V KO 6/20
postanowienie SN – Sąd Najwyższy z dnia 2020-05-27
Dane orzeczenia
Pełna treść orzeczenia
Sygn. akt V KO 6/20
POSTANOWIENIE
Dnia 27 maja 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Michał Laskowski (przewodniczący)
SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)
SSN Małgorzata Wąsek-Wiaderek
w sprawie M. A.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu
w dniu 27 maja 2020r.
wniosku obrońcy skazanego
o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w J. z dnia 22 maja 2019r. w sprawie III Kop (…),
utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…)
z dnia 2 lipca 2019r. w sprawie II AKz (…)
na podstawie art. 544§2 k.p.k.
p o s t a n o w i ł:
1. oddalić wniosek,
2. kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego obciążyć wnioskodawcę – M. A.
UZASADNIENIE
Obrońca skazanego M. A. wniósł o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Sądu Okręgowego w J. z dnia 22 maja 2019 r. w sprawie III Kop (…), utrzymanym w mocy postanowieniem Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 2 lipca 2019 r. w sprawie II AKz (…).
Postanowieniem tym zadecydowano o wykonaniu na terenie Polski wobec wnioskodawcy kary 7 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Koronnego w C. w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej z dnia 29 maja 2018 r. Orzeczeniem tym określono również kwalifikację prawną przypisanego czynu według prawa polskiego – na art. 299 § 1 k.k.
Wnioskodawca oparł swój wniosek na przesłance z art. 540 § 1 k.p.k. w zw. z art. 542 § 1 k.p.k. (choć jak wynika z treści uzasadnienia wniosku, jego podstawa odwołuje się raczej do treści art. 540 b §1 k.p.k.).
Prokurator w odpowiedzi na wniosek wniósł o jego oddalenie.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Wniosek złożony w niniejszej sprawie nie jest zasadny.
Przyjmując, że skarżący oparł go na przesłance z art. 540 b § 1 k.p.k. – na co wskazuje jego uzasadnienie – we wniosku podnosi się, że o terminie posiedzenia zażaleniowego nie zawiadomiono nie tylko M. A.. , lecz także wadliwie zawiadomiono o nim obrońcę skazanego.
Teza powyższa jednak tylko częściowo znajduje oparcie w materiale dowodowym zebranym w niniejszej sprawie.
Bezsprzecznie, zgodnie z dyspozycją art. 540 b § 1 k.p.k., postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem można wznowić jeżeli sprawę rozpoznano pod nieobecność oskarżonego, któremu nie doręczono zawiadomienia o terminie posiedzenia. Taka sytuacja niewątpliwie miała miejsce w niniejszej sprawie, skazanemu, który przebywał w zakładzie karnym na terenie Wielkiej Brytanii nie doręczono zawiadomienia o terminie posiedzenia odwoławczego wyznaczonego na dzień 2 lipca 2019r.
Takie postąpienie było jednak dopuszczalne, gdyż jak wynika z art. 540 b § 3 k.p.k., przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli w posiedzeniu uczestniczył obrońca.
Tego właśnie aspektu sprawy dotyczy wniosek wniesiony w niniejszej sprawie, jego autor wskazuje bowiem, że obrońca skazanego został wadliwie powiadomiony o terminie posiedzenia, gdyż podano mu w telefonicznej informacji tekstowej, że odbędzie się ono we wskazanym dniu o godzinie 10.30, gdy tymczasem faktyczny termin posiedzenia wyznaczono na godzinę 10.00.
Nie kwestionując tego, że opisana we wniosku sytuacja rzeczywiście miała miejsce, ustalając faktyczny przebieg posiedzenia z dnia 2 lipca 2019 r., trzeba odwołać się do protokołu sporządzonego z tej czynności przez Sąd Apelacyjny (k. 142 akt sprawy III Kop (…)). Wynika z niego, że posiedzenie rozpoczęto w dniu 2 lipca 2019r. o godzinie 10.00. Skazanego nie zawiadomiono o terminie, nie stawiła się też jego obrońca – adw. K. O. P.
Natomiast o godzinie 10.12 na posiedzeniu stawił się adw. K. M. , jako substytut adw. K. O. P. .
Obrońca zatem, choć spóźniony, uczestniczył w posiedzeniu i złożył oświadczenie, że podtrzymuje zarzuty zażalenia i wnosi jak we wnioskach tego środka odwoławczego, a zatem w pełni i bezpośrednio przedstawił swoje stanowisko w sprawie.
W tej sytuacji stwierdzić trzeba, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wznowienie postępowania, gdyż nie zostały spełnione przesłanki wskazane w art. 540 b §1 k.p.k., które pozwalałyby na to. Nie zaistniała bowiem sytuacja taka, że jednocześnie skazanego nie zawiadomiono o terminie posiedzenia i nie uczestniczył w nim jego obrońca. Obrońca ten, choć wadliwie zawiadomiony o terminie, uczestniczył w posiedzeniu, popierając wniesione na korzyść skazanego zażalenie.
Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie.
Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania wznowieniowego, nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.
Zapytaj AI o to orzeczenie
Pytanie 1/2 (bez konta)