POSTANOWIENIE

Dnia 24 października 2023 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Wiesław Kozielewicz

w sprawie z zażaleń pokrzywdzonego B. P. i jego pełnomocnika

po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 24 października 2023 r.

wniosku zawartego w postanowieniu Sądu Rejonowego w Malborku

z dnia 13 września 2023 r., sygn. akt II Kp 312/23,

o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu w trybie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

uwzględnić wniosek i sprawę Sadu Rejonowego w Malborku, sygn. akt II Kp 312/23, przekazać do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Łukowie.

UZASADNIENIE

Prokurator Rejonowy w Kościerzynie postanowieniem z dnia 7 czerwca 2023 r. w sprawie […] - na podstawie art. 17 § 1 pkt 1 k.p.k. - odmówił wszczęcia śledztwa w przedmiocie zaistniałego w okresie od 9 czerwca 2022 r. do 12 września 2022 r. w M. i w T. przekroczenia uprawnień przez funkcjonariuszki Policji z Komendy Powiatowej Policji w M. i z Komendy Powiatowej Policji w T. polegającego na usunięciu z akt postępowania karnego, prowadzonego przez KPP w M. pod sygnaturą […], nadzorowanego przez Prokuraturę Rejonową w M. pod sygnaturą […], dokumentu w postaci postanowienia o przedstawieniu zarzutów z dnia 14 marca 2022 r., wydanego przeciwko B. P., własnoręcznie podpisanego przez niego i dołączenie do akt sprawy postanowienia o przedstawieniu zarzutów o treści odmiennej, niż pierwotnie ogłoszonej podejrzanemu, w celu użycia za autentyczne, czym działano na szkodę interesu publicznego i interesu prywatnego B. P., to jest o czyn określony w art. 231 § 1 k.k. z uwagi na stwierdzenie, że czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego.

Na powyższe postanowienie zażalenia złożyli pokrzywdzony B. P. i jego pełnomocnik adwokat M. M.

W dniu 26 lipca 2023 r. pokrzywdzony B. P. wniósł o przekazanie sprawy do rozpatrzenia zażalenia innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k. Pokrzywdzony w złożonym wniosku wskazał, że przy rozpoznaniu niniejszej sprawy przez Sąd Rejonowy w Malborku, Sąd ten musiałby ustosunkować się do sposobu wykonania czynności przez instytucje, z którymi na co dzień współpracuje, to jest czynności Komendy Powiatowej Policji w M. oraz Prokuratury Rejonowej w M. Ponadto wskazał na okoliczność, że K. P. (obecnie K. F.) to była funkcjonariusz KPP w M., a obecna sekretarka burmistrza Miasta M. i pracuje w Urzędzie Miejskim w M., co jest dodatkową okolicznością przemawiającą za wyznaczeniem innego Sądu do rozpoznania sprawy pokrzywdzonego, aniżeli Sąd Rejonowy w Malborku.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek Sądu Rejonowego w Malborku zasługuje na uwzględnienie..

Przepis art. 37 k.p.k. pozwala na ,,wyjęcie’’ sprawy spod rozpoznania sądu miejscowo właściwego w razie zaistnienia przesłanki w nim wskazanej, to jest wtedy, kiedy w grę wchodzi dobro wymiaru sprawiedliwości. Co należy rozumieć pod tym pojęciem, ustawa nie wyjaśnia, niemniej w orzecznictwie ugruntowany jest pogląd, że chodzi tu o konieczność eliminowania sytuacji mogących wywołać u stron lub w opinii społecznej przeświadczenie o braku warunków do bezstronnego rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (por. np. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia10 grudnia 1999 r., sygn. akt III KO 98/99, Prokuratura i Prawo 2000, nr 3, poz. 7). O zaistnieniu takich okoliczności można mówić np. wtedy, gdy stroną w postępowaniu jest osoba znana sędziom właściwego do rozpoznania sprawy sądu, z racji ścisłych, mających charakter bezpośredniej współpracy, kontaktów o charakterze zawodowym i takie okoliczności niewątpliwie istnieją w przedmiotowej sprawie. Osobą wskazywaną przez pokrzywdzonego jako ta, która dopuściła się czynu zabronionego jest była funkcjonariusz Komendy Powiatowej Policji w M. (obecnie sekretarka Burmistrza Miasta M.). Stopień personalizacji stosunków zawodowych pomiędzy nią a sędziami Sądu Rejonowego w Malborku, stanowi realną okoliczność, która mogłaby oddziaływać krępująco na swobodę orzekania, a z całą pewnością nasuwać przekonanie, że w sądzie właściwym miejscowo nie ma wystarczających warunków do rozpoznania sprawy w sposób w pełni obiektywny. Nie bez znaczenia w tym aspekcie pozostaje fakt, że w niniejszej sprawie sam pokrzywdzony wniósł o przekazanie jej do rozpatrzenia innemu sądowi równorzędnemu na podstawie art. 37 k.p.k.

Kierując się powyższym Sąd Najwyższy, na mocy art. 37 k.p.k., przekazał sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Łukowie, to jest Sądowi spoza obszaru okręgu apelacji […].

[ał]