Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2019-01-17
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt V KO 92/18
POSTANOWIENIE
Dnia 17 stycznia 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Andrzej Siuchniński
w sprawie zażalenia K. N. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. z dnia 31 sierpnia 2018r., sygn. akt PR Ds.[…] o odmowie wszczęcia śledztwa,
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu w dniu 17 stycznia 2019 r.,
wniosku Sądu Rejonowego w S.
zawartego w postanowieniu z dnia 5 grudnia 2018 r., sygn. akt IV Kp […],
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości,
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w X.
UZASADNIENIE
Postanowieniem z dnia 5 grudnia 2018 r., sygn. akt IV Kp […], Sąd Rejonowy w S., na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia K. N. na postanowienie Prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. z dnia 31 sierpnia 2018r., w sprawie o sygn. akt PR Ds.[…], o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przeciwko funkcjonariuszom publicznym w osobach sędziów i prokuratorów podejrzewanych o czyny z art. 228 § 1 k.k.
Uzasadniając wniosek wskazano, że postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa dotyczy sędziów Sądu Okręgowego w S., sędziów Sądu Rejonowego w S. i prokuratorów z Prokuratury Rejonowej w S., co w odbiorze społecznym może utwierdzać przekonanie, że sprawa zostanie rozstrzygnięta przez sędziów sądu właściwego w sposób nieobiektywny.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek o przekazanie do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu zażalenia K. N. na postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej w G. z dnia 31 sierpnia 2018r., w sprawie o sygn. akt PR Ds.[…], o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie przeciwko funkcjonariuszom publicznym w osobach sędziów i prokuratorów podejrzewanych o czyny z art. 228 § 1 k.k. - jest zasadny.
W orzecznictwie Sądu Najwyższego niejednokrotnie podnoszono, że kryterium „dobra wymiaru sprawiedliwości”, o którym mowa w art. 37 k.p.k., odnoszone jest do sytuacji, które mogą wywierać realny wpływ na swobodę orzekania lub stwarzać w opinii publicznej uzasadnione przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy przez sąd miejscowo właściwy w sposób obiektywny. Niewątpliwie do sytuacji uzasadniających obawę o bezstronność sądu właściwego należą te, w których osobą oskarżoną bądź podejrzewaną jest sędzia sądu właściwego lub sądu nad nim przełożonego, jak ma to miejsce na gruncie przedmiotowej sprawy.
Wobec powyższego, podzielić należy argumentację zawartą w uzasadnieniu postanowienia Sądu Rejonowego w S., że z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości należy niniejszą sprawę przekazać innemu sądowi równorzędnemu. Pozostawienie tej sprawy do rozpoznania temu Sądowi, w którym służbowe obowiązki pełnią sędziowie i prokuratorzy wskazani przez K. N. w zawiadomieniu o popełnieniu przestępstw jako podejrzewani o ich popełnienie, nie sprzyjałoby realizacji istotnego ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości celu, jakim jest potrzeba ukształtowania, w świadomości skarżącej jak i w opinii społecznej, przekonania o bezstronności sądu rozpoznającego zażalenie K. N. na postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa. Jako właściwy do rozpoznania przedmiotowej sprawy należało wskazać na Sąd Rejonowy w X., jako nieodległy względem Sądu właściwego.
Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.
