Sąd Najwyższy

V KZ 1/26

postanowienie SN z dnia 2026-02-12

  • Pełna treść

To orzeczenie w Twojej sprawie

Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.

Częste pytania:

Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.

Zapytaj za darmo

Dane orzeczenia

SygnaturaV KZ 1/26
Data orzeczenia2026-02-12
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Jacek Błaszczyk, SSN Jacek Błaszczyk (przewodniczący), SSN Jacek Błaszczyk (sprawozdawca), SSN Jacek Błaszczyk (autor uzasadnienia)

Przepisy powołane w orzeczeniu

Treść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.

Pełna treść orzeczenia

V KZ 1/26 POSTANOWIENIE Sąd Najwyższy w składzie: Dnia 12 lutego 2026 r. SSN Jacek Błaszczyk po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 12 lutego 2026 r., w sprawie z zażalenia skazanego A. G. na zarządzenie Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 26 listopada 2025 r., sygn. akt IV Ka 871/23, o odmowie przyjęcia wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem, na podstawie art. 437 § 1 k.p.k. p o s t a n o w i ł : utrzymać w mocy zaskarżone zarządzenie. [J.J.] UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 26 listopada 2026 r. odmówiono przyjęcia wniosku skazanego A. G. o doręczenie mu wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy wraz z uzasadnieniem zapadłego w dniu 16 października 2025 r., sygn. akt IV Ka 871/13, wobec nie uzupełnienia braku formalnego wniosku. Zażalenie na to zarządzenie wniósł skazany A. G. podnosząc, że do dnia dzisiejszego nie wie jaki zapadł wyrok w jego sprawie, gdyż nie został powiadomiony o terminie ogłoszenia orzeczenia. Skazany podniósł, że informował V KZ 1/26 2 Sąd o zmianie miejsca zamieszkania, jednak nie został poinformowany o terminie rozprawy i ogłoszenia orzeczenia, gdyż zawiadomienia te zostały przesłane na błędny adres. Nadto skarżący dodał, że rozprawa odbyła się bez jego obecności i prawidłowego zawiadomienia. W odniesieniu do wezwania do uzupełnienia braku formalnego pisma skazany wskazał, że nie miał w skrzynce żadnego awiza, a każdą przychodzącą pocztę odbierał w terminie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie skazanego jest niezasadne i nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie przypomnieć należy, że w toku postępowania sądowego A. G. złożył wniosek o uzasadnienie wyroku Sądu II instancji (k. 2251 – 2259 wraz z kopertą, t. XII), ale bez wymaganego podpisu pod pismem, wobec czego zarządzeniem z dnia 27 października 2025 r. został wezwany do uzupełnienia tego braku pod rygorem uznania wniosku za bezskuteczny (k. 2237). Nie zostało ono jednak przez A. G. odebrane, pomimo podwójnej awizacji w podanym przez niego Sądowi miejscu pobytu - w dniach 30 października i 7 listopada 2025 r. Nieodebrana przesyłka została zwrócona do Sądu Okręgowego w Bydgoszczy w dniu 17 listopada 2025 r., gdzie pismo uznano za skutecznie doręczone (k. 2250). Wobec nieuzupełnienia braku formalnego pisma procesowego w terminie, zarządzeniem z dnia 26 listopada 2025 r. na podstawie art. 422 § 3 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k. odmówiono przyjęcia wniosku skazanego o sporządzenie na piśmie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego w Bydgoszczy z dnia 16 października 2025 r., sygn. akt IV Ka 871/23 (zarządzenie – k. 2261). Rozważając złożone przez skazanego zażalenie, wskazać należy w pierwszym rzędzie na nietrafność sformułowanego w nim zarzutu. Skarżący odnosi się do rzekomych błędów w doręczeniu pism o terminie rozprawy, a następnie o terminie ogłoszenia orzeczenia. W odniesieniu zaś do pisma, którym został wezwany do uzupełnienia braku formalnego wniosku o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem skazany podniósł, że odbierał wszystkie pisma i nie otrzymał awizo. Wskazać należy, że zgodnie z deklaracją skazanego z dnia 1 października 2025 r. (k. 2153, t. XI) wezwanie do uzupełnienia braku zostało przesłane na wskazany adres: ul. B., XX-XXX I. (taki też adres wskazał A. G. na powołanej kopercie – k. 2259). V KZ 1/26 3 Mając to na uwadze, twierdzenia A. G. o braku doręczenia przesyłki, mimo regularnego sprawdzania skrzynki pocztowej, nie mogły zyskać aprobaty. Nie są one bowiem potwierdzone żadnymi okolicznościami, poza zapewnieniami samego skazanego. Konkludując, stwierdzić należy, że w realiach przedmiotowej sprawy skazany nie uprawdopodobnił nawet w najmniejszym stopniu tego, że wydając zaskarżone zarządzenie Sąd Okręgowy dopuścił się uchybienia. W tej sytuacji Sąd Najwyższy uznał, że przedmiotowe zażalenie nie jest zasadne, co skutkowało utrzymaniem w mocy zaskarżonego zarządzenia. [J.J.] [a.ł]

Zapytaj AI o to orzeczenie