V KO 64/24

postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2024-09-03

Dane orzeczenia

SygnaturaV KO 64/24
Data orzeczenia2024-09-03
Rodzaj orzeczeniapostanowienie SN
SądSąd Najwyższy
WydziałIzba Karna Wydział V
SędziowieSSN Barbara Skoczkowska, SSN Barbara Skoczkowska (przewodniczący), SSN Barbara Skoczkowska (sprawozdawca)

Pełna treść orzeczenia

V KO 64/24

POSTANOWIENIE

Dnia 3 września 2024 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Barbara Skoczkowska

po rozpoznaniu w Izbie Karnej,

na posiedzeniu bez udziału stron, w dniu 3 września 2024 r.

w sprawie K. W., oskarżonej z art. 284 § 1 k.k. i innych,

wniosku Sądu Rejonowego w Bydgoszczy o przekazanie sprawy do rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu,

na podstawie art. 37 k.p.k.

postanowił:

nie uwzględnić wniosku.

UZASADNIENIE

Sąd Rejonowy w Bydgoszczy postanowieniem z dnia 20 czerwca 2024 r., wystąpił do Sądu Najwyższego z inicjatywą przekazania sprawy o sygn. akt III K 346/24, do rozpoznania innemu równorzędnemu sądowi z uwagi na dobro wymiaru sprawiedliwości. W złożonym wniosku powołano się na fakt, iż przedmiotowe postępowanie dotyczy K. W., która została oskarżona o to, że działając jako funkcjonariusz publiczny – policjant dopuściła się popełnienia przestępstwa z art. 284 § 1 k.k. w zw. z art. 231 § 1 k.k. i art. 11 § 2 k.k., a postępowanie przygotowawcze było przez Prokuratora Okręgowego w Bydgoszczy przekazane innej jednostce niż właściwa z uwagi na kontakty służbowe prokuratorów z oskarżoną.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Argumenty podniesione przez Sąd Rejonowy w Bydgoszczy we wniosku nie przekonują bowiem, aby w sądzie tym brak było warunków do rozpoznania sprawy w sposób w pełni obiektywny Oczywistym jest, że zarówno zachwianie swobody orzekania jak i obawa o rozpoznanie sprawy w sposób obiektywny są czynnikami warunkującymi skorzystanie z instytucji art. 37 k.p.k., jednakże ciężar wykazania ich spoczywa na wnioskującym sądzie. Po zapoznaniu się z przedstawionymi aktami sprawy należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie brak jest przesłanek do uwzględnienia wniosku, bowiem nie zachodzi żadna z sytuacji uzasadniających odstąpienie od właściwości miejscowej sądu, pierwotnie ustalonej na podstawie obowiązujących przepisów.

Zauważyć przede wszystkim należy, że K. W. jest już byłą policjantką, a postępowanie przygotowawcze zostało przekazane do prowadzenia przez Prokuraturę Rejonową w N., na wniosek Prokuratora Rejonowego B. z uwagi na kontakty służbowe i pozasłużbowe prokuratorów i asesorów tej jednostki z wówczas podejrzaną, która była funkcjonariuszką najpierw Wydziału Dochodzeniowo-Śledczego KP B.1, a następnie KP B.2

Z wniosku nie wynika natomiast, aby sędziowie Sądu Rejonowego w Bydgoszczy mieli wcześniej jakiekolwiek kontakty z oskarżoną, które miałyby wpływ na postrzeganie ich obiektywizmu przy rozpoznawaniu sprawy. Nie można również pomijać faktu, że we wnioskującym sądzie orzeka znaczna liczba sędziów, a w przypadku gdyby łączyła wyznaczonego do orzekania sędziego na tyle bliska znajomość, która jego zdaniem, mogłaby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności, to w pierwszej kolejności zastosowanie winien znaleźć przepis art. 41 k.p.k.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.

[PGW]

[ms]

Zapytaj AI o to orzeczenie

Pytanie 1/2 (bez konta)