V KO 89/21

Sygn. akt V KO 89/21

POSTANOWIENIE

Dnia 30 listopada 2021 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Jacek Błaszczyk

po rozpoznaniu w sprawie K. Ż.

z wniosku o zadośćuczynienie

w Izbie Karnej na posiedzeniu

w dniu 30 listopada 2021 r.,

wniosku Sądu Okręgowego w P.

zawartego w postanowieniu z dnia 25 października 2021 r., sygn. akt III Ko (…)

o przekazanie sprawy innemu sądowi równorzędnemu

na podstawie art. 37 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Okręgowemu w P..

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 października 2021 r., sygn. akt III Ko (…), Sąd Okręgowy w P., na podstawie art. 37 k.p.k., wystąpił do Sądu Najwyższego z wnioskiem przekazania sprawy z wniosku K. Ż. innemu sądowi równorzędnemu. Wnioskujący Sąd wskazał, że wnioskodawca jest radcą prawnym, a wcześniej orzekał jako sędzia w jednym z wydziałów gospodarczych Sądu Okręgowego w P..

W ocenie wnioskującego Sądu tego rodzaju sytuacja może stwarzać u postronnego obserwatora, przekonanie o braku warunków do rozpoznania sprawy w Sądzie Okręgowym w P. w sposób obiektywny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek Sądu Okręgowego w P. jest zasadny i zasługuje na uwzględnienie. Korzystanie z właściwości z delegacji przewidzianej ustawowo w przepisie art. 37 k.p.k. może nastąpić wyjątkowo, jako odstępstwo od konstytucyjnej zasady rozpoznania sprawy przez sąd właściwy (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) – i jedynie w sytuacji, gdy zostanie wykazane, że dobro wymiaru sprawiedliwości wymaga takiego postąpienia.

W niniejszej sprawie, istotnie, sprawa dotyczy radcy prawnego, który był uprzednio związany z Sądem Okręgowym w P., gdzie orzekał jako sędzia. Obecnie natomiast, wnioskodawca występuje w sprawach jako radca prawny. Z akt sprawy wynika, że kancelaria wnioskodawcy ma siedzibę w obszarze właściwości Sądu Okręgowego w W. i choć większość świadków istotnie zamieszkuje na tym obszarze, to z uwagi na wykonywanie obowiązków zawodowych w obszarze właściwości tego Sądu, nie jest zasadnym przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w W..

Dla uniknięcia w takim wypadku zarzutów, które mogłyby rzutować na brak obiektywizmu i bezstronności przy rozpoznaniu sprawy, celowe jest, by była ona rozpoznana przez inny Sąd Okręgowy. Stanowisko takie jest zgodne z dotychczasową praktyką Sądu Najwyższego (vide: m. in. postanowienie z dnia 7 czerwca 2018 r., V KO 41/18, LEX nr 2506137). Mając na względzie zrozumiałą i przekonującą argumentację przedstawioną w uzasadnieniu wystąpienia sądu właściwego miejscowo i rzeczowo do rozpoznania wniesionego środka odwoławczego, uznać należało, że dobro wymiaru sprawiedliwości przemawia za przekazaniem rozpoznania sprawy do innego sądu równorzędnego. Nic nie stoi obecnie na przeszkodzie, aby sądem tym był Sąd Okręgowy w P.. Pozostaje on w stosunkowo bliskiej odległości od W. i ewentualny dojazd stron, czy świadków, nie powinien stanowić nadmiernej uciążliwości.

Z tych też powodów orzeczono jak w sentencji.