Sąd Najwyższy
postanowienie SN z dnia 2015-01-28
Odpowiedź z cytowanymi przepisami i sygnaturami orzeczeń, bez zakładania konta.
Częste pytania:
Sprawdź, co z tego orzeczenia wynika dla Twojego stanu faktycznego.
Zapytaj za darmoTreść przepisu, jego omówienie i inne orzeczenia, które go stosują.
Sygn. akt V KO 65/14
POSTANOWIENIE
Dnia 28 stycznia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Świecki (przewodniczący)
SSN Przemysław Kalinowski (sprawozdawca)
SSN Jarosław Matras
w sprawie J. D. N.
po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2015 r.
wniosku Sądu Rejonowego w W.
z dnia 15 grudnia 2014 r. sygn. akt V K (…)
w przedmiocie przekazania sprawy innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości
na podstawie art. 37 kpk
postanowił
uwzględnić wniosek Sądu Rejonowego w W. i przekazać sprawę osk. J. D. N. Sądowi Rejonowemu w W.
UZASADNIENIE
Wniosek Sądu Rejonowego w W. o przekazanie sprawy J. D. N. do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości - należało uznać za uzasadniony. Wywody przytoczone na jego poparcie przekonują, że w przedmiotowej sprawie występują przesłanki uzasadniające zmianę właściwości miejscowej sądu właściwego na zasadach ogólnych. Oskarżona J. D. N. przez szereg lat była prokuratorem Prokuratury Rejonowej w W. i z racji swojej funkcji służbowej stale współpracowała zawodowo z sędziami Sądu Rejonowego w W.. Postawione jej zarzuty są związane ze sprawami będącymi przedmiotem rozpoznania przez tenże Sąd.
Obiektywnie rzecz biorąc, sytuacja tego rodzaju wcale nie musi podważać zaufania do bezstronności Sądu Rejonowego w W..
Jednak w odbiorze zewnętrznym rozpoznanie tej sprawy w sądzie dotychczas właściwym, mogłoby prowadzić do błędnych i szkodliwych dla wymiaru sprawiedliwości wątpliwości na temat ewentualnego istnienia więzi wynikającej z wieloletniej współpracy zawodowej między oskarżoną jako funkcjonariuszem miejscowej prokuratury i sądem oraz potencjalnego znaczenia tej okoliczności dla obiektywizmu przy rozstrzyganiu tej sprawy. Dla uniknięcia takiego skojarzenia i kierując się potrzebą kształtowania właściwego przekonania o pełnej bezstronności organów wymiaru sprawiedliwości, uznano za uzasadnione skorzystanie z wyjątkowej instytucji przewidzianej w art. 37 k.p.k. Dobro wymiaru sprawiedliwości uzasadniało zatem przekazanie innemu sądowi równorzędnemu w/w sprawy w celu jej merytorycznego rozpoznania. Uznano jednocześnie, że wystarczające będzie skierowanie sprawy osk. J. D. N. do rozpoznania do innego sądu rejonowego położonego na terenie W., mając na uwadze fakt, iż właściwość miejscowa Sądu Rejonowego w W. jest powiązana terytorialnie z inną jednostką prokuratury niż ta, w której pracowała osoba oskarżona w tej sprawie.
Mając to na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.
