V KO 70/16
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2016-10-20
Najważniejsze z orzeczenia
Sąd Rejonowy wystąpił do SN o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu. Chodziło o zażalenie M. M. na zarządzenie o uznaniu zażalenia za bezskuteczne i odmowie jego przyjęcia z urzędu. SN uwzględnił wniosek i przekazał sprawę Sądowi Rejonowemu w S. na podstawie art. 37 k.p.k.
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt V KO 70/16
POSTANOWIENIE
Dnia 20 października 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Włodzimierz Wróbel
po rozpoznaniu na posiedzeniu w dniu 20 października 2016 r.
wniosku Sądu Rejonowego w G. z dnia 8 września 2016 r.,
sygn. akt II Kp …/16,
o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,
na podstawie art. 37 k.p.k.
p o s t a n o w i ł
przekazać sprawę zażalenia M. M. na zarządzenie o uznaniu zażalenia za bezskuteczne i odmowie jego przyjęcia z urzędu, do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.
UZASADNIENIE
Postanowieniem Sądu Rejonowego w G. z dnia 8 września 2016 r. (sygn. akt II Kp …/16) zwrócono się do Sądu Najwyższego w trybie art. 37 k.p.k. o przekazanie innemu sądowi rozpoznania sprawy zażalenia M. M. na zarządzenie o uznaniu zażalenia za bezskuteczne i odmowie jego przyjęcia z urzędu. Uzasadnieniem wniosku był fakt, że czynności, których dotyczyło zażalenie, odnosiły się do zawiadomienia M. M. o podejrzeniu popełnienia przestępstwa polegającego na rzekomym dopuszczeniu do publicznego ujawnienia danych wrażliwych przez Prezesa Sądu Rejonowego w G.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 37 k.p.k., jako wyjątkowy, nie podlega interpretacji rozszerzającej. Przekazanie sprawy winno nastąpić jedynie w sytuacji, gdy występują realne okoliczności, które mogą zasadnie stwarzać przekonanie o braku warunków do obiektywnego rozpoznania sprawy w danym sądzie oraz o tym, że tylko przekazanie sprawy stworzy lepsze możliwości do trafnego rozstrzygnięcia w przedmiocie tego procesu. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego odstąpienie od rozpoznania sprawy w sądzie miejscowo właściwym ma charakter wyjątkowy i może nastąpić tylko w razie zaistnienia sytuacji jednoznacznie świadczącej o tym, że pozostawienie sprawy w gestii tego sądu sprzeciwiałoby się dobru wymiaru sprawiedliwości (tak m.in. w postanowieniu z dnia 4 lipca 2006 r. V KO 55/06, Biul.SN 2006/8/17).
Z uwagi na fakt, że sprawa dotyczy Prezesa Sądu Rejonowego w G., któremu zarzuca się popełnienie przestępstwa, wskazane jest by sprawa zażalenia wniesionego w tej sprawie przez M. M., z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości, została rozpoznana przez inny sąd rejonowy.
Wobec tego należało orzec jak na wstępie i przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu w S.
Podobne orzeczenia
Uporczywe niewpłacanie podatku VAT – wyrok SO w Radomiu
V Ka 937/15 · 2016-03-04
Uniewinnienie za wykroczenie drogowe – wyrok SO w Siedlcach
II Ka 691/15 · 2016-03-02
Niealimentacja dziecka – kara więzienia w wyroku SR Warszawa
III K 660/14 · 2016-03-11
Oszustwo przy pożyczce online – wyrok SR w Olsztynie
VII K 765/15 · 2016-03-09
Uchylenie wyroku za dowolną ocenę dowodów – art. 217 k.k.
II Ka 728/15 · 2016-03-01
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)