V KZ 31/25
POSTANOWIENIE
Sąd Najwyższy w składzie:
Dnia 12 listopada 2025 r.
SSN Paweł Kołodziejski
w sprawie J. F.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 12 listopada 2025 r.,
wniosku J. F. o wyłączenie sędziego Sądu Najwyższego Kazimierza Klugiewicza od
rozpoznania sprawy o sygn. akt V KZ 31/25
na podstawie art. 42 § 1 i 4 k.p.k. w zw. z art. 41 § 1 k.p.k. a contrario
p o s t a n o w i ł :
nie uwzględnić wniosku.
UZASADNIENIE
W dniu 25 lipca 2025 r. do Sądu Najwyższego wpłynął wniosek J. F. o
wyłączenie SSN Kazimierza Klugiewicza od rozpoznania przydzielonej temu
sędziemu sprawy o sygn. akt V KZ 31/25. Z treści złożonego pisma procesowego
wynika, że w ocenie wnioskującego w przedmiotowej sprawie zachodzą
okoliczności mogące wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności SSN
Kazimierza Klugiewicza z uwagi na fakt, iż był on jednym z siedmiu sędziów
„podważających w 2022 r. legalność KRS”, a także uniewinnił tzw. „[…]”.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek nie jest zadany, co implikowało rozstrzygnięcie o jego
nieuwzględnieniu.
Zgodnie z art. 41 § 1 k.p.k. sędzia ulega wyłączeniu, jeżeli istnieje
okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego
V KZ 31/25
2
bezstronności w danej sprawie. Przepis ten expressis verbis odwołuje się do
„uzasadnionej wątpliwości”, a zatem musi ona istnieć obiektywnie i poddawać się
zewnętrznej weryfikacji oraz ocenie, a nie być tylko subiektywnym przekonaniem
określonej osoby (zob. m.in. postanowienie SN z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. III
KK 214/11, OSNKW 2012, nr 4, poz. 40). Tym samym instytucja iudex suspectus
znajduje zastosowanie w sytuacji uprawdopodobnionej okoliczności, wynikającej
zarówno ze sfery życia prywatnego, jak ze sfery urzędowej, która umożliwia
powzięcie przekonania u postronnego obserwatora procesu, że będzie ona
rzutowała na bezstronne rozstrzygnięcie sprawy. Chodzi zatem o zachowanie
sędziego, odnoszące się zarówno do oceny rozpoznawanej sprawy przed
wydaniem rozstrzygnięcia, jak i o wyrażanie pewnych opinii oceniających
uczestników postępowania, które może świadczyć o określonym nastawieniu
sędziego do sprawy lub osób w niej uczestniczących (zob. postanowienie SN z dnia
2 marca 2021 r., V KK 39/21).
Wnioskodawca nie przedstawił tego rodzaju okoliczności, które
wskazywałyby na zasadność odsunięcia SSN Kazimierza Klugiewicza od orzekania
w przedmiocie rozpoznania zażalenia na odmowę przyjęcia wniosku o wznowienie
postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności. Odnosząc się do
zaprezentowanej przez J. F. argumentacji podkreślić należy, że przyczyną
wyłączenia nie mogą być wyrażane przez sędziego ogólne poglądy prawne w
poprzednio wydawanych orzeczeniach czy publikacjach naukowych (zob. D.
Świecki [w:] B. Augustyniak, K. Eichstaedt, M. Kurowski, D. Świecki, Kodeks
postępowania karnego. Komentarz. Tom I. Art. 1–424, Warszawa 2024, s. 250 i
przywołane tam poglądy doktryny; postanowienie SN z dnia 10 lutego 2022 r., III
KO 7/22; postanowienie SN z dnia 8 grudnia 2023 r., II KK 540/23). Jak bowiem
słusznie podkreśla się w orzecznictwie Sądu Najwyższego, sprawowanie wymiaru
sprawiedliwości jest objęte konstytucyjną zasadą niezawisłości sędziowskiej i
niezależności sądów i nie sposób wywodzić, że jego realizacja w określony,
niezgodny ze stanowiskiem strony sposób, może być powodem wyłączenia
sędziego w innej sprawie (vide postanowienie SN z dnia 21 czerwca 2023 r., IV KK
460/19; postanowienie SN z dnia 9 października 2024 r., II Zo 64/24). Zatem fakt
wydania w przeszłości takiego czy innego orzeczenia przez sędziego nie może
V KZ 31/25
3
skutkować zastosowaniem instytucji przewidzianej w art. 41 § 1 k.p.k.
Obiektywizmu SSN Kazimierza Klugiewicza nie podważa więc ani fakt
uniewinnienia innej osoby w odrębnym procesie niezwiązanym ze sprawą J. F. , ani
też uczestnictwo w składzie podejmującym uchwałę z dnia 2 czerwca 2022 r. w
sprawie o sygn. akt I KZP 2/22.
Jedynie na marginesie należy zauważyć, że wątpliwość co do bezstronności
sędziego nie może być wywodzona z samych kwestii ustrojowych związanych z
jego powołaniem i to niezależnie od tego w jakim okresie i z jakimi ułomnościami w
procedurze nominacyjnej doszło to tego powołania (zob. m.in. postanowienie SN z
dnia 21 czerwca 2023 r., IV KK 460/19; postanowienie SN z dnia 31 października
2023 r., V KK 358/23). W tym kontekście bez znaczenia pozostają rozważania J. F.
co do organu powołującego sędziego na urząd.
Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.
[J.J.]
[a.ł]
