V KZ 33/14

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2014-10-27

Dane orzeczenia

SygnaturaV KZ 33/14
Data orzeczenia2014-10-27
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Barbara Skoczkowska, SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący), SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

Sygn. akt V KZ 33/14

POSTANOWIENIE

Dnia 27 października 2014 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Barbara Skoczkowska

w sprawie T. K.

skazanego z art. 157 § 2 k.k. i innych

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 27 października 2014 r.,

zażalenia złożonego przez wnioskodawcę,

na zarządzenie Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 11 sierpnia 2014 r., sygn. akt II AKo […],

w przedmiocie odmowy przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w P., sygn. akt VI K […],

na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.

postanowił:

utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.

UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia wniosku T. K. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia 21 lutego 2012r., sygn. akt XVII Ka […], utrzymującym w mocy wyrok Sądu Rejonowego w P. z dnia 14 listopada 2011 r., sygn. akt VI K […], albowiem wniosek ten nie odpowiadał warunkom formalnym, gdyż nie został sporządzony i podpisany przez adwokata.

Zarządzenie to zaskarżył wnioskodawca.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z dyspozycją art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania, który nie pochodzi od prokuratora, powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata albo radcę prawnego. W niniejszej sprawie ten obowiązek nie został spełniony, a treść zażalenia wskazuje, że skarżący w swoim zażaleniu całkowicie pomija ten zasadniczy powód odmowy przyjęcia wniosku, natomiast nie wykazał, aby zaskarżone zarządzenie posiadało jakiekolwiek wady natury faktycznej lub prawnej. Ustawowe wymogi w tym zakresie mają na celu zapobieżenie nadużywania tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia i składanie wniosków, które nie znajdują podstaw prawnych.

Przypomnieć należy, że skazanemu wyznaczono obrońcę z urzędu, który po zbadaniu akt, zgodnie z treścią art. 84 § 3 k.p.k., poinformował Sąd, że nie stwierdził podstaw do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Wskazać należy, że to nie wyłącznie od woli wnioskodawcy zależy wniesienie wniosku o wznowienie postępowania, ale od oceny sprawy przez wyznaczonego adwokata, co w tej sprawie miało miejsce. Wskazać należy, że wyznaczony obrońca z urzędu, w przypadku stwierdzenia do tego podstaw, obowiązany jest nie tylko podpisać wniosek o wznowienie przygotowany przez wnioskodawcę, ale to obrońca osobiście musi go sporządzić, co wynika z przepisu art. 84 § 3 k.p.k. W takiej sytuacji brak jest również podstaw, czego domaga się skarżący, do wyznaczenie innego obrońcy z urzędu w celu jedynie podpisania wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego osobiście przez niego.

W związku z powyższym, skoro wnioskodawca po wezwaniu do uzupełnienia braku formalnego swojego wniosku, a więc złożenia w terminie 7 dni wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego i podpisanego przez adwokata z wyboru, braku tego nie uzupełnił, słusznie zaskarżonym zarządzeniem odmówiono przyjęcia sporządzonego osobiście przez niego wniosku.

Skarżący w swoim zażaleniu nie przedstawił żadnych argumentów, które podważyłyby zasadność zaskarżonego zarządzenia i dlatego należało je utrzymać w mocy.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

[aw]

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)