ZARZĄDZENIE

Dnia 20 listopada 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Ryszard Witkowski

w przedmiocie wniosku skazanego P. C.

o wznowienie postępowania

zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku

z 11 marca 2020 sygn. akt II AKa 447/19,

z a r z ą d z i ł:

1. na podstawie art. 545 § 1 k.p.k. w zw. z art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 120 § 2 k.p.k. - odmówić przyjęcia wniosku skazanego P. C. o wznowienie postępowania w jego sprawie, zakończonej prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 11 marca 2020 r. sygn. akt II AKa 447/19;

2. zawiadomić skazanego, iż nie stwierdzono podstaw do wznowienia z urzędu postępowania w sprawie, o której mowa w pkt 1;

3. sprawę zakreślić w repertorium KO.

UZASADNIENIE

Skazany P. C. pismem 9 sierpnia 2024 r., złożonym drogą elektroniczną (k. 5), wniósł o wznowienie postępowania karnego zakończonego prawomocnie wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 11 marca 2020 r. sygn. akt II AKa 447/19. Jednak w myśl art. 545 § 2 k.p.k. wniosek o wznowienie postępowania, jeśli nie pochodzi od prokuratora, powinien zostać sporządzony i podpisany przez adwokata, radcę prawnego albo radcę Prokuratorii Generalnej. Przewidziany w powołanym przepisie tzw. przymus adwokacko – radcowski, wprowadza dodatkowy warunek formalny wniosku o wznowienie postępowania.

Mając na uwadze powyższą powinność, zarządzeniem z 9 września 2024 r. wezwano skazanego P. C. do usunięcia braku formalnego jego osobistego wniosku, poprzez przedłożenie w terminie siedmiu dni od daty otrzymania pisma, wniosku o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 11 marca 2020 sygn. akt II AKa 447/19, sporządzonego i podpisanego przez adwokata lub radcę prawnego, pod rygorem odmowy przyjęcia wniosku (k. 42). Wezwanie wysłane w dniu 9 września 2024 r. na adres domowy, ale nie zostało przez P. C. odebrane, a po dwukrotnym awizowaniu zostało załączone do akt sprawę ze skutkiem doręczenia z dniem 30 października 2024 r. (art. 133 k.p.k. i art. 139 k.p.k.). W zakreślonym siedmiodniowym prekluzyjnym terminie brak formalny pisma procesowego zawierającego wniosek o wznowienie postępowania nie został uzupełniony. Wskazać należy, że siedmiodniowy prekluzyjny termin do uzupełnienia braków formalnych pisma, jest terminem który nie może zostać skrócony, ani przedłużony (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 6 kwietnia 2006 r. sygn. akt II KZ 12/06, LEX 182952; z 10 kwietnia 2006 r. sygn. akt IV KZ 13/06, R – OSNKW 2006, poz. 805; z 17 września 2008 r. sygn. akt III KZ 85/08, R – OSNKW 2008, poz. 1867; z 9 grudnia 2016 r. sygn. akt IV KZ 59/16, Legalis). Konsekwencją nieuzupełnienia przez stronę w terminie braku formalnego wniosku o wznowienie postępowania jest odmowa jego przyjęcia.

W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 530 § 2 k.p.k. i art. 120 § 2 k.p.k., które to przepisy stosuje się w postępowaniu o wznowienie postępowania (por. treść art. 545 § 1 k.p.k.), należało odmówić przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania sporządzonego osobiście przez skazanego P. C.

[J.J.]

[a.ł]

‎