V KO 98/21

Sygn. akt V KO 98/21

POSTANOWIENIE

Dnia 5 stycznia 2022 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Andrzej Siuchniński

w sprawie zażalenia R. P.

na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. z dnia 15 czerwca 2021r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o czyny z art. 231 § 1 k.k.,

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 5 stycznia 2022 r.,

wniosku Sądu Rejonowego w P.

zawartego w postanowieniu z dnia 29 listopada 2021 r., sygn. akt III Kp […],

o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości,

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w G.

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 listopada 2021 r., sygn. akt III Kp […], Sąd Rejonowy w P., na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu sprawy dotyczącej zażalenia R. P. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w P. z dnia 15 czerwca 2021r. o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie o czyny z art. 231 § 1 k.k.

Uzasadniając wniosek wskazano, że sprawa dotyczy niedopełnienia obowiązków i przekroczenia uprawnień przez sędziów Sądu Apelacyjnego w […] oraz Prezesa tego Sądu. Zdaniem Sądu wnioskującego te okoliczności stwarzają przekonanie o braku warunków do rozpoznania w tym sądzie sprawy w sposób obiektywny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek o przekazanie do rozpoznania przedmiotowej sprawy innemu sądowi równorzędnemu jest zasadny.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego niejednokrotnie podnoszono, że kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości”, o którym mowa w art. 37 k.p.k., odnoszone jest do sytuacji, które mogą wywierać realny wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać w opinii publicznej uzasadnione (choć obiektywnie nieprawdziwe) przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób bezstronny. Niewątpliwie do okoliczności chociażby tylko subiektywnie uzasadniających powstanie wątpliwości odnośnie do zdolności zachowania bezstronności przez Sąd właściwy, należą te, występujące w sprawach, w których jedną ze stron postępowania jest sędzia sądu właściwego, ale także jak w sprawie niniejszej sędziowie i Prezes sądu nadrzędnego w Apelacji […].

Wobec tego podzielić należy argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia Sądu Rejonowego, że z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, o którym mowa w art. 37 k.p.k., należy niniejszą sprawę przekazać innemu sądowi równorzędnemu. Pozostawienie tej sprawy do rozpoznania w Sądzie właściwym, nie sprzyjałoby realizacji istotnego ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości celu, jakim jest potrzeba ukształtowania, w świadomości, tak żalącego jak i opinii publicznej, przekonania o bezstronności sądu rozpoznającego zażalenie.

Jako właściwy do rozpoznania przedmiotowej sprawy należało wskazać na Sąd Rejonowy w G., który jest stosunkowo nieodległy od Sądu właściwego miejscowo a przy tym pozostaje we właściwości innej apelacji, tj. apelacji (…)

Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu.