V KZ 15/15
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2015-04-23
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt V KZ 15/15
POSTANOWIENIE
Dnia 23 kwietnia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Jerzy Grubba
w sprawie A. G.
o odszkodowanie i zadośćuczynienie
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 23 kwietnia 2015 r.,
zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […]
z dnia 12 marca 2015 r., sygn. akt II AKa […]
o odmowie przywrócenia terminu do złożenia wniosku
o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 listopada 2014r., sygn. akt II AKa […]
na podstawie art. 437 § 1 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie
UZASADNIENIE
Zażalenie skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.
A. G. złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 20 listopada 2014r. Prośbę swą motywował tym, że sporządzenia wniosku zaniedbał jego pełnomocnik.
Argumenty przedstawione przez skazanego nie mogą odnieść oczekiwanego przez niego skutku.
Przede wszystkim zauważyć należy, że zgodnie z dyspozycją art. 84§2 k.p.k. (przepis ten stosuje się odpowiednio do pełnomocnika z urzędu występującego w procesie karnym) wyznaczenie pełnomocnika z urzędu nakłada na niego obowiązek podejmowania czynności procesowych do prawomocnego zakończenia postępowania. Podejmowanie zatem czynności procesowych po zapadnięciu wyroku przed sądem apelacyjnym, w tym złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku (zapowiedź kasacji) nie jest jego obowiązkiem. Wykonanie tej czynności zależy od uzgodnienia z osobą, którą obrońca (pełnomocnik) taki reprezentuje. Brak zaś takiego porozumienia nie jest samodzielną przesłanką do uznania, że uchybienie terminowi nastąpiło z przyczyn od strony niezależnych.
Podobnie, nieobecność pełnomocnika na rozprawie odwoławczej, na której jego obecność nie jest obowiązkowa, nie może prowadzić do wniosku, że ewentualne skutki takiego niestawiennictwa mają charakter obiektywny, a nie zawiniony przez stronę.
Na koniec wypada też wskazać, że nawet posiadanie prawidłowo ustanowionego pełnomocnika, nie zwalnia stron procesowych od zainteresowania własną sprawą. Skoro zatem termin rozprawy znany był wnioskodawcy, to zwłoka i w konsekwencji uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, nie może również zostać potraktowana za usprawiedliwioną. W swym wniosku o przywrócenie terminu, a następnie zażaleniu, wnioskodawca nie wskazał żadnych konkretnych powodów, które by jemu uniemożliwiły działanie w ustawowym terminie.
W tej sytuacji, brak podstaw do uwzględnienia zażalenia.
Kierując się przedstawionymi względami, Sad Najwyższy orzekł, jak na wstępie.
aw
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)