Sygn. akt V KZ 25/14
POSTANOWIENIE
Dnia 17 lipca 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Henryk Gradzik
w sprawie T. S.
o odszkodowanie i zadośćuczynienie za niesłuszne tymczasowe aresztowanie,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 lipca 2014 r.,
zażalenia wnioskodawcy na zarządzenie upoważnionego sędziego Sądu
Apelacyjnego w […] z dnia 5 maja 2014r., o odmowie przyjęcia wniosku o
doręczenie odpisu wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 27 marca 2014r.
p o s t a n o w i ł
utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie.
UZASADNIENIE
Wymienionym wyżej zarządzeniem na podstawie art. 422§2 kpk odmówiono
T. S. doręczenia wyroku Sądu II instancji z uzasadnieniem w celu wniesienia
kasacji od tego orzeczenia. Zarządzono natomiast wydanie wnioskodawcy odpisu
wyroku na podstawie art. 157§1 kpk, realizując jego uprawnienie wynikające z
wymienionego przepisu. Przyczyną odmowy doręczenia było ustalenie, że T. S.
złożył wniosek po upływie ustawowego terminu 7 dni od daty ogłoszenia wyroku.
W zażaleniu skarżący utrzymywał, że wyrok Sądu Apelacyjnego jest
niesłuszny i dlatego zamierzał skarżyć go kasacją do Sądu Najwyższego, a
opóźnienie w złożeniu wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem tłumaczył
tym, że na rozprawę odwoławczą nie mógł dojechać, gdyż był w tym czasie
bezrobotnym bez prawa do zasiłku.
Po zapoznaniu się ze stanem sprawy Sąd Najwyższy uznał, że zażalenie
wnioskodawcy jest niezasadne.
2
Zgodnie z unormowaniami zawartymi w art. 422 kpk złożenie wniosku o
doręczenie wyroku z uzasadnieniem jest skuteczne tylko przy zachowaniu terminu
zawitego, który wynosi dla strony postępowania 7 dni od ogłoszenia wyroku.
Wyjątek dotyczy oskarżonego, który był pozbawiony wolności, nie miał obrońcy i
nie był obecny podczas ogłoszenia wyroku. W takiej bowiem sytuacji termin 7 dni
biegnie od daty doręczenia wyroku. T. S. nie był pozbawiony wolności, korzystał z
pomocy prawnej adwokata jako pełnomocnika wyznaczonego mu przez Sąd z
urzędu i został prawidłowo zawiadomiony o terminie rozprawy w Sądzie
Apelacyjnym. Nie było więc żadnych przeszkód, by mógł złożyć wniosek o
doręczenie wyroku z uzasadnieniem przed upływem 7 dni od daty rozpoznania
sprawy przez Sąd II instancji. Nieobecność na rozprawie w żadnym stopniu nie
utrudniała skarżącemu zapoznania się z treścią rozstrzygnięcia, choćby przez
telefoniczne porozumienie się z Sądem lub pełnomocnikiem. Zaniechanie złożenia
wniosku w ustawowym terminie należy więc postrzegać jako rezultat przejawionej
w tym czasie świadomej bierności, woli nieskarżenia prawomocnego wyroku
nadzwyczajnym środkiem odwoławczym. Zmiana tej postawy i wysłanie wniosku o
doręczenie wyroku po upływie 31 dni od jego ogłoszenia (k. 92 i 100) były
spóźnione, co obligowało upoważnionego sędziego Sądu Apelacyjnego do
postąpienia zgodnie z kategorycznym brzmieniem przepisu art. 422§3 kpk. W tym
stanie rzeczy Sąd Najwyższy nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia
zażalenia.
