą nie tamuje rozpoznania sprawy”. W stosunku do skazanych, którzy w czasie rozprawy odwoławczej nie byli pozbawieni wolności, nie aktualizował się również wynikający z art. 457 § 2 k.p.k. w zw. z art. 422 § 2a k.p.k., obowiązek doręczenia odpisu wyroku sądu odwoławczego.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy uznał, że skarżący nie wykazali, by niedotrzymanie terminu zawitego na złożenie wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Płocku z dnia 1 marca 2024 r., sygn. akt V Ka 515/23, nastąpiło z przyczyn od niego niezależnych. W konsekwencji zaskarżone postanowienie – jako trafne – utrzymano w mocy.

W związku z tym, że w toku postępowania zainicjowanego zażaleniem na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego, nie bada się merytorycznej zasadności tegoż wyroku, jakiegokolwiek znaczenia dla rozstrzygnięcia ww. sprawy nie mogły mieć argumenty i wnioski zawarte w piśmie skazanych z dnia 8 lipca 2024 r. Ewentualne kwestionowanie zapadłego w tej sprawie prawomocnego wyroku sądu odwoławczego możliwe jest jedynie poprzez wywiedzenie nadzwyczajnych środków zaskarżenia (kasacja nadzwyczajna, wniosek o wznowienie postępowania sądowego).

Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.

[PGW]

[ms]


Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)